ΜΑΤΙΕΣ Η συναυλία

Η μεγάλη συναυλία για το «κουρδικό» και τον Οτζαλάν έγινε πριν από 15 ημέρες,
αλλά οι συζητήσεις γύρω απ’ αυτήν, ιδίως στους καλλιτεχνικούς κύκλους,
συνεχίζονται. Άλλοι ­ οι περισσότεροι ­ χειροκροτούν. Άλλοι, δείχνουν
ενοχλημένοι. Εγώ, έμεινα μακριά από την εκδήλωση. Πολλοί, με ρωτούν γιατί.
Απαντώ: Ένιωσα ιδιαίτερη χαρά, όταν πληροφορήθηκα ότι ο Κούνδουρος, ο
Νταλάρας, η Καρυστιάνη, ο Κιμούλης, ο Βούλγαρης, ο Λαζόπουλος, ο Μικρούτσικος,
ο Τσακνής κ.ά., με το που ξέσπασαν τα γεγονότα, ξεσηκώθηκαν αυθόρμητα, ως
υπεύθυνοι πολίτες και ευαίσθητοι άνθρωποι και αποφάσισαν να οργανώσουν μια
συναυλία συμπαράστασης προς τον κουρδικό λαό. Και το ίδιο ένιωσα και με την
κινητοποίηση πολλών άλλων καλλιτεχνών ­ Μητσιάς, Δημητριάδη κ.λπ. ­ που
συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια, δύο ημέρες πριν και τραγούδησαν για τον ίδιο σκοπό.

Εκείνο που δεν μου άρεσε, ήταν το κείμενο που διαβάστηκε στον πρόεδρο της
Βουλής. Το βρήκα επιθετικό και άδικο. Δεν μου άρεσε, επίσης, το γεγονός ότι οι
καλλιτέχνες ξεκίνησαν για το γραφείο του Α. Κακλαμάνη, έχοντας τις τηλεοπτικές
κάμερες ολόγυρά τους. Και, βέβαια, έκανα ­ όπως χιλιάδες, ακόμη, άνθρωποι ­ τη
σκέψη: πού ήταν οι τραγουδιστές κ.λπ., όλον αυτόν τον καιρό, που οι Κούρδοι
πρόσφυγες ξεπάγιαζαν στην πλατεία Κουμουνδούρου και κατόπιν τσουβαλιάσθηκαν
από την Αστυνομία και μεταφέρθηκαν στο βουνό; Δεν θα μπορούσαν να δώσουν μια
παράσταση, ένα μεροκάματο, έστω, γι’ αυτό τον κόσμο, που υπέφερε και υποφέρει;

Παρά τις επιφυλάξεις μου αυτές, όταν μου τηλεφώνησε ο Νταλάρας και μου ζήτησε
να συμμετάσχω στη συναυλία με έναν «χαιρετισμό», είπα αμέσως, «θα ‘ρθω». Του
εξήγησα, ωστόσο, ότι έχω ριζική διαφωνία με το κείμενο προς τον πρόεδρο της
Βουλής. «Μπορεί να έκανε τερατώδη λάθη στους χειρισμούς η κυβέρνηση, αλλά
είναι αδύνατο να δεχτώ ότι ο Σημίτης και ο Πάγκαλος παρέδωσαν τον Οτζαλάν
στους Τούρκους», πρόσθεσα. Και μου φαίνεται πως και ο Νταλάρας συμφώνησε μαζί μου.

Έκατσα να γράψω τον «χαιρετισμό». Είχα ήδη υπογράψει, όμως, την προηγούμενη
ημέρα, μαζί με τον Μ. Γλέζο, τον Μ. Αναγνωστάκη, τον Π. Ανταίο, τον Μ.
Δρεττάκη, τον Α. Καρκαγιάννη, τον Θόδωρο, τον Γ. Κουκουλέ, τον Γ. Μαρκόπουλο,
τον Ν. Σηφουνάκη, τον Μ. Κασόλα, τον Ντ. Χριστιανόπουλο και άλλους 340
πολίτες, ένα κείμενο που τονίζει ότι «εμείς, που υπογράφουμε, απόγονοι Ελλήνων
τρομοκρατών του 1821 και του μεγάλου αποσχιστικού κινήματος της παλιγγενεσίας,
που έδωσε υπόσταση στο ελληνικό έθνος, συμπαριστάμεθα ανεπιφύλακτα στους
αδελφούς Κούρδους αγωνιστές, που παλεύουν για την εθνική τους ανεξαρτησία».
Είπα, «αυτό το κείμενο θα διαβάσω στη συναυλία». Αλλά ήρθαν οι δηλώσεις της κ.
Ντιλάν και με φαρμάκωσαν. Κι έτσι, δεν πήγα στη συναυλία.