Πέντε θέσεις για το Συνέδριο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Το πολίτευμα της χώρας βρίσκεται σε μια ιδιόρρυθμη, βαθιά κρίση. Η
κοινοβουλευτική δημοκρατία μας δεν αμφισβητείται από καμία σοβαρή οργανωμένη
πολιτική δύναμη, λειτουργεί όμως όλο και λιγότερο αποτελεσματικά. Ψηφίζονται
νόμοι που σπάνια τέμνουν τα κοινωνικά ή πολιτικά προβλήματα, βάζοντας το
μαχαίρι στο κόκαλο. Και όταν ψηφισθούν, δεν τηρούνται, προσκρούοντας στο διπλό
τείχος της παράλυσης των οργάνων της Πολιτείας και της παθητικής αντίστασης
των πολιτών.

Μεγάλες ομάδες πολιτών συμπεριφέρονται σαν να κυβερνώνται από εχθρικό
καθεστώς, όχι από την κυβέρνηση της πλειοψηφίας του λαού. Πολλά κρατικά όργανα
συμπεριφέρονται σαν να είναι θύτες και όχι υπεύθυνοι εκτελεστές των νόμων. Όλα
αυτά τα δικαιολογούμε στον εαυτό μας, τα καλύπτουμε κάτω από μια νοσηρή ανοχή
που δεν έχει τίποτα να κάνει με τον επιβεβλημένο στη δημοκρατία σεβασμό της
αντίθετης γνώμης, της αντίθετης πολιτικής παράταξης. Μια ανοχή που είναι
προοίμιο της διάλυσης και, σε συνέχεια, του αυταρχισμού.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο, που δεν θέλουμε να συνειδητοποιήσουμε ή δεν
θέλουμε να εξηγήσουμε στον λαό. Η τουρκική απειλή συνεχώς διογκώνεται και
είναι πολύ πιο άμεση από ό,τι έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε. Για να την
αντιμετωπίσουμε, επιβάλλεται παλλαϊκή κινητοποίηση σε όλα τα μέτωπα ­ το
οικονομικό, το στρατιωτικό και το διπλωματικό.

Η διπλωματική αντιμετώπιση δεν αρκεί γιατί οι διεθνείς οργανισμοί δεν είναι
ικανοί να επιβάλουν τη διεθνή νομιμότητα και τον σεβασμό των συνόρων.
Δημιουργείται έτσι ένα κενό διεθνούς νομιμότητας, ένα παράθυρο ευκαιρίας για
τη διεθνή παρανομία, που ευνοεί όσους είναι αποφασισμένοι να αυθαιρετήσουν
κάτω από την κάλυψη μιας μεγάλης δύναμης, της οποίας τα συμφέροντα εξυπηρετούν.

Απέναντι στο κενό της νομιμότητας μόνον η συσπείρωση για μια μέχρις εσχάτων
πάλη μπορεί να προσφέρει ελπίδα σε όποιους αφήνουν απ’ έξω οι μεγάλες διεθνείς σκευωρίες.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Για την Ελλάδα, η ΟΝΕ δεν είναι ένα αναγκαίο κακό ή μια αμυντική επιλογή, αλλά
η πράξη της οριστικής ένταξης στη ζώνη της οικονομικής σταθερότητας.
Συμβαδίζει δε με ένα νέο οικονομικό περιβάλλον όπου οι πολίτες δεν εξαρτούν
πλέον την ευημερία τους μέσα από την κατοχύρωση προνομίων και απραξίας σε ένα
ημιπαράλυτο κράτος, αλλά τη διεκδικούν με την επιχειρηματικότητα, με τις
ελεύθερες συναλλαγές και την ανταγωνιστικότητα σε έναν ανοιχτό κόσμο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

Τη θέση έδωσε ο Μακρυγιάννης: «Είναι ευλογημένος λαός οι Έλληνες, αρκεί να
τους φέρεσαι χριστιανικώς και πατριωτικώς».

Ας εμπιστευθούμε επιτέλους τον ελληνικό λαό. Ας του πούμε τίμια την αλήθεια,
ας σταματήσουμε να υποτιμάμε την ψυχή του, θεληματικά ή άθελά μας. Ο ελληνικός
λαός θα ανταποκριθεί σε μια καθαρή εξήγηση και ένα έντιμο κάλεσμα, όπως
ανταποκρίθηκε πάντα στην ιστορία του. Με μεγαλοσύνη.

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει στο Συνέδριό του να αναλωθεί σε αδιέξοδες, φθοροποιές
διαμάχες τού είδους «πόσες εγγραφές είναι άκυρες» ή «αν τηρείται η ισορροπία
στα όργανα», αντί να αφιερώσει τον χρόνο του σε θέματα πολιτικών και θέσεων.
Κόμματα όμως που δεν αντιμετωπίζουν κατά πρόσωπο την ουσία των πολιτικών
προβλημάτων, κόμματα που χρησιμοποιούν τα τυπικά, διαδικαστικά ζητήματα ως
υπεκφυγή από τα ουσιαστικά πολιτικά τους καθήκοντα είναι καταδικασμένα σε
περιθωριοποίηση, σε πολυδιάσπαση και, τελικά, σε διάλυση.