ΡΙΠΕΣ Μαχαίρι

«ΤΟ κράτος είστε εσείς», είχε πει κάποτε στους αστυνομικούς ως
πρωθυπουργός, ο Κων. Μητσοτάκης…

ΣΤΟ πλαίσιο αυτής της διαπίστωσης-εντολής, είχαν συμβεί τέρατα και
σημεία εκ μέρους των αστυνομικών…

ΕΙΔΑΝ κι έπαθαν οι επόμενες κυβερνήσεις να τους επαναφέρουν στην
πραγματική τους αποστολή…

ΤΟΥ προστάτη του νόμου, και όχι της προσωποποίησης του νόμου.

ΨΕΜΑΤΑ θα ήταν να υποστήριζε κανείς ότι τα κατάφεραν απόλυτα…

ΓΙΑΤΙ δεν τα κατάφεραν…

ΚΑΘΕ τόσο, όλο και κάτι συμβαίνει με πρωταγωνιστές αστυνομικούς, που
διακατέχονται από τη λογική τού «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»…

ΑΠΟ τον αστυνομικό που σπάζει στο ξύλο ένα παιδί επειδή του λέρωσε το αυτοκίνητο…

ΜΕΧΡΙ εκείνον που αυτοχρίζεται δικαστής και επιβάλλει διά του όπλου την
ποινή στον ύποπτο…

ΑΝ μάλιστα αθροίσει κανείς και εκείνα τα, όχι λίγα, περιστατικά όπου
αστυνομικοί είναι πραγματικοί κακοποιοί…

ΤΟΤΕ χωρίς κόπο οδηγείται στο συμπέρασμα πως η ΕΛ.ΑΣ. νοσεί!

ΚΑΤΑ συνέπεια περιστατικά όπως το τελευταίο του άγριου ξυλοδαρμού
πολίτη από αστυνομικούς στη Ρόδο…

ΕΛΑΧΙΣΤΑ έχουν να προσφέρουν στην εικόνα που έχει η κοινωνία για την Αστυνομία…

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ επιβεβαιώνουν τη σκληρή πραγματικότητα…

ΟΤΙ χρειάζεται να φτάσει το μαχαίρι βαθιά ως το κόκαλο…

ΜΕ αποτάξεις επίορκων αστυνομικών…

ΩΣΤΕ να συνετισθούν οι υπόλοιποι.

ΣΚΛΗΡΟ το μέτρο; Ίσως. Αλλά αν είχε εφαρμοσθεί, ο «ράμπο» της Ρόδου θα
βρισκόταν ήδη εκτός ΕΛ.ΑΣ…

ΑΠΟ τον πρώτο κιόλας ξυλοδαρμό πολίτη…

ΚΑΙ δεν θα χρειαζόταν να επαναλάβει το αδίκημα δις και τρις…