ΡΙΠΕΣ Το 199

ΕΠΡΕΠΕ να καούν εκατομμύρια στρέμματα δασών…
ΝΑ υπάρξουν ζημίες δισεκατομμυρίων…
ΝΑ ζούμε κάθε καλοκαίρι, εδώ και 25 χρόνια, με την αγωνία μήπως καεί
και ο «τελευταίος πνεύμονας πρασίνου»…
ΓΙΑ να αποφασίσει το ελληνικό κράτος να πράξει τα αυτονόητα…
ΝΑ αναθέσει, δηλαδή, τη δασοπυρόσβεση στους κατ’ εξοχήν αρμοδίους…
ΤΟΥΣ πυροσβέστες.
ΔΙΟΤΙ όπως και σε τόσα άλλα που μας έχουν συμβεί…
ΕΤΣΙ και στο θέμα των πυρκαγιών η απλή λογική είχε θυσιαστεί στον βωμό
του ρουσφετιού…
ΚΑΙ της εκλογικής πελατείας της εκάστοτε κυβέρνησης…
ΠΟΥ προσλάμβανε για οκτώ μήνες εποχικούς δασοπυροσβέστες, αναθέτοντάς
τους την προστασία των δασών και την πυρόσβεση των πυρκαγιών.
ΑΛΛΑ ούτε τα δάση προστατεύονταν ούτε οι πυρκαγιές έσβηναν…
ΠΡΩΤΟΝ, διότι ήταν αδύνατον να συντονισθούν μεταξύ τους…
ΚΑΙ δεύτερον, διότι δεν είχαν την κατάλληλη εκπαίδευση.
ΕΦΕΤΟΣ που πολλοί απορούν γιατί δεν υπήρξαν μεγάλες πυρκαγιές και
μεγάλες καταστροφές…
Η ΛΥΣΗ στο αίνιγμα βρίσκεται στο ότι η δασοπυρόσβεση ανατέθηκε στην
Πυροσβεστική Υπηρεσία.
ΚΑΙ εδώ πρέπει να αναγνωρισθεί πως αποτελεί…
ΕΠΙΤΥΧΙΑ της κυβέρνησης ότι εφέτος δεν θρηνήσαμε την απώλεια του
«τελευταίου πνεύμονα πρασίνου»…
ΚΑΙ, μαζί, κόλαφο για άλλες πλευρές του κυβερνητικού έργου…
ΠΟΥ εξακολουθεί να χωλαίνει, γιατί δεν γίνεται αυτό που πρέπει να γίνει…
ΔΗΛΑΔΗ το αυτονόητο.













