ΡΙΠΕΣ Αδιανόητα

ΚΑΠΟΤΕ η πολιτική ηγεσία του τόπου θα πρέπει ν’ αντιληφθεί πως είναι
αδιανόητο σε δύσκολες συγκυρίες ­ όπως η σημερινή ­ οι συζητήσεις για την
εξωτερική πολιτική στη Βουλή…

ΝΑ εξελίσσονται ­ και δυστυχώς να εξαντλούνται ­ σε οξύτατες
αμετροεπείς διαμάχες…

ΟΠΟΥ μετρά ως συμπέρασμα η ένταση των χειροκροτημάτων για τον ένα ή τον άλλο.

ΚΑΙ πως είναι δυνατόν από τη μία να συνομολογείται ότι η τουρκική
απειλή σήμερα ξεπερνά όλες τις προηγούμενες…

ΚΑΙ από την άλλη να συναγωνίζονται σε αλληλοκατηγορίες που ούτε τις
πτυχές του τελευταίου δράματος φωτίζουν ούτε ­ στο ελάχιστο ­ διευκολύνουν τη
διάλυση συγχύσεων…

ΑΥΤΟ αποτελεί πράγματι ένα «επίτευγμα» που ­ ατυχώς ­ πολύ απέχει από
τη σοβαρή αντιμετώπιση κρισίμων θεμάτων.

ΤΙ τάχα συνεισφέρει η εκτόξευση βαρύτατων χαρακτηρισμών…

ΟΠΩΣ, άλλωστε, τόσες φορές και στο παρελθόν έχει γίνει…

ΤΗΝ ώρα που το Πανελλήνιο συζήτηση επί της ουσίας προσδοκά και υπεύθυνη
τοποθέτηση απέναντι στις τόσες προκλήσεις και τα ανοιχτά μέτωπα…

ΟΥΔΕΙΣ ποτέ θα καταλάβει όταν καλείται να παρακολουθήσει μάχες εντυπώσεων.

ΚΑΙ είναι ν’ απορεί κανείς που ευκαιρίες τέτοιες εξανεμίζονται…

ΚΑΙ η εικόνα πως «καθένας σφυρίζει τον δικό του σκοπό» κατισχύει…

ΕΝΩ ­ ειρωνεία… ­ από την αντίπερα όχθη της γείτονος συσπειρώνονται
οι πάντες για όσα συγκροτούν το δικό τους ­ εις βάρος μας ­ συμφέρον.