Κρίσεις, σχόλια για την υπόθεση Οτζαλάν

Κρίσεις, επικρίσεις και ποικίλα σχόλια για την υπόθεση Οτζαλάν διατυπώνουν οι
κύριοι Στυλ. Φραγκόπουλος (δρ Μηχ., καθηγητής, από την Αθήνα), Αλέξανδρος Δ.
Βαντσής (τέως εφέτης Διοικητικών Δικαστηρίων, από την Πυλαία Θεσσαλονίκης),
Αναγνώστης Αναγνώστου (από την Αγία Παρασκευή), Νικόλαος Κασάπης (από την
Καβάλα), Σ.Χ. Λέκκας (από την Αθήνα) και Παναγιώτης Πλακουδάκης (ε.α.
συνταγματάρχης της Εθνικής Αντίστασης, από το Χαλάνδρι).

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τις δηλώσεις της συνεργάτιδος του Οτζαλάν Ντ. Κουλούτς, ο κ. Στ.
Φραγκόπουλος παρατηρεί:

«1. Επειδή είχα την τύχη να ζήσω για αρκετά χρόνια την εποχή της
στρατιωτικής δικτατορίας με πολιτικό άσυλο σε δυτικοευρωπαϊκή χώρα, μπορώ να
βεβαιώσω ότι ουδέποτε και ουδείς από τους εκπροσώπους εκείνης της χώρας
συσχέτισε την παραχώρηση πολιτικού ασύλου με υποχρέωση αποχής, ατομικής και
ομαδικής, από κριτική προς την κυβέρνηση της χώρας που μας φιλοξενούσε. Συχνά
υπογράφαμε δε ανακοινώσεις και σχολιάζαμε δυσμενώς επαφές και συνεργασίες τής
εκεί κυβερνήσεως με το χουντικό καθεστώς, οι οποίες μάλιστα δημοσιεύονταν σε
εφημερίδες και ανακοινώνονταν από ραδιοφωνικούς σταθμούς. Πιστεύει κανείς ότι
περιοριζόμασταν σε ψυχαγωγικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες και αφήναμε
την πολιτική για τους ειδικούς (;). Αν νομίζει λοιπόν η κ. Κουλούτς ότι
υπάρχουν ευθύνες του α’ ή του β’ προσώπου στο θέμα της παράδοσης του Οτζαλάν
στην Τουρκία, καλά κάνει και το δηλώνει δημόσια και κανείς δεν έχει δικαίωμα
να της επιβάλει σιωπή. Αν οι θιγόμενοι έχουν να πουν κάτι, ας μιλήσουν επί της
ουσίας. Οι ακροατές, Έλληνες και ξένοι, είναι ευφυείς άνθρωποι και μπορούν να
κρίνουν και τη μία και την άλλη πλευρά!

2. Η ταύτιση της κυβερνήσεως με την Ελλάδα και όλο τον ελληνικό λαό που
επιχειρούν διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες, με σκοπό να διαχυθεί η ευθύνη και
να δημιουργηθεί αντίθεση ανάμεσα στους εκπροσώπους των Κούρδων και στους
Έλληνες πολίτες, είναι εκ του πονηρού και προδίδει αμηχανία και κακή
συνείδηση. Τα λάθη έγιναν από συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες ελληνικές
υπηρεσίες και η κ. Κουλούτς κάνει κριτική, κατά την κρίση της, σ’ αυτά τα
πρόσωπα και σ’ αυτές τις υπηρεσίες. Αν δεν ήθελαν τα συγκεκριμένα άτομα και οι
υπηρεσίες τους να γίνουν αντικείμενο κριτικής, ας μην ασχολούνταν με το θέμα ή
ας το έλυναν σωστά, αφού το ανέλαβαν. Τίποτα δεν τους απαλλάσσει από τις
ευθύνες τους, αν αυτές υπάρχουν ­ είτε τις αναφέρει η κ. Κουλούτς είτε όχι.

3. Θυμάμαι ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου που επισκεπτόταν στα χρόνια της
δικτατορίας ευρωπαϊκές χώρες, συχνά με χρηματοδότηση της διαμονής του από
δημόσιους φορείς αυτών των χωρών, κατηγορούσε και πιστεύω δικαίως τις
κυβερνήσεις που τον φιλοξενούσαν για συνεργασία με τη δικτατορία, για
καταπίεση των ξένων εργατών και άλλα πολλά. Θυμάμαι σε μία εκδήλωση στη
Φρανκφούρτη ο τότε πολιτικός πρόσφυγας και νυν Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης
κατηγορούσε από του βήματος, ορθότατα, μαζί με τον αντιφασίστα καθηγητή
Abendroth, τη γερμανική και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για ένα σωρό
αμαρτήματα στο θέμα της συνεργασίας τους με το δικτατορικό καθεστώς της
πατρίδας μας. Αναρωτιέμαι, τώρα, πόσες φορές έκαναν ο Μ. Θεοδωράκης και η Μ.
Μερκούρη στα χρόνια της χούντας δριμεία κριτική στις κυβερνήσεις των
δυτικοευρωπαϊκών κρατών, επειδή δεν κατακεραύνωναν το δικτατορικό καθεστώς της Ελλάδας».

* Εκτός από την κυβέρνηση, λάθη διέπραξε κι ο Οτζαλάν, επισημαίνει ο κ.
Αλ Βαντσής: επέμεινε στη χορήγηση ασύλου, δεν τηρούσε τους στοιχειώδεις
συνωμοτικούς κανόνες, έκανε υπερβολική χρήση του κινητού του τηλεφώνου,
δεχόταν δικηγόρους χωρίς να παίρνει κανένα μέτρο προφύλαξης και ήταν
εφοδιασμένος με ερασιτεχνικής κατασκευής πλαστά έγγραφα.

* Η σύλληψη και η μεταφορά του Οτζαλάν στην Τουρκία, καθώς και οι
διώξεις των Κούρδων, θυμίζουν στον κ. Αν Αναγνώστου όσα υπέφερε η Αριστερά
στην Ελλάδα τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες.

* Αν όλοι όσοι ενεπλάκησαν στην υπόθεση Οτζαλάν, γράφει ο κ. Ν.
Κασάπης, έχουν όπως δήλωσαν, τη συνείδησή τους καθαρή, τότε ποιος επιτέλους
ευθύνεται για ό,τι συνέβη;

* Η ευθύνη βαρύνει πρωτίστως τον αρχιπλοίαρχο «Ναξάκη και τους συν αυτώ»,
σημειώνει από την πλευρά του ο κ. Σ. Λέκκας, ενώ ο κ. Π. Πλακουδάκης
αναρωτιέται για ποιον λόγο ο Οτζαλάν επέμενε να έλθει στην Ελλάδα μολονότι η
κυβέρνηση είχε δηλώσει ότι δεν θα ήταν σύμφωνη με την παρουσία του.