30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ:… Και συνεχίζει να γεννιέται.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Ό,τι και όποιους έχει αγαπήσει.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Όσους έχει αγαπήσει και τους έχασε.

ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΤΑΙ: Σπανίως, αλλά εντόνως.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ: Τις μπαλάντες του Brassens.

ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΣΕΙ: Στην Αθήνα όταν δεν την είχαν καταστρέψει οι
εργολάβοι και οι αντιπαροχές.

Μέλος της οργάνωσης Γιατροί Χωρίς Σύνορα ο Οδυσσέας Βουδούρης, γενικός
χειρουργός, έχει λάβει μέρος σε 10 περίπου αποστολές σε εμπόλεμες κυρίως
περιοχές του πλανήτη μας. Τώρα είναι έτοιμος να βρεθεί μαζί με άλλα μέλη της
οργάνωσης στο Κόσοβο και στους πρόσφυγες. Με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα έχει
βρει τον πιο ωφέλιμο και τον πιο ικανοποιητικό τρόπο για να ασκεί την ιατρική.

ΕΡ.: Γιατροί Χωρίς Σύνορα: Προσφορά χωρίς σύνορα;

ΑΠ.: Ό, τι είναι ανθρώπινο είναι και δικό μας. Μας συγκινούν οι οικουμενικές αξίες.

ΕΡ.: Η θέση τους τώρα είναι στα φλεγόμενα Βαλκάνια;

ΑΠ.: Εκεί όπου υπάρχει ανθρώπινος πόνος. Τώρα είναι εκεί.

ΕΡ.: Πόσοι βρίσκονται κοντά στους πρόσφυγες του Κοσόβου;

ΑΠ.: Περίπου σαράντα. Οι επτά είναι Έλληνες.

ΕΡ.: Οι πρώτες εντυπώσεις από τους προσφυγικούς καταυλισμούς;

ΑΠ.: Αυτοί οι άνθρωποι μέσα σε λίγες ημέρες έχουν χάσει τα πάντα.

ΕΡ.: Η οργάνωση έχει προνοήσει για την υποδοχή των προσφύγων εδώ;

ΑΠ.: Έχει ήδη σχεδιαστεί ο τρόπος της ιατρικής περίθαλψης επιτόπου.

ΕΡ.: Παιδιά και ηλικιωμένοι σε προσφυγικούς καταυλισμούς;

ΑΠ.: Αυτοί πληρώνουν το πιο βαρύ τίμημα σε αυτές τις περιστάσεις.

ΕΡ.: Και αυτοί που είναι «εγκλωβισμένοι» στα καταφύγια του Βελιγραδίου;

ΑΠ.: Θυμίζουν σκηνές άλλης εποχής.

ΕΡ.: Ο τρόμος είναι ίδιος και στις δύο περιπτώσεις;

ΑΠ.: Δεν ξέρω αν υπάρχει εργαλείο να τον μετράει. Για εμάς είναι κάτι απαράδεκτο.

ΕΡ.: Σε ποια σημεία του πλανήτη υπάρχουν Έλληνες-μέλη της οργάνωσης;

ΑΠ.: Σε περισσότερες από 40 χώρες.

ΕΡ.: Ορθολογικός σχεδιασμός και συναίσθημα συμπορεύονται στην οργάνωση;

ΑΠ.: Η καλή θέληση δεν αρκεί. Αυτό που μας κινεί είναι το «κάτι» που έχουμε
μέσα μας όλοι οι εθελοντές.

ΕΡ.: Το κίνητρο για να ασχοληθείτε με την οργάνωση ποιο ήταν;

ΑΠ.: Μου αρέσει να ασχολούμαι με τα κοινά. Είναι ο πιο ωφέλιμος τρόπος για να
ασκώ την ιατρική.

ΕΡ.: Είναι αποτελεσματικοί οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα;

ΑΠ.: Αυτή είναι η φιλοδοξία μας. Οι προσπάθειες είναι συνεχείς.

ΕΡ.: Σε πόσες αποστολές της οργάνωσης έχετε λάβει μέρος;

ΑΠ.: Περίπου σε 10 σε όλο τον κόσμο.

ΕΡ.: Ποια είναι αυτή που έχει χαραχθεί στη μνήμη σας;

ΑΠ.: Όλες. Ίσως ειδικότερα, η Ρουάντα και η Σρι Λάνκα.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Η Ρουάντα γιατί έζησα τον εφιάλτη της γενοκτονίας και η Σρι Λάνκα γιατί
ένιωσα τους ανθρώπους της.

ΕΡ.: Πώς αντιδρά ο απλός άνθρωπος όταν τον πλησιάζετε;

ΑΠ.: Όταν ο γιατρός ασκεί με αφοσίωση το λειτούργημά του εκπέμπει κάτι το
μαγικό. Αυτό φαίνεται στα μάτια του απλού ανθρώπου.

ΕΡ.: Υπάρχει δυσπιστία για το έργο σας;

ΑΠ.: Υπάρχει. Από άγνοια ή κακοβουλία. Αλλά υπάρχει και τεράστια υποστήριξη.

ΕΡ.: Υπάρχει έλλειμμα ανθρωπιάς στην καθημερινότητα μας;

ΑΠ.: Ναι. Αρκεί να περπατήσει κανείς στους δρόμους της Αθήνας σε ώρες αιχμής.
Κάποιες στιγμές νιώθω πιο άβολα από το να βρισκόμουνα στη μέση της ζούγκλας.

ΕΡ.: Οι λέξεις πόλεμος, πείνα, αρρώστιες τι σας λένε;

ΑΠ.: Είναι τα διάφορα πρόσωπα του ανθρώπινου πόνου.

ΕΡ.: Ποιο είναι το σύνθημά σας στη ζωή;

ΑΠ.: Να μην κάνω πράγματα που δεν μου ταιριάζουν.

ΕΡ.: Ποιο επιχείρημα θα χρησιμοποιούσατε για να πείσετε κάποιον να γίνει μέλος
της οργάνωσης;

ΑΠ.: Αν είσαι ρατσιστής, μίζερος, ματαιόδοξος και γκρινιάρης, μην έρχεσαι μαζί μας.

ΕΡ.: Ο στόχος ποιος είναι;

ΑΠ.: Φοβάμαι ότι θα σας απογοητεύσω. Δεν έχω έτοιμη απάντηση.

ΕΡ.: Οι άμεσες προτεραιότητες;

ΑΠ.: Να αναπτύξουμε τη δραστηριότητά μας, τόσο εκτός όσο και εντός της Ελλάδας.

ΕΡ.: Έχουν «αδυναμίες» οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα;

ΑΠ.: Έχουν. Μία από αυτές είναι η έλλειψη έμπειρων εθελοντών.

ΕΡ.: Τι σας δένει με αυτή την οργάνωση;

ΑΠ.: Το έχω πάρει κάπως προσωπικά. Είναι κάτι σαν την οικογένειά μου. Αλλά μια
οικογένεια που διάλεξα.

ΕΡ.: Το πιο παράλογο πράγμα που συμβαίνει γύρω μας ποιο είναι κατά τη γνώμη σας;

ΑΠ.: Στενοχωριέμαι να βλέπω τόσο κόσμο να κυνηγάει όνειρα που δεν είναι δικά του.