[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Επτά ημέρες έμειναν μέχρι την εξόρμηση κυβέρνησης, Πρωθυπουργού και υπουργών,
σε παραλίες και νησιά. Όπως έχει πει ο κ. Σημίτης, στο πρώτο 15νθήμερο του
Αυγούστου άπαντες δικαιούνται διακοπών, ημών περιλαμβανομένων, αλλά εμείς,
όπως και το σύνολο των Νεοελλήνων, δεν αναμέναμε πρωθυπουργικές άδειες.
Όπως και να έχει, κάτι 24ωρα πριν φύγουν οι κυβερνώντες υποχρεώθηκαν να
προσγειωθούν από την ευφορία που τους δημιούργησε δικαίως, φυσικά η
επιτυχής επιχείρηση στο απαχθέν υπό Αλβανού λεωφορείο. Διότι και η
εγκληματικότητα και η λαθρομετανάστευση είναι εδώ ως προβλήματα που απαιτούν
λύση. Όπως είναι εδώ και η ταλανιζόμενη Παιδεία και οσονούπω οι αγρότες.
Μέχρι το φθινόπωρο έχουμε καιρό, θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος αλλά
αυτός μάλλον δεν θα ήταν πρωθυπουργός.
Το «όχι» του Αρσένη
Ο οποίος Πρωθυπουργός συνεκάλεσε σύσκεψη στο Μαξίμου, με Γεράσιμο Αρσένη και
όλο το κομματικό και κυβερνητικό και συνδικαλιστικό ανφάν-γκατέ. Τι βγήκε; Όχι
και πολλά πράγματα, πέρα από παράπονα, γκρίνιες και αποφάσεις για εκστρατείες.
Άλλωστε, λίγη ώρα νωρίτερα, ο κ. Αρσένης τα είχε πει όλα «δεν αλλάζει
τίποτα», διακήρυξε, οπότε…
Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, καθώς το φθινόπωρο μας φέρνει πιο
κοντά στις κάλπες και, πώς να το κάνουμε, το να έχει χιλιάδες μαθητές, με την
υποστήριξη των δασκάλων τους, στον δρόμο δεν είναι και πολύ καλό «χαρτί» για
οποιαδήποτε κυβέρνηση.
Ο… άλλος του εαυτός
Τα σκέφθηκε όλα αυτά ο κ. Σημίτης και στην Πνύκα αποφάσισε να δείξει τον…
άλλο εαυτό του. Και «πρώτα ο πολίτης» είπε και «άλλη σύγκλιση» οραματίσθηκε ο
Πρωθυπουργός ανεμπόδιστος από το νεοελληνικό είδος των Γαβρίλων που είχαν
συγκεντρωθεί παραδίπλα.
Και κατά πώς λένε οι γνωρίζοντες επικουρούμενοι από την παράδοση η Πνύκα
είναι απλώς μια «ανώδυνη πρόβα»: τον Σεπτέμβριο, στη Θεσσαλονίκη, ο
Πρωθυπουργός θα πρέπει να ανοίξει τα χαρτιά του και να πει με… ποιους θα
πάει και ποιους θα αφήσει. Ποιοι θα σφίξουν το ζωνάρι και ποιοι θα το
λασκάρουν, αλλά και τι μας επιφυλάσσει το 2000.
Καθ’ ότι προεκλογικοί οι μήνες, μάλιστα, τα μηνύματα δεν θα είναι μόνον
οικονομικά θα έχουν και… γερή δόση πολιτικής.
«Γραμμή» για «δαγκωτό»
Ο Κώστας Λαλιώτης, πάντως, εισήλθε οικειοθελώς στην προεκλογική περίοδο και
μας είπε πως το «Στεφανόπουλος δαγκωτό» είναι η «γραμμή». Και οποιανού δεν αρέσει…
Όπου, βέβαια, στους πρώτους που δεν άρεσε ήταν στους υποψήφιους…
συνψηφίζοντες. ΔΗΚΚΙ και ΣΥΝ έσπευσαν να βάλουν όρους, αποδέκτες δεν βρήκαν
και κάποιοι «εξήγησαν» και τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ: σκέπτεται το δίδυμο
Στεφανόπουλος – Σημίτης στις κάλπες καθ’ ότι σκίζουν και οι δύο σε
δημοτικότητα, τα «ατού» δικά μας, λένε.
Μας… κόβουν τα χέρια
Σε όλο αυτό το σκηνικό, θα μπορούσε να λείπει ο Θόδωρος Πάγκαλος; Όχι βέβαια
το enfin terrible του ΠΑΣΟΚ, διακριτικώς πλην σαφώς, διαφοροποιήθηκε από την
«εξίσωση» λαθρομετανάστευση ίσον εγκληματικότητα. Και από ό,τι φαίνεται δεν
είναι ο μόνος. Εκ των υστέρων κάποιοι ανακαλύπτουν ότι τούτη η ιστορία των
απελάσεων δημιουργεί και ένα πρακτικό πρόβλημα ήτοι, πού θα βρούμε χέρια;
Λέτε όλο αυτό να είναι σατανικό σχέδιο της κυβέρνησης για να μας κάνει να
θέλουμε τους παρανόμως εισελθόντες στη χώρα;
«Μήνυμα» με… F-16
Και εκεί που είχαμε ελπίσει ότι «τέρμα, τώρα θα έχουμε στο… μενού μόνο
εσωτερική πολιτική», ήρθε ο Τάσος Μαντέλης και μας έβαλε στην… πρίζα των
ελληνοτουρκικών. Διότι ο υπουργός Μεταφορών θέλησε να επιστρέψει από την
Κύπρο, από αεροδιάδρομο που δεν πολυαρέσει στους Τούρκους. Του έστειλαν,
λοιπόν, κάτι F-16 να του θυμίσουν πού βρίσκεται, εμείς θυμώσαμε και
διαμαρτυρηθήκαμε. Δικαίως λίγα 24ωρα πριν κάτσουν οι δικοί μας πρέσβεις να
τα πουν με τους δικούς τους για τα υποτίθεται «εύκολα», αυτοί έκαναν τη ζωή
δύσκολη για όλους. «Στέλνετε αντιφατικά μηνύματα», τους είπαμε.
«Ραντεβού» στο Σαράγεβο
«Ναι», μας είπαν «αλλά εσείς το ίδιο κάνετε». Όπερ, ενώ έχουμε συμφωνήσει
μορατόριουμ για το καλοκαίρι, κάποιοι στην Αθήνα είπαν να κάνουν στρατιωτικές
ασκήσεις. Σύγχυση, ταραχή και κατόπιν αυτού σήκωσε το τηλέφωνο ο Γιώργος
Παπανδρέου, τα είπε με τον Ισμαήλ Τζεμ, συμφώνησαν ότι οι δυο τους
(τουλάχιστον) επιμένουν στην προσπάθεια διαλόγου και καλού κακού θα τα
ξαναπούν στο Σαράγεβο, την ερχόμενη Παρασκευή.
Αφού μιλήσουν… θα φύγουν!
Τι θα γίνει στο Σαράγεβο; Απλούστατο, σε μια βαλκανική πόλη με ένα αεροδρόμιο
αντίστοιχο της… Κέρκυρας θα προσγειωθούν 50 ηγέτες, από Κλίντον μέχρι
Ετζεβίτ και από Σημίτη μέχρι Σρέντερ. Και μετά, αφού μιλήσουν για την περίφημη
ανασυγκρότηση των Βαλκανίων ξέρετε, αυτή που όλοι ακούμε, αλλά κανείς δεν
βλέπει θα ξαναπάρουν τα αεροπλάνα τους και θα φύγουν.
Τώρα, η ίδια η ανασυγκρότηση μπορεί να έχει προβλήματα εμείς μια φορά, αφού
φωνάξαμε και απειλήσαμε με βέτο, πήραμε την έδρα της σχετικής υπηρεσίας της
Κομμισιόν στη Θεσσαλονίκη. Ε, τώρα, να υπήρξαν και κάτι σκόντα, ποιος
ενδιαφέρεται; Άλλωστε, έτσι είναι η διπλωματία μια διαπραγμάτευση…
Πυρετός τον Οκτώβριο
Όπου η μητέρα όλων των διαπραγματεύσεων πώς λέμε η μητέρα όλων των μαχών
μας έρχεται κατά Οκτώβριο μήνα: δηλαδή Κυπριακό. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ
συγγράφει τις επιστολές του, ο Ετζεβίτ και ο Ντενκτάς απειλούν θεούς και
δαίμονες ότι αυτό είναι και άμα σας αρέσει κι εμείς…
Εμείς έχουμε ανοίξει κιτάπια και χαρτιά, διότι κάτι έχουμε ψυλλιαστεί πως το
πράγμα δεν είναι και τόσο ευανάγνωστο. Δεκέμβριο κρίνεται αν η Τουρκία θα
είναι υποψήφια για την Ε.Ε., Δεκέμβριο κρίνεται και η ημερομηνία εισόδου της
Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα μήνα πριν λένε ότι έρχεται ο Κλίντον στην
περιοχή, νωρίτερα Κληρίδης και Ντενκτάς θα πρέπει να τα έχουν πει στη Νέα
Υόρκη… Μήπως λέμε, μήπως είναι καιρός να βάλουμε κι εμείς κάποιες προτεραιότητες;
«Πονοκέφαλος»
Ο Τομ Μίλερ, ο Αμερικανός που είχε στα χέρια του το Κυπριακό και μεθαύριο
έρχεται στην Αθήνα να δει τους «φίλους του» πριν πάει στη Βοσνία ως πρέσβης
μάλλον κάτι έχει να ψιθυρίσει στον Γιάννο Κρανιδιώτη επί του ζητήματος, στο
μεθαυριανό τους ραντεβού.
Όπου, βέβαια, κι εμείς αφελείς δεν είμαστε κοιτάμε τα ημερολόγια με πιο
πολλές ματιές και ξέρουμε ότι κάπου εκεί γύρω στον Δεκέμβριο πάλι θα πρέπει
να κάνουμε και την αίτηση για την πολυθρύλητη ΟΝΕ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πονοκέφαλο για όλους και πολλή δουλειά για λίγους
και ειδικούς. Όλοι μαζί όμως μπορούμε να ξεχασθούμε με ένα Άρλεκιν συγγνώμη,
με ένα επεισόδιο του σίριαλ Κέννεντυ, ήθελα να πω…













