Ισχύς τους η αγάπη του κοινού

Στέφι Γκραφ. Αποχαιρέτησε το Ρολάν Γκαρός με Λα Όλα στις εξέδρες

ΤΑ ΑΛΟΓΑ δεν τα σκοτώνουν όταν γεράσουν. Τουλάχιστον στον χώρο του τένις. Οι
πρόσφατες επιτυχίες των Στέφι Γκραφ και Αντρέ Αγκάσι στο Ρολάν Γκαρός είχαν ως
εφαλτήριό τους την υποστήριξη του κοινού, που αν μη τι άλλο ξέρει να
αναγνωρίζει τις αξίες, έστω και καθυστερημένα.

Η τόσο σοβαρή στο παρελθόν Στέφι Γκραφ άλλαξε. Τώρα διευθύνει τη Λα Όλα (το
γνωστό κύμα της εξέδρας) και δείχνει τα συναισθήματά της. Με τη νέα της
χαλαρότητα κατακτά τις καρδιές των θεατών και προδικάζει ένα χάπι εντ ανάμεσα
στη σταρ και στο κοινό.

Στέκεται στη μέση του κορτ και δεν μπορεί να πιστέψει τις φρενιτικές κραυγές
«Στέφι, Στέφι». Δεκαέξι χιλιάδες θεατές στο Κεντρικό Κορτ του Παρισιού
επευφημούν επί ολόκληρα λεπτά τη Στέφι Γκραφ.

«Πίστεψα ότι δεν ήθελαν τελικά να φύγω καθόλου». Αυτή βεβαίως απολάμβανε ως το
μεδούλι όλη αυτή την ατμόσφαιρα, γιατί η Στέφι Γκραφ κατάλαβε αμέσως ότι δεν
θα έρθει ξανά στο Ρολάν Γκαρός, τουλάχιστον όχι ύστερα απ’ αυτό το παιχνίδι
που χαρακτηρίστηκε ένα από τα πιο δραματικά που έχει διεξαχθεί τα τελευταία χρόνια.

Είναι η ιδανική στιγμή για την Γκραφ να βάλει μία τελεία. Έχει αγωνιστεί
σχεδόν σε όλον τον κόσμο, όμως αυτό το οποίο συνέβη στο Παρίσι θα παραμείνει
μοναδικό. Η έκτη νίκη της στο Ρολάν Γκλαρός, στη δύση της καριέρας της,
συμφιλιώνει την 29χρονη με τους φίλους του αθλήματος που ως χθες την έβλεπαν
απόμακρη, παγερή και στυγνή επαγγελματία.

Δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι θα μπορούσε να υπάρξει κάποια ομορφότερη στιγμή
απ’ αυτήν. Στην τελική ευθεία μοιάζει σαν να έχει μεταμορφωθεί

Ενώ λοιπόν προηγουμένως η νικήτρια 22 τουρνουά γκραν σλαμ ταξίδευε σοβαρή από
νίκη σε νίκη, τώρα απολαμβάνει κάθε στιγμή στον αγωνιστικό χώρο και ταυτόχρονα
κερδίζει συμπάθειες.

Γι’ αυτό και διαπιστώνει πως «οι άνθρωποι έρχονται συχνά μόνο για να με δουν».

Ο «Μπουμ Μπουμ»

Τζίμι Κόνορς. Στα 40 του απέδιδε «όπως ένα αυτοκίνητο με τέταρτη μηχανή»

Όμως και ο Μπόρις Μπέκερ που πρόκειται να αποχωρήσει στο άμεσο μέλλον
καταγράφει με τα αισθητήριά του στους τελευταίους σταθμούς του
αποχαιρετιστήριου ταξιδιού του τη θυελλώδη συμπάθεια των μαζών.

«Μοιάζει σαν να προσπαθούν να μου κάνουν την αποχώρηση όσο γίνεται πιο
δύσκολη», λέει ο Μπέκερ.

Όταν η Κρις Έβερτ αγωνίστηκε το 1989 για τελευταία φορά στο Γουίμπλεντον,
αισθάνθηκε το χειροκρότημα όχι μόνο πιο δυνατό και καθαρό, αλλά και πολύ πιο
διεισδυτικό απ’ ό,τι στα προηγούμενα χρόνια.

Γι’ αυτό και πολλοί πρόωρα «συνταξιούχοι» του αθλήματος παίρνουν νέα
ερεθίσματα στα τελευταία χρόνια της καριέρας τους που τους «ντοπάρουν» και
πραγματοποιούν για μια τελευταία φορά μεγάλες επιδόσεις.

Ο σαραντάρης

Μαρτίνα Ναβρατίλοβα. Σε ηλικία 37 ετών αγωνίστηκε στον τελικό του Γουίμπλεντον

Ο Αμερικανός Τζίμι Κόνορς αισθάνθηκε το 1991, κατά τη θρυλική του εμφάνιση στο
US Open, στο κατώφλι των 40ών γενεθλίων του, «όπως ένα παλιό αυτοκίνητο που
κινείται με τον τέταρτο κινητήρα του». Παρ’ όλ’ αυτά στις εμφανίσεις ο
βετεράνος αγωνίστηκε πολύ καλά, σαν «μια καλολαδωμένη μηχανή». Κατάφερε
μάλιστα να νικήσει ακόμη και τον κατά 15 χρόνια νεώτερο Άαρον Κρίκστον, ύστερα
από ένα μαραθώνιο θρίλερ τεσσάρων ωρών και 41 λεπτών.

Ύστερα απ’ αυτόν τον αγώνα, βραχνιασμένος, ο Κόνορς δήλωσε ότι «αυτό είναι για
το οποίο ζω». Στην ερώτηση «γιατί κάνει τέτοιες “θανατηφόρες” προσπάθειες ένας
παλαιός επαγγελματίας;» απάντησε με τον γνωστό επιθετικό του τρόπο: «Παίζω
ενάντια στους καλύτερους τενίστες του κόσμου, είναι δύο δεκαετίες νεώτεροι από
εμένα, όμως νικώ. Γιατί θα πρέπει να σταματήσω, εφόσον μπορώ ακόμη να δίνω
κλωτσιές στον πισινό των νέων;».

Τζον Μακ Ενρό. Στα… γεράματα συμφιλιώθηκε με τους φιλάθλους

Το μυστικό που σε μια προχωρημένη ηλικία εκδηλώνει ακόμη μια φορά τη μεγάλη
κλάση του αποκάλυψε πρόσφατα ο Τζον Μακ Ενρό. «Απλώς έφτασα στα καλύτερά μου
χρόνια και τώρα επιθυμώ να τα απολαύσω». Όταν άρχισαν πλέον να μειώνονται οι
επαναστατικές του τάσεις και η έντονη διαμαρτυρία του απέναντι στο ευγενές
κατεστημένο του τένις και όταν ο Μακ Ενρό άρχισε πλέον να συγκεντρώνεται
εντελώς στον εαυτό του και στο παιχνίδι του, το πλήθος άρχισε να τον επευφημεί
για τα ίδια πράγματα για τα οποία ως τότε τον αποδοκίμαζε. Ξαφνικά έγινε ο
αγαπημένος τους.

Για τον Μακ Ενρό, το τένις μετατράπηκε σε απόλαυση όταν έφτασε σε αυτή την ηλικία.

Αντρέ Αγκάσι. Κέρδισε και πάλι τη συμπάθεια του κοινού

Το ότι οι καθυστερημένες νίκες είναι και οι ωραιότερες μπορεί να το
επιβεβαιώσει και ο Αντρέ Αγκάσι, ο οποίος είχε πάρει κιλά, είχε γίνει αργός
και δεν έπαιρνε σοβαρά υπόψη πλέον το επάγγελμά του. Γεγονότα που δεν
αποδέχονταν οι οπαδοί του. Μόνο όταν άρχισε να δουλεύει και πάλι σοβαρά
κατέκτησε συμπάθειες. Μετά τη νίκη του στο Παρίσι δήλωσε πως «δεν πίστευα ότι
θα έκανα πάλι ένα καμ μπακ». Αλλά ακόμη και η ψυχρή Μαρτίνα Ναβρατίλοβα
κατέκτησε στο τελικό φίνις τις καρδιές.

Γι’ αυτό εξέλιξε την τέχνη τού «αγωνίζομαι όσο αισθάνομαι δυνατή» φτάνοντας
στον τελικό του Γουίμπλεντον ακόμη και σε ηλικία 37 ετών.

«Μόνο όταν δεν γινόταν πλέον αλλιώς, αποφάσισα να σταματήσω».