[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Σαν τον σχοινοβάτη στο τεντωμένο σχοινί ισορροπεί η Αθήνα το τελευταίο
διάστημα. Από τη μια οι πολυποίκιλες πιέσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων, από την
άλλη η προσπάθεια να πετύχουμε να μην εμπλακούμε, αλλά παράλληλα να έχουμε και
την πρωτοβουλία να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί ­ όλα αυτά θυμίζουν το γνωστό
και ακατόρθωτο που περιγράφει η παροιμία «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο».

Χθες ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου,
ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Ρέππας, όσοι τέλος πάντων μπορεί να θεωρηθεί ότι
εκφράζουν τις επίσημες ελληνικές θέσεις κινήθηκαν σ’ αυτή τη γραμμή: έκκληση
για άμεση κατάπαυση των βομβαρδισμών και παράλληλα καταδίκη των εθνικών
εκκαθαρίσεων στο Κόσοβο.

Και για όποιον σπεύσει να σημειώσει ότι αυτή είναι μια μεσοβέζικη πολιτική, η
απάντηση είναι πως η ανησυχία της Αθήνας δεν έχει να κάνει μόνο με τον φόβο
για επέκταση των συγκρούσεων και προς τον Νότο, αλλά έχει ευθεία αντανάκλαση
και στους γενικότερους στόχους της χώρας. Υποστηρίζεται δηλαδή ότι αν οι
αεροπορικές επιδρομές και η συνακόλουθη κρίση στη Γιουγκοσλαβία κρατήσουν ένα
μήνα ακόμη, τίθεται σε μεγάλο κίνδυνο η προσπάθεια της χώρας να ενταχθεί στην
ΟΝΕ ­ τόσο μεγάλες θα είναι οι επιπτώσεις στον οικονομικό τομέα. Χθες μάλιστα
είχαμε απανωτές πιέσεις στη δραχμή και την αντίδραση της Τραπέζης της Ελλάδος,
που κατέφυγε σε εκροές συναλλάγματος για να στηρίξει το εθνικό μας νόμισμα.

Κάποιοι επίσης ανησυχούν για την συνεχή και με όλες τις δυνατές παραμέτρους
επαναφορά στο προσκήνιο σεναρίων που έχουν στο επίκεντρο τη Θράκη. Ποιος και
γιατί το κάνει, είναι περίπου γνωστό. Η ανησυχία μας βρίσκεται στο γεγονός ότι
με αφορμή αυτά τα σενάρια μπορεί να αρχίσουν να εμφανίζονται ακραία
εθνικιστικά φαινόμενα. Στην προσπάθεια της κυβέρνησης να κρατήσει χαμηλά τους
τόνους και να αποφύγει τέτοιες επικίνδυνες καταστάσεις πρέπει να ενταχθεί η
χθεσινή συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου με τον
Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, που τις τελευταίες ημέρες έχει ξιφουλκήσει κατά
πάντων, με αφορμή την κρίση στη Γιουγκοσλαβία.

(Σελ. 9-15).

Στο ΠΑΣΟΚ δεν έγινε του… Κόσοβου, όπως πολλοί ανέμεναν, εντός και εκτός
κόμματος. Όλα κύλησαν ομαλά και το νέο Εκτελεστικό Γραφείο ­ «εκ
προσωπικοτήτων», όπως ονομάσθηκε ­ καλείται τώρα να δώσει τη νέα δυναμική που
απαιτούν οι περιστάσεις σε κόμμα και κυβέρνηση. Από τα 11 μέλη του Ε.Γ.
αξιομνημόνευτη η συμμετοχή των αποπεμφθέντων από την κυβέρνηση για την υπόθεση
Οτζαλάν, Θ. Πάγκαλου και Αλ. Παπαδόπουλου. Ο δεύτερος εισέρχεται για πρώτη
φορά στο ανώτερο καθοδηγητικό όργανο του ΠΑΣΟΚ ­ όπως άλλωστε και οι
εκλεγέντες Γ. Μωραΐτης και Τ. Αντωνίου. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι
τηρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό οι συμφωνίες μεταξύ πλειοψηφίας και μειοψηφίας ­
ήτοι μεταξύ Κ. Σημίτη και Α. Τσοχατζόπουλου.

(Σελ. 7).