Είμαστε αγανακτισμένοι για το θάνατο αθώων

Τον Ινδιάνο ποιητή Leonard Peltier μνημονεύει ο κ. Γιώργος Λίλλης, από τη
Γερμανία, με αφορμή τους βομβαρδισμούς της Σερβίας από το ΝΑΤΟ:

«Δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε θέση στο ποιος φταίει για τον πόλεμο στο Κόσοβο.
Δεν θα μπορούσαμε εύκολα ως απλοί και εντός εισαγωγικών αθώοι πολίτες να πούμε
ποιος είναι ο σκοπός του ΝΑΤΟ στη Σερβία. Όμως μπορούμε να είμαστε
αγανακτισμένοι και θλιμμένοι για τον θάνατο αθώων ανθρώπων. Μπορούμε να
σηκώσουμε κραυγή λύπης για τους άστεγους, για τους τραυματισμένους και για τα
ορφανά παιδιά. Δεν θα ήθελα να μακρηγορήσω για όλα τούτα που συμβαίνουν τόσο
κοντά μας και ούτε για τα δόλια συμφέροντα των κυβερνήσεων με θύματα αθώους
πολίτες ούτε για τον νεοχιτλερισμό που άλλαξε προσωπείο και εμφανίζεται τόσο
ύπουλα όπου κανείς δεν έχει κατανοήσει το καταστροφικό του σενάριο για τα
Βαλκάνια. Μπορεί ο Μιλόσεβιτς να είναι ένας δικτάτορας όπως λένε, όμως ποιος
θα μου αποδείξει ότι είναι σωστό από μέρους του ΝΑΤΟ οι βομβαρδισμοί; Επειδή
μου είναι δύσκολο να απαντήσω σε αυτές τις ερωτήσεις, απαντώ τώρα με τα λόγια
ενός Ινδιάνου ποιητή, του Leonard Peltier, ο οποίος λόγω της αληθινής του
ποίησης και των καυστικών του λόγων εναντίον της Αμερικής φυλακίστηκε το 1977,
χωρίς αποδείξεις, για φόνο. Αυτό το μικρό άρθρο είναι αφιερωμένο στην ειρήνη
και την ελευθερία καθώς επίσης και σε αυτόν τον άνθρωπο που δικάστηκε δύο
φορές σε ισόβια κάθειρξη όχι γιατί σκότωσε, αλλά γιατί μιλούσε ελεύθερα και
αληθινά. Σήμερα χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε ανθρώπους με λόγο αληθινό.

Λέει λοιπόν ο Leonard Peltier αυτά τα λόγια που είναι επίκαιρα και στις μέρες
μας: “Μπορεί να ήμασταν ικανοποιημένοι με τη γη την οποία μας δόθηκε αρχικά.
Αλλά με το πέρασμα των ετών οι κυβερνήσεις του Καναδά και των ΗΠΑ μάς κλέβουν
όλο και περισσότερο από αυτήν. Τον 19ο αιώνα μάς κλέψαν τη γη για οικονομικούς
λόγους, επειδή ήταν πλούσια και καρποφόρα και έδινε τροφή σε υπεραφθονία. Μας
άφησαν μόνο αυτά τα μέρη που στα μάτια των λευκών δεν είχαν καμία απολύτως
αξία. Σήμερα αυτή η γη που κάποτε θεωρούνταν χωρίς αξία, ξαφνικά, μέσω της
εξελισσόμενης τεχνολογίας του λευκού πολιτισμού, έγινε χρήσιμη και πολύτιμη.
Τώρα οι λευκοί θα επιθυμούσαν, αν ήταν δυνατόν, να μας παραμέριζαν και από τα
μέρη όπου κατοικούσαμε μέχρι τώρα, γιατί αυτή η γη κρύβει πολύτιμα ορυκτά και πετρέλαιο”».