[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Πραγματεία περί της παιδευτικής λειτουργίας του πολιτικού διαλόγου θα μπορούσε
να γραφεί μετά το άρθρο του Θεόδωρου Πάγκαλου στα «ΝΕΑ» για τους «μοντέρνους
γραικύλους» της εξωτερικής μας πολιτικής. Αρκετοί αναζήτησαν στα λεξικά την
ακριβή ερμηνεία του όρου και τινες άλλοι που τη γνώριζαν στράφηκαν στην
ερμηνεία της πράξης του Θ. Πάγκαλου. Οι πρώτοι στάθηκαν τυχεροί διότι
πληροφορήθηκαν τι σημαίνει γραικύλος, οι δεύτεροι ψάχνονται ακόμη να
καταλάβουν την ένταση της παρέμβασης Πάγκαλου. Ο πρώην υπουργός των Εξωτερικών
τώρα, που δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν και έχει γλώσσα ικανή να τσακίσει
κόκαλα (κάτι γνωρίζουν επ΄ αυτού, πλην του Γ. Παπανδρέου, ορισμένοι άλλοι όπως
ο Κ. Λαλιώτης), έχει αποφασίσει να αναζητήσει ζωτικό χώρο. Και όχι μόνο για να
δει το φως το ήλιου, αλλά για να τον δουν και οι άλλοι, που σκέφθηκαν ότι
μπορεί να τον αθροίσουν στη μεγάλη, σιωπηλή, ενωμοτία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ…

Έβγαζε σπίθες ο Πάγκαλος

Ο Πάγκαλος είναι εδώ και θα είναι εδώ για το επόμενο διάστημα ­ αυτό το
αντελήφθη καλύτερα παντός άλλου ο Κώστας Σκανδαλίδης, όταν ο Θ. Πάγκαλος τον
επισκέφθηκε προ 15ημέρου στο γραφείο του. Στη συνάντηση δεν ήταν παρών άλλος,
οι τοίχοι δεν έχουν αυτιά, αλλά είναι ακριβές ότι ο Θ. Πάγκαλος πετούσε
σπίθες. Κυρίως, εναντίον εκείνων που δεν τον «αποκαθιστούν»! Ο πρώην υπουργός
Εξωτερικών πιστεύει ότι από τη στιγμή που δικαιώθηκε για την υπόθεση Οτζαλάν
από την κοινωνία, από την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (που τον απήλλαξε
πάσης κατηγορίας), τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ (οι οποίοι τον εξέλεξαν πολύ
ψηλά στο Συνέδριο) και από τα γεγονότα στη δίκη Οτζαλάν, θα έπρεπε να τον
αποκαταστήσει και ο Πρωθυπουργός. Ο οποίος τον παραίτησε από την κυβέρνηση,
λόγω ακριβώς της εξέλιξης της υπόθεσης. Αποκατάσταση, δηλαδή; Υπουργός Εξωτερικών;

Έμαθε τον «γκρινιάρη»

Πάντως, ο νυν υπουργός των Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου πέρασε μερικές πολύ
δύσκολες ώρες, καθώς η παντοιοτρόπως δηλούμενη πρόθεσή του να είναι αυτός που
θα βελτιώσει θεαματικά τις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία τον έφερε στην
απέναντι όχθη με το σύνολο σχεδόν της κυβέρνησης. Εκείνος πίστευε ότι τώρα,
μετά τον σεισμό στην Τουρκία, θα ήταν ευκαιρία να άρουμε το βέτο στην
κοινοτική χρηματοδότηση προς τη χώρα, έτσι ώστε να βρούμε έναν εύσχημο τρόπο
να το κάνουμε, αφού με τις αλλεπάλληλες και σκληρές πιέσεις που υφίσταται η
Ελλάδα, από Ευρώπη και ΗΠΑ, δύσκολα θα γλιτώσει από αυτήν την ιστορία.
«Βιάζεσαι» του απάντησαν οι άλλοι, τελικά το θέμα εμφάνισε πορεία ανάλογη
εκείνης του παιδικού παιχνιδιού που λέγεται «γκρινιάρης». Ο παίκτης ξαναγύρισε
στην αρχή, εκεί απ΄ όπου είχε ξεκινήσει…

Λίμιτ απ και ντάουν

Λοιπόν να το ξεκαθαρίσουμε: ναι στην ανθρωπιστική βοήθεια προς την Τουρκία,
όχι στην άρση του βέτο για τη χρηματοδότησή της από τα κοινοτικά ταμεία.
Είμαστε σκληροί; Όχι, είμαστε συνεπείς με τις πολιτικές μας. Που λένε ότι η
Τουρκία οφείλει να αποδεχθεί και να εφαρμόσει τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου,
στην Κύπρο, στο εσωτερικό της, στο Κουρδικό, στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ερώτηση: δεν τα γνωρίζαμε αυτά από την αρχή; Τα γνωρίζαμε βέβαια. Αλλά, όπως
συχνά μας συμβαίνει ως χώρα και ως λαός, εμείς δεν έχουμε μέσο όρο. Είμαστε ή
με τα πάνω ή με τα κάτω. Ή στο «λίμιτ απ» ή στο «λίμιτ ντάουν». Τώρα, ας
πούμε, με τους Τούρκους είμαστε το «λίμιτ απ» της φιλίας και της αλληλεγγύης.
Σε κάνα μήνα (ή μήπως σε λιγότερο) που θα βγει πάλι κάποιος Τούρκος στρατηγός
να αμφισβητήσει την ελληνική επικυριαρχία στο Αιγαίο, και θα στείλουν και
τίποτε F-16 να κόβουν βόλτες προς επίρρωση του ισχυρισμού, θα πέσουμε στο
«λίμιτ ντάουν». Το έχουμε ξαναδεί το έργο…

Φούσκα εδώ – φούσκα εκεί

Και στη Σοφοκλέους το έχουμε ξαναδεί το έργο με τα «λίμιτ απ» της φούσκας, που
ξαφνικά σκάει και χάνει ο κοσμάκης τα χρήματά του, αλλά μυαλό δεν βάζουμε. Τι
και αν προειδοποιούν οι κυρίως αρμόδιοι, από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας
έως τον διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, να είμαστε προσεκτικοί και να μην
αγοράζουμε ό,τι υπάρχει στο πανέρι, εμείς εκεί. Στο «βάλτε τώρα που γυρίζει».
Γυρίζει, γυρίζει, όμως από τις πολλές γυροβολιές, πολλές φορές βλέπουμε τον
ουρανό σφοντύλι και χάνουμε τα λεφτά μας που με τόσο κόπο (και… λίμιτ απ)
μαζέψαμε! Μία ερώτηση μόνο προς τους αρμοδίους, που «κρούουν» κάθε τόσο τον
κώδωνα του κινδύνου: μαζί με τις προειδοποιήσεις δεν γίνεται να λέτε και ποιες
είναι οι «φούσκες» για να μην την «πατάει» ο κοσμάκης;

Πρωτοχρονιάτικος μποναμάς

Προσοχή, τα περί «φούσκας» και μη, δεν αφορούν τις κυβερνητικές εξαγγελίες,
που και απόψε θα γίνουν στην Έκθεση Θεσσαλονίκης, από τον Πρωθυπουργό Κώστα
Σημίτη. Η οικονομία πάει καλά, ο Δρυς μαζεύει και ο Χριστοδουλάκης αποθηκεύει,
ο δημόσιος κορβανάς είναι περίπου «φίσκα», άρα ο Πρωθυπουργός μπορεί να
υποδυθεί τον ρόλο του Άη Βασίλη, που ετεροχρονίζει την Πρωτοχρονιά και
μοιράζει δώρα. Ζεστό χρήμα για την ακρίβεια και ουδείς μπορεί να τον
κατηγορήσει γι’ αυτό. Έτσι κάνουν όλοι τις παραμονές των εκλογών ­ και
έρχονται εκλογές…

Προσοχή στην αργία

Μην τρομάζετε, δεν έρχονται τώρα, τον Μάρτιο θα γίνουν ­ σε αυτό καταλήγουν
όλα τα πολιτικά στελέχη, κυβερνητικά και μη. Τον Μάρτιο, τέταρτη Κυριακή, που
έχει ο μήνας 26, την επαύριον δηλαδή της εθνικής επετείου. Η στήλη,
διαβλέποντας το μείζον εθνικό θέμα που προκύπτει με την στην πράξη κατάργηση
της σαββατιάτικης αργίας, για πλήθος επαγγελματίες, εισηγείται την επανεξέταση
του όλου θέματος, προτείνοντας είτε επίσπευση των διαδικασιών εκλογής του
Προέδρου και προσφυγής στις κάλπες στις… 19 Μαρτίου ή την πρώτη Κυριακή του
Απριλίου, που ο μήνας έχει 3!

Το μακρύ καλοκαίρι της Ν.Δ.

«Ο μήνας έχει 9», πάντως, στη Νέα Δημοκρατία. Το μακρύ καλοκαίρι του αρχηγού
Κώστα Καραμανλή εξακολουθεί να συμπαρασύρει στη ραστώνη και τα κορυφαία
στελέχη. Και είναι ενδεικτικό ότι στις αρχές της εβδομάδας που εκείνος, με
πόνο ψυχής λόγω ακούσιας επανάκλησης από τις παραλίες, συγκάλεσε τους
τομεάρχες και τους εξέτασε στο μάθημα «τι έχουμε από τον τομέα σας», εκείνοι
του απάντησαν σχεδόν εν χορώ «Πρόεδρε, τίποτε, μην ανησυχείς». Κατόπιν αυτού
και για να δείξει ότι ο ίδιος μπορεί να μην είναι εδώ, αλλά το κόμμα είναι
στις επάλξεις, έδωσε τη γνωστή, περί τα οικονομικά συνέντευξη, που
χαρακτηρίσθηκε «επικοινωνιακό» τρικ από την κυβέρνηση και είχε την ανάλογη
αντιμετώπιση από τα μέσα ενημέρωσης…

Τούμπα η κατάταξη

Αυτό πάντως που έγινε στη Σεβίλλη, μόνο τρικ δεν ήταν. Τα κορίτσια, εκπρόσωποι
του πάλαι ποτέ ασθενούς φύλου, σάρωσαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου και μας
έδωσαν τη χαρά να δούμε την Ελλάδα στην τέταρτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης!
Κάποτε ούτε τέταρτοι από το τέλος δεν βγαίναμε. Τώρα, τα βάζουμε με τα
μεγαθήρια του αθλητισμού και… σκίζουμε! Και δεν είναι τυχαία όλα αυτά ­
είναι το αποτέλεσμα ενός προγράμματος μαζικού αθλητισμού που ξεκίνησε στη
δεκαετία του ’80 από την τότε κυβέρνηση και εφαρμόζεται με συνέπεια μέχρι
τώρα. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο…