ΠΡΟΣΩΠΑ «Μια γεύση βεντέτας»

Ο Ρομάνο Πρόντι δήλωσε χθες ότι το κίνημα που ίδρυσε θα βοηθήσει σε μια νέα
νίκη της ιταλικής Αριστεράς· άλλοι, βέβαια, φοβούνται ότι θα της πιει το αίμα…

Ρομάνο Πρόντι. Θέλει και πάλι την πρωθυπουργία

Πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας και καθηγητής Οικονομίας, ο 59χρονος Πρόντι
εθεωρείτο σοβαρός υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά
και της Ιταλικής Δημοκρατίας. Πολλοί ήταν λοιπόν εκείνοι που αναρωτήθηκαν τι
επιδιώκει όταν ίδρυσε αυτό τον μήνα το πολιτικό του κίνημα «Δημοκράτες για την
Ελιά». «Να νικήσω πάλι», απαντά ο ίδιος στο Ρώυτερ. Είχε, λέει, μία στις πέντε
πιθανότητες να επιλεγεί για πρόεδρος της Επιτροπής. Όσο για την ιταλική
προεδρία, ουδέποτε του άρεσε η θέση. Αντιθέτως, προσθέτει, είχε «απολαύσει» τη
θητεία του στην πρωθυπουργία.

Μετά τη νίκη της Αριστεράς στις εκλογές του 1996, ο Πρόντι ηγήθηκε της πρώτης
αριστερής κυβέρνησης της μεταπολεμικής Ιταλίας. Η κεντροαριστερή συμμαχία της
Ελιάς τον στήριξε μέχρι που η κυβέρνησή του έπεσε τον Οκτώβριο αφού έχασε την
κοινοβουλευτική στήριξη της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης. Ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα
ανέλαβε πρωθυπουργός ηγούμενος του ιδίου συνασπισμού, αλλά με την
κοινοβουλευτική στήριξη του κεντρώου UDR.

Ο Ρομάνο Πρόντι έχει μαζί του τον πρώην δικαστικό αστέρα Αντόνιο Ντι Πιέτρο
και τους δημάρχους εκατό πόλεων. Μεταξύ άλλων, οι δήμαρχοι της Ρώμης, της
Βενετίας, του Παλέρμο, εντάχθηκαν αμέσως στο κίνημά του και θα έχουν καλές
θέσεις στο ευρωψηφοδέλτιο ­ έπειτα από δύο δημαρχιακές θητείες, δεν μπορούσαν
να διεκδικήσουν τρίτη σχολιάζουν «κακές γλώσσες». Οι σφυγμομετρήσεις του
δίνουν 10% ως 15%.

Ο Πρόντι λέει πως θέλει να βοηθήσει «οικοδομώντας ένα πραγματικά δικομματικό
σύστημα» αμερικανικού τύπου και αρνείται τις κατηγορίες ότι υπονομεύει τη
δύναμη της Ελιάς. «Είμαι ο ιδρυτής και ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της Ελιάς,
πώς θα μπορούσα να υπονομεύσω τη δύναμή της;», λέει στο Ρώυτερ. Ωστόσο στελέχη
των Δημοκρατών της Αριστεράς του Ντ’ Αλέμα υποστηρίζουν πως «οι Δημοκράτες της
Ελιάς έχουν μια γεύση βεντέτας» και πως κίνητρα του Πρόντι είναι «η πικρία και
η μνησικακία, δεν μπορεί να δεχθεί ότι ανατράπηκε για δύο ψήφους». Το
ψηφοδέλτιό του, προσθέτουν, μπορεί να αποδειχθεί «βρυκόλακας», αν αφαιμάξει τα
κόμματα της Αριστεράς, αλλά μπορεί και να διευρύνει το αριστερό στρατόπεδο, αν
γοητεύσει τους αδιάφορους. Στους Δημοκράτες της Αριστεράς επικρατεί πάντως
μάλλον απαισιοδοξία: «Η Κεντροαριστερά χρειαζόταν τον Πρόντι», λέει η μία
φιγούρα στο σκίτσο της «Λ’ Ουνιτά». «Όπως ο Κέννεντυ χρειαζόταν τον Όσβαλντ»,
απαντά η άλλη.