ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Για το Τρίτο

ΟΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο γενικός διευθυντής της ΕΡΑ Γιάννης
Τζαννετάκος, γράφει: «Αγαπητέ μου Λευτέρη,

Κατ’ αρχάς να σε ευχαριστήσω, διότι επιδεικνύεις τόσο άμεσο και φλέγον
ενδιαφέρον ως προς την ΕΡΑ. Ειδικότερα ως προς το Τρίτο Πρόγραμμα. Και ακόμα
πιο ειδικά, ως προς τον φίλο Γιώργο Τσαγκάρη. Βεβαίως, έχω επιφυλάξεις κατά
πόσον η δημοσιοποίηση αυτής της υπόθεσης ­ και μάλιστα του ονόματος τού
ανωνύμως κατηγορηθέντος ­ βοηθάει τον ίδιο και την ΕΡΤ/ΕΡΑ. Ως προς εμάς στην
ΕΡΑ, μολονότι η αρχική δημοσίευση της “καταγγελίας” έγινε την 25.1, έως χθες,
είχαμε κατορθώσει να κρατήσουμε εκτός δημοσιότητος το όνομα τουλάχιστον του
“δράστη”. Τώρα έγινε βούκινο. Η έντονη συνηγορία δεν αμβλύνει τις όποιες
εντυπώσεις, τουλάχιστον όσον αφορά τους κακόπιστους. Θέλω να σε διαβεβαιώσω
ότι ουδέν θεσμικό όργανο της ΕΡΑ προσπαθεί “να φάει” τον κ. Τσαγκάρη ή άλλον
όμοιό του. Προσωπικώς, το 1997, το 1998, αλλά και το 1999, πρότεινα να
ανανεωθεί η σύμβασή του. Με είχε και με έχει συμπαραστάτη του στις
ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες, σε μερικές από τις οποίες μετέχω ενεργά και
προσωπικώς. Οι τελευταίες αράδες του κειμένου σου με αδικούν καταφώρως, διότι
“κατηγορούμαι”, ότι ασχολούμαι με επιστολές και τα τοιαύτα. Δυο λόγια σταράτα:
Η καταγγελία ελήφθη από εμέ το μεσημέρι της 27.1.99. Εντός 5λέπτου ήταν στα
χέρια του κ. Τσαγκάρη, τον οποίον εκάλεσα στο γραφείο μου. Πάραυτα μου
απάντησε εγγράφως, όπως επιπροσθέτως και την επομένη (28.1.99), αρνούμενος
κατηγορηματικά τις “κατηγορίες”. Μου γνωστοποίησε ότι θα συγκαλούσε
συγκέντρωση των εργαζομένων την 28.1.99 και μου ζήτησε να πράξω ό,τι το
δυνατόν επί της υποθέσεως. Μόλις την επομένη (29.1.99) έλαβα το ψήφισμά τους,
“έκλεισα” την υπόθεση, δεν προχώρησα σε άλλου είδους έρευνα και ενημέρωσα
σχετικώς και τον κ. Πρόεδρο ­ Δ/ντα Σύμβουλο, ο οποίος, όπως και εγώ, είχε
πληροφορηθεί το δημοσίευμα της 25.1.99 και ευλόγως ζητούσε να διερευνηθεί το
θέμα. Ετέθη τελεία και παύλα από εμέ ως καθ’ ύλην αρμόδιο. Επιπλέον τήρησα
αυστηρότατα την εχεμύθεια ως προς το όνομα, έως και χθες. Τότε πια απεκαλύφθη.
Και πάντως όχι από εμέ. Εν πάση δε περιπτώσει όφειλα για την προστασία του
ίδιου να ασχοληθώ εν κρυπτώ και παραβύστω, αλλά και εν ταχύτητι. Αλλιώς το
θέμα θα εξελισσόταν σε χρόνιο… αφροδίσιο νόσημα. Άρα δεν νομίζω ότι αδίκησα
κανέναν, ότι υπέπεσα σε λάθος ή ότι διέπραξα ανοησία, όπως αναφέρεται στην
κατακλείδα του κειμένου σου.

Έθεσα προσωπικώς την υπόθεση στο αρχείο, κρίνοντας υπευθύνως με βάση τα
υπαρκτά και ανύπαρκτα στοιχεία. Προέβην δε στις ελάχιστες αναγκαίες κινήσεις
προς διασφάλισή του. Η χυδαία επιστολή δεν εστάλη σε μένα, αλλά σε συλλογικό
φορέα, ο οποίος αν δεν ενεργούσα, εδικαιούτο να δημιουργήσει θέμα. Ενήργησα
λοιπόν κατά συνείδηση και νομίζω αψόγως. Ούτε αδίκησα, ούτε υπέπεσα σε λάθος,
ούτε προέβην σε ανοησία. Ο κακόπιστος ή μη προσεκτικός αναγνώστης σου, δυνατό
να μου αποδώσει τα αντίθετα από τα ως άνω. Εκ τούτου του λόγου νομίζω ότι
πρέπει να επανέλθεις στο θέμα διευκρινιστικά».