ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η Μάγχη

Ο λόγος στους αναγνώστες. Η Γ. Ζηργάνου, Β. Παύλου 26, Πεντέλη, γράφει: «Είμαι
κόρη του Ιάσονα Ζηργάνου, του ανθρώπου που διέπλευσε κολυμπώντας τη Μάγχη πριν
από πέντε δεκαετίες. Εγώ και τα εγγόνια του Ζηργάνου πήραμε το θάρρος να σας
γράψουμε, για να εκφράσουμε δημόσια την ευτυχία μας για ένα σημαντικό, κατά τη
γνώμη μας, γεγονός: τον διάπλου της Μάγχης και από έναν ακόμη Έλληνα. Τον
Γιώργο Μαθά. Είναι, αλήθεια, σπουδαίο το κατόρθωμα του Μαθά. Με όποιο πρίσμα
και αν το κοιτάξει κανείς, νιώθει μέσα του μια τρυφερή συγκίνηση, ένα
ανατρίχιασμα που μοιάζει με το φλοίσβισμα της θάλασσας. Βλέπεις το λουλούδι
που δείχνει την υπεροχή της ψυχής. Σήμερα στην εποχή τού κατά παραγγελίαν και
καλοπληρωμένου αθλητισμού είναι δύσκολο να νιώσουμε το μεγαλείο και την
πραγματική συγκίνηση που αξίζει. Εθνική, αθλητική μα και ανθρώπινη. Ο χρόνος
που φθείρει τα πάντα αντί να ξεθωριάσει τέτοια γεγονότα τα ντύνει με τη
χλαμύδα του θρύλου και πλουτίζει την ανάμνησή τους, με συναισθήματα εκπλήξεως
και θαυμασμού. Πριν 50 χρόνια ο Ιάσων Ζηργάνος μόχθησε, ταλαιπωρήθηκε και στο
τέλος πέτυχε. Τώρα ο Γιώργος Μαθάς δούλεψε, πίστεψε και θέλησε.

Παραδίδοντας το παράδειγμά τους στους νέους, παρακαλούμε να γίνουν υπόδειγμα
αξιοσημείωτο όχι μόνο στον αθλητικό στίβο, αλλά και σε κάθε στίβο, προόδου και
επιτυχίας. Άλλοι στη θέση τους θα δίσταζαν, θα ανέβαλλαν, θα λιγοψυχούσαν.
Αυτοί στάθηκαν μαχητές. Οι λαοί προοδεύουν τιμώντας τους δυνατούς.

Ο Γιώργος Μαθάς με το κατόρθωμά του έγινε το φωτεινότερο παράδειγμα για τους
νέους και το πιο ευλαβικό μνημόσυνο για την ψυχή του Ιάσονα Ζηργάνου. Γιώργο
Μαθά, εγώ και τα εγγόνια του Ιάσονα Ζηργάνου σε ευχαριστούμε γιατί βρέθηκες
εσύ, ο δεύτερος Έλληνας, που πέρασε τη Μάγχη και ελευθέρωσε την ψυχή του που
περίμενε 50 χρόνια ξεχασμένη, φυλακισμένη στις παγωμένες θάλασσες του Βορρά να
ξαναγυρίσει στην Ελλάδα νικήτρια, δοξασμένη».

Ο Τζ. Φουριέζος, Δημητρακοπούλου 78, Πειραιάς, γράφει: «Μπράβο στους
πολιτικούς μας για την πισώπλατη μαχαιριά που ρίξανε στον Οτζαλάν! Δεν θα
στέκομαι πια προσοχή στην έπαρση της Σημαίας μας. Δεν θα νιώθω ανατριχίλα
παρακολουθώντας τις παρελάσεις. Θα μελαγχολώ ακούγοντας ονόματα ανδρών, όπως
Λεωνίδας, Κολοκοτρώνης, Δαβάκης, Άρης. Και θα δακρύζω με τους στίχους “η
μεγαλοσύνη στα έθνη δεν μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα
μετριέται. Και με το αίμα”, έχοντας στο μυαλό μου, όχι την πατρίδα μου, αλλά
άλλους λαούς που αγωνίζονται για μια πατρίδα».