ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι γειτονιές

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Ν. Καλτσούκης και η Κ. Σαββίδου από τον
πολιτιστικό σύλλογο Εξαρχείων «Η Γειτονιά», γράφουν: «Τα Χριστούγεννα, χάρη
στον κ. Αβραμόπουλο, χορτάσαμε “άρτον και θεάματα”. Δεν πειράζει που οι δρόμοι
και οι πεζόδρομοι στις γειτονιές (στα Εξάρχεια, στη Νεάπολη, στου Στρέφη…)
είναι βυθισμένοι στο σκοτάδι. Ας είναι καλά… τα 180.000 λαμπιόνια “του
ψηλότερου δέντρου της Ευρώπης”!!!

Αρκούν άραγε τα βεγγαλικά και τα φώτα μιας στιγμής, στην πλατεία Συντάγματος,
για να καλύψουν την εγκατάλειψη, τη μιζέρια, την απάνθρωπη καθημερινότητα του
Αθηναίου δημότη;

Από πού να αρχίσουμε αλήθεια;

Από τα σκουπίδια, τους ρυπαρούς πεζόδρομους, τα κατειλημμένα από κάθε λογής
πραμάτειες και τραπεζοκαθίσματα πεζοδρόμια; Από το πράσινο που ξεραίνεται σε
λόφους και αλσύλλια, τα υπέρογκα δημοτικά τέλη που πληρώνουμε για να λυθούν τα
πιο πάνω προβλήματα χωρίς να βλέπουμε φως στον ορίζοντα;

Ας αφήσουμε όμως τους απλούς πολίτες και ας έρθουμε στους τοπικούς συλλόγους,
τους οργανωμένους φορείς, που προσφέρουν, σε κάθε συνοικία, αδάπανα και
εθελοντικά, πλούσιο έργο. Πώς τους αντιμετωπίζει ο Δήμος, που κανονικά θα
έπρεπε να τους στηρίζει, γιατί δημιουργούν υποδομές χωρίς να κοστίζουν τίποτα;

Παράδειγμα πρώτο:

Χαρακτηρίζει τα οικήματα που στεγάζονται “επαγγελματική στέγη”(;), με
αποτέλεσμα να επιβαρύνονται στο τριπλάσιο από ό,τι τα σπίτια τα δημοτικά τους
τέλη στο λογαριασμό της ΔΕΗ (Ο σύλλογός μας πληρώνει 48.000 δραχμές δημοτικά
τέλη σε κάθε λογαριασμό, καταναλώσει ή όχι ρεύμα)

Παράδειγμα δεύτερο:

Συνήθως γράφει “στα παλιά του τα παπούτσια” τις προτάσεις και υποδείξεις τους
για την καλυτέρευση της ζωής των πολιτών και για την προστασία του
περιβάλλοντος στην πολύπαθη Αθήνα μας. Τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των
συλλόγων πρέπει να αφήνουν τις δουλειές τους και να ξημεροβραδιάζονται στους
προθαλάμους των γραμματέων του δημάρχου ή των αντιδημάρχων για να εισπράξουν,
συνήθως, υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα.

Παράδειγμα τρίτο:

Επιβραβεύει με “φέσια” τις προσπάθειές τους να διοργανώνουν εκδηλώσεις στις
συνοικίες τους. Ειδικά στο σύλλογό μας οφείλει 100.000 δραχμές από τον Ιούνιο
του 1997, ποσό με το οποίο το Α’ Δημοτικό Διαμέρισμα είχε αποφασίσει να
στηρίξει το πενθήμερο Φεστιβάλ Καραγκιόζη στον Λόφο του Στρέφη, καθώς και
200.000 δραχμές για τις αποκριάτικες εκδηλώσεις του 1998. Με το ίδιο ποσό
(200.000 δρχ.) είχε αποφασίσει το Α’ Διαμέρισμα να ενισχύσει όλους τους
συλλόγους (τους λίγους) που υπάρχουν στο χώρο ευθύνης του και διοργανώνουν
τέτοιες εκδηλώσεις».