ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Στην πολιτική είμαι απλά ο εαυτός μου

ΤΟ ΠΑΣΟΚ «πρέπει να γίνει ένα θεσμικό κόμμα». Χρειάζεται «μία τομή
εκδημοκρατισμού και εκσυγχρονισμού». Ακόμη, πρέπει να απορρίψει τις λογικές
«των γραφειοκρατικών μηχανισμών, της μάχης εξουσιών και ομάδων, καρεκλών και
αξιωματούχων». Να καταργηθούν «οι μεσάζοντες στις εγγραφές νέων μελών». Και
«να κατοχυρωθούν ανοιχτές και δημοκρατικές διαδικασίες». Ο αναπληρωτής
υπουργός Εξωτερικών είναι κατηγορηματικός στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ».
Τονίζει ότι αν δεν συμβούν αυτά στο προσεχές συνέδριο, το ΠΑΣΟΚ δεν θα
μπορέσει να γίνει ένα δημοκρατικό κόμμα, όπου «ο ομφάλιος λώρος θα είναι
ανάμεσα στην κοινωνία και στο κόμμα, και όχι ανάμεσα σε ορισμένους και στο
κόμμα». Προτείνει, ως στοιχειώδη βήματα εκδημοκρατισμού του ΠΑΣΟΚ, την
καθολική ψηφοφορία για τον πρόεδρο και το Ε.Γ., καθώς και τις προκριματικές
εκλογές για υποψήφιους βουλευτές, ευρωβουλευτές, εκπροσώπους της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης. Στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» μιλάει ακόμη για τους δύο
επόμενους δύσκολους μήνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τους πυραύλους S-300, την
ανάγκη θεσμοθέτησης του διαλόγου για την παιδεία, καθώς και για τη βίλα της
Εκάλης. Όσο για τη βιασύνη ορισμένων να «θέλουν» να γίνεται κοινοτικός
επίτροπος ή να τίθεται επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου, σχολιάζει: «Όταν πολύ
μικρότερος ήρθα στην Ελλάδα, αυτή ήταν μια συνειδητή επιλογή. Έχοντας ζήσει
πολλά χρόνια στο εξωτερικό, θα ήταν εύκολο να φτιάξω τη ζωή μου σε μια άλλη
χώρα, ως Έλληνας της διασποράς. Τώρα, αν αυτό καλύτερα μπορεί να εξυπηρετηθεί
με το να είμαι στο α’ πόστο ή στο β’ πόστο, αυτό είναι ζήτημα που
αξιολογείται. Όμως, είναι ένα θέμα που δεν έχει αποφασιστεί. Θα αποφασιστεί
καταρχήν από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και, βεβαίως, θέλω να τονίσω ότι θέλω να
συμβάλω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στον προβληματισμό και στην εξυπηρέτηση
των εθνικών μας συμφερόντων».

Γιώργος Παπανδρέου. «Προέχει η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων»

ΝΗΦΑΛΙΟΣ και ήρεμος ο υπουργός κ. Γ. Παπανδρέου θυμάται τα αρχικά του βήματα
το 1981 στην πολιτική. «Πολλοί με παρότρυναν να αλλάξω τον χαρακτήρα μου»,
σημειώνει. «Υπήρχαν έντονες τέτοιες πιέσεις, ότι “δεν μπορεί ένας πολιτικός να
είναι όπως εσύ”, “πρέπει να έχεις αυτό το στυλ”, “πρέπει να χτυπάς το χέρι”…
Αποφάσισα, πολύ απλά, να είμαι ο εαυτός μου. Κράτησα την αξιοπρέπειά μου.
Κράτησα αυτό που πιστεύω, ότι δηλαδή μπορώ να υπηρετήσω καλύτερα την πολιτική
και να λύνω πιο αποτελεσματικά προβλήματα χωρίς πάθη και εντάσεις.

Δεν κρύβω τον συναισθηματισμό μου, αλλά η ουσία των προβλημάτων πολλές φορές
είναι πολύ λιγότερο απειλητική από τις φωνές ή και τις κραυγές που ο καθένας
μπορεί να βγάλει. Κέρδισα λοιπόν να είμαι, πρώτα απ’ όλα, ειλικρινής με τον
εαυτό μου. Δεύτερον, θεωρώ ότι και η Ελλάδα, που εκπροσωπώ στην Ευρωπαϊκή
Ένωση (Ε.Ε.), είναι πειστική στο μέτρο που έχει ένα λόγο ορθολογικό με
επιχειρήματα. Άλλωστε, μπορεί κανείς να είναι εξίσου αποφασιστικός και αποτελεσματικός».

ΕΡ.: Έχετε μπροστά σας το επόμενο δίμηνο πολλές μάχες στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχει, όμως, και το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

ΑΠ.: Το ΠΑΣΟΚ έχει μπροστά του μια μεγάλη πρόκληση. Να αντιμετωπίσει
χρονίζοντα ζητήματα που με την ισχυρή παρουσία του Ανδρέα Παπανδρέου ίσως ήταν
δευτερεύουσας σημασίας. Λόγω της πολυετούς παρουσίας του στην εξουσία, έχει
μια απόσταση από τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, μια εσωστρέφεια.

Ο ΟΜΦΑΛΙΟΣ ΛΩΡΟΣ

Κάποιοι, μάλιστα, θεωρούν ότι ο ομφάλιος λώρος τους συνδέεται με την εξουσία
και τους μηχανισμούς, ενώ ο ομφάλιος λώρος του ΠΑΣΟΚ είναι με την κοινωνία.

Έχουν διαμορφωθεί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί που έχουν συνδεθεί ή συνδέονται
σιγά σιγά με πόλους εξουσίας εντός του ΠΑΣΟΚ, με πρόσωπα συγκεκριμένα χωρίς
αναγκαστικά αυτά να έχουν κάποια ιδεολογία. Πρόκειται περισσότερο για μάχη
εξουσιών και ομάδων.

ΕΡ.: Τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη σας;

ΑΠ.: Εάν δεν αλλάξουν, σαφώς το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει καταφέρει να κάνει μια τομή
εκδημοκρατισμού, εκσυγχρονισμού, κάτι που είναι απαραίτητο για ένα θεσμικό
κόμμα που θέλει να εκφράσει το μεγάλο προοδευτικό – δημοκρατικό χώρο της κοινωνίας.

ΕΡ.: Τι θέτετε, επομένως, ως πρωταρχικό στόχο στο συνέδριο;

ΑΠ.: Προτείνω να δημιουργηθούν θεσμοί με καθαρούς κανόνες, με καθαρές
λειτουργίες. Να στηριχθούμε σε βαθιά δημοκρατικές αρχές που θα επιτρέψουν και
στο απλό μέλος να έχει πολιτικό λόγο, αλλά και στην κοινωνία να έχει
ουσιαστική συμμετοχή. Να ξαναζωντανέψει η σχέση της κοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ, και
όχι να υπάρχει μάχη καρεκλών ή αξιωματούχων.

Χρειάζονται ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες για την επιλογή των διαφόρων
επιπέδων ηγεσίας του κόμματος και ανοιχτές για την επιλογή εκείνων που θα
εκπροσωπούν το ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Πώς συγκεκριμενοποιείτε την πρότασή σας;

ΑΠ.: Προτείνω την καθολική ψηφοφορία των μελών για την επιλογή του προέδρου
και του Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, θα έχουν και την πραγματική εξουσία και θα
υπάρχει η πολιτική νομιμοποίηση της πλατιάς βάσης του ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Έχουν εκφρασθεί διαμαρτυρίες για τις αθρόες εγγραφές νέων μελών
εν όψει του συνεδρίου.

ΑΠ.: Είναι απλό. Αυτός που θέλει να γραφτεί στο ΠΑΣΟΚ, να το κάνει
αυτοπροσώπως. Δεν μπορεί να εγγράφονται ομάδες μελών διά μεσαζόντων, είτε
αυτός είναι ο γραμματέας της Νομαρχιακής είτε κάποιος «φίλος» που γράφει…
200 μέλη!

ΕΡ.: Έχετε μάθει ότι γίνεται κάτι τέτοιο;

ΑΠ.: Βεβαίως, και είναι τελείως αντιδημοκρατικό. Κάθε γραφειοκρατία μπορεί να
αλλοιώσει τη θέληση της βάσης μέσα από μικροσυσχετισμούς και μηχανισμούς
αλλεπάλληλων εσωτερικών εκλογών με υπολογισμούς…

ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΕΣ

Όσο για τους εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, θεωρώ
πως πρέπει να γίνονται προκριματικές εκλογές.

ΕΡ.: Και για τις ευρωεκλογές;

ΑΠ.: Ναι. Με κάποια πολύ βασικά κριτήρια, χωρίς αποκλεισμούς, αυτοί που
ενδιαφέρονται να είναι ευρωβουλευτές να καταθέσουν αίτηση. Το ΠΑΣΟΚ να βάλει
μέσω των τοπικών οργανώσεων κάλπες και να οργανώσει προκριματικές εκλογές για
το ευρωψηφοδέλτιο.

Κι εκεί, να μπορεί να πάει κάθε πολίτης, ώστε πράγματι αυτοί που θα
εκπροσωπηθούν να αντιπροσωπεύουν πλατιά τον ελληνικό λαό. Το ίδιο, πιστεύω,
πρέπει να γίνει και για τους υποψήφιους δημάρχους.

Έτσι, δίνεται λόγος στην κοινωνία και κυρίως απομακρύνονται οι διάφοροι
μεσάζοντες που αλλοιώνουν τη βούληση της βάσης και του ελληνικού λαού.

Έπειτα, η δραστηριότητα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι περισσότερο μια
παιδαγωγική διαδικασία συζήτησης, διαλόγου, ενημέρωσης, πληροφόρησης για καυτά
ζητήματα και επιλογές. Έτσι, το μέλος γίνεται ενεργός πολίτης και δεν ιδιωτεύει.

ΕΡ.: Αντιλαμβάνεστε ότι μιλάτε για ριζικές αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Όχι μόνο το αντιλαμβάνομαι…

ΕΡ.: Ελπίζετε πολύ ότι μπορεί να πετύχει κάτι τέτοιο;

ΑΠ.: Είμαι πάντα αισιόδοξος. Αλλά, το εάν θα επιτύχω στο συνέδριο όλα ή
κάποιες από τις προτάσεις μου δεν μπορεί να είναι το κριτήριο για να τις υποβάλω.

Πρέπει να διαμορφώσουμε ένα κίνημα δημοκρατικό, ανοιχτό στον λαό, με καθαρούς
κανόνες, χωρίς να παρεμβάλλονται μηχανισμοί. Χρειαζόμαστε ένα κίνημα που θα
ξαναδώσει την πολιτική στην ίδια την κοινωνία. Αυτό απαιτεί, μεταξύ πολλών
άλλων, την ουσιαστική μετατροπή των τοπικών οργανώσεων σε μορφωτικές και
πολιτικές οργανώσεις.

Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΚΛΕΙΔΙ για την εκτόνωση όποιας κρίσης ­ όπως σήμερα στην Παιδεία ­ είναι να
‘ναι θεσμοθετημένος και όχι περιστασιακός ο διάλογος που γίνεται, πιστεύει ο
υπουργός αναπληρωτής Εξωτερικών. «Είναι καθοριστικής σημασίας να ενισχυθούν οι
θεσμοί και οι πρακτικές διαλόγου και σ’ αυτό πρέπει να συμβάλουν όλοι.

Σαφώς η κυβέρνηση έχει την πρώτη ευθύνη, αλλά όχι μόνο. Έχει ευθύνη η
αξιωματική αντιπολίτευση, έχει ευθύνη το κάθε κόμμα της Βουλής, έχουν ευθύνη
οι συνδικαλιστικοί φορείς, έχουν ευθύνη οι σύλλογοι, οι σύλλογοι των φοιτητών,
οι μαθητές, οι γονείς… Πιστεύω ότι η θεσμοθέτηση διαλόγου θα ήταν
καθοριστική, πρώτα απ’ όλα για μια σωστή ενημέρωση, αλλά και για τη συμμετοχή
κατά τη διάρκεια όλων αυτών των συζητήσεων στις προτάσεις και τη διαμόρφωση
των επιμέρους πιθανόν ζητημάτων. Από τη μια μεριά, ο ελληνικός λαός θεωρεί την
Παιδεία ένα ύψιστο αγαθό και αυτό το αποδεικνύει με τις μεγάλες θυσίες που
κάνει ο γονιός για το παιδί του, αλλά από την άλλη μεριά δεν βρίσκεται ένας
που να είναι ευχαριστημένος με το εκπαιδευτικό σύστημα.

Υπάρχει μια αντίφαση. Επομένως, αφού υπάρχει μια μεγάλη πολιτική βούληση για
αλλαγές και μια σημαντική βάση συναίνεσης, μπορούμε να δούμε τα επιστημονικά
δεδομένα μέσα από διάλογο και να αποφασίσουμε.

Ο διάλογος, βεβαίως, δεν λέω ότι δεν έγινε. Αλλά αυτό που πρέπει να γίνει
είναι να θεσμοποιηθεί, μέσω μιας διακομματικής επιτροπής για παράδειγμα, την
οποία βεβαίως δεν μπορεί να αρνείται η αξιωματική αντιπολίτευση.

Υπάρχει και το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, που έχει θεσμοθετηθεί. Εδώ είναι ένα
λεπτό θέμα. Έχει πει ο ο υπουργός Παιδείας ότι θέλει να κάνει κάποιες
τροποποιήσεις στη σύνθεσή του. Καλώς, αλλά πρέπει σύντομα με τις όποιες
τροποποιήσεις να λειτουργήσει, διότι αυτός είναι ένας θεσμός συμμετοχής
κοινωνικών φορέων στον διάλογο».

Η ΒΙΛΑ

«ΔΕΝ ΘΑ κριθεί μέσα από δικαστικές διώξεις ο Ανδρέας Παπανδρέου», σημειώνει
στα «ΝΕΑ» ο κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου, σχετικώς με τον θόρυβο που προκλήθηκε
πάλι για το σπίτι του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.

«Έχει επιβεβαιωθεί και στη συνείδηση του ελληνικού λαού ­ αυτό φάνηκε και κατά
την πορεία του Ανδρέα Παπανδρέου, τα χρόνια της ενεργού δράσης του στην
πολιτική ­ ότι θα κριθεί από την ίδια την ιστορία κι όχι από τις όποιες
δικαστικές διώξεις».

Όσο για το πρόβλημα με την κάρτα μέλους της κ. Δήμητρας Παπανδρέου, παρατηρεί:

«Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να τηρεί πάντα και αυστηρά τις διαδικασίες του.
Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση νομίζω ότι κακώς δεν δόθηκε η κάρτα και καλώς
βεβαίως τελικά αποφασίστηκε να δοθεί η κάρτα, όπως έγινε πρόσφατα».

ΚΥΠΡΙΑΚΟ – S-300

ΔΕΝ χρειάζεται δημόσια συζήτηση για την άμυνα της Κύπρου, τονίζει με έμφαση ο
κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου.

ΕΡ: Κύριε υπουργέ, υπάρχει και το θέμα των πυραύλων S-300.
Έτσι όπως τελικά διαμορφώθηκε αυτή η ιστορία, κάπου
τραυμάτισε τον ελληνικό λαό…

ΑΠ.: Αυτή η ψυχολογία είναι πολύ φυσιολογική. Όταν υπάρχει μια απόφαση, η
οποία αλλάζει, είναι πολύ εύκολο να θεωρεί κανείς ότι είναι μια αλλαγή στάσης
και να την ερμηνεύσει ως υποχώρηση.

Η απόφαση πάρθηκε με βασικό γνώμονα το συμφέρον του Ελληνισμού.

Σε καμία περίπτωση ­ αυτό θέλω να το τονίζω συνεχώς ­ υποβαθμίζει ή αλλάζει
τις υποχρεώσεις, τις δεσμεύσεις μας, τις ευθύνες μας ή και την πρόθεση
προστασίας και βοήθειας και αρωγής και συμπαράστασης και αλληλεγγύης στον
κυπριακό λαό.

Εντάσσεται αυτή η απόφαση στο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, ενώ συνεχίζεται και η
εντατική συνεργασία σε όλους τους τομείς με την Κύπρο.

Στην προσεχή επίσκεψή μου στην Κύπρο θα συνεχίσουμε τη μεγάλη προσπάθεια ­
είναι το πρώτο νέο στοιχείο αυτά τα 25 χρόνια που αλλάζει το σκηνικό για το
Κυπριακό ­ για την ενταξιακή πορεία της Κύπρου στην Ε.Ε.

Μια απόφαση που έχει κάνει το κυπριακό πρόβλημα της Ευρώπης, όπως είναι, και
έχει βάλει και την Τουρκία μπροστά σε ένα πολύ ουσιαστικό δίλημμα εάν θέλουν
πράγματι οι Τουρκοκύπριοι να συμμετάσχουν ισότιμα σε αυτή την πορεία την
ευρωπαϊκή ή εάν θέλει να τους κρατήσει απομονωμένους.

Τέλος, σε ό,τι αφορά αμυντικά θέματα δεν χρειάζονται δημόσιες δηλώσεις και
δημόσια συζήτηση. Αυτό πρέπει να το κρατήσουμε ως ένα αποτέλεσμα, ως ένα
συμπέρασμα όλης αυτής της υπόθεσης για να μπορέσουμε να διαφυλάξουμε ακριβώς
αυτή τη στενή συνεργασία που έχουμε με την Κύπρο.

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Παπανδρέου – Σαντέρ. «Έχουμε μπροστά μας δύο μήνες σκληρής δουλειάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με τον Πρωθυπουργό», δηλώνει ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, «θα δώσουμε μάχες για την Ελλάδα»

ΔΥΣΚΟΛΟ θα είναι το επόμενο δίμηνο στη μάχη που έχει να δώσει η Ελλάδα στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, τονίζει ο κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου.

Ερ.: Κύριε υπουργέ, πού εστιάζεται σήμερα το ελληνικό ενδιαφέρον για
τα ευρωπαϊκά;

ΑΠ.: Η «ατζέντα 2000» είναι ουσιαστικά η μεγάλη μας μάχη και αφορά σε μια
διαπραγμάτευση με την Ε.Ε.

Υπάρχουν χώρες που θέλουν να μειώσουν τις δαπάνες, τον προϋπολογισμό…
Υπάρχουν και χώρες συνοχής όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία που,
αντιθέτως, λένε ότι αυτές οι πολιτικές πρέπει να συνεχίσουν για να υπάρχει η
πραγματική σύγκλιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).

ΕΡ.: Ποιος είναι ο βασικός στόχος της χώρας μας;

ΑΠ.: Παλιά ­ επί Ανδρέα Παπανδρέου ­ παλεύαμε για τα ΜΟΠ ή αργότερα για τα
Ταμεία Συνοχής ή τα Διαρθρωτικά Ταμεία, κατά της ανισότητας Βορρά και Νότου.

Σήμερα θέλουμε, πρώτα απ’ όλα ­ στην προοπτική διεύρυνσης της Ε.Ε. ­ να
συνεχιστεί η πολιτική συνοχής.

Δεύτερον, να ενισχυθεί η κοινωνική πολιτική της Ε.Ε. για την απασχόληση, την
ανάπτυξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την εκπαίδευση, την οικολογία, την
προστασία του περιβάλλοντος, κ.λπ.

ΕΡ.: Υπάρχουν κίνδυνοι για την Ελλάδα;

ΑΠ.: Ναι, να απολέσουμε σημαντικά ποσά μέσα σε μια λογική παγώματος του
προϋπολογισμού και μέσα σε μια λογική επιστροφής χρημάτων.

Η διαπραγμάτευση που κάνουμε είναι σκληρή και θα χρειαστούν όλες οι δυνάμεις
μας για να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε ένα θετικό αποτέλεσμα για τη χώρα μας.

ΤΟ ΕΥΡΩ

ΕΡ.: Ορισμένοι προβάλλουν ως πανάκεια το ευρώ…

ΑΠ.: Είναι ένα σημαντικό βήμα που συμβάλλει σε μια ανταγωνιστικότητα των
ευρωπαϊκών οικονομιών, σ’ ένα κλίμα επενδυτικό στην Ευρώπη. Αυτό θα βοηθήσει
τον άνεργο, διότι θα απορροφηθεί ένα μεγάλο μέρος της ανεργίας, εφ’ όσον
βεβαίως υπάρξει επενδυτική δραστηριότητα.

Βεβαίως και εδώ μπορεί να δημιουργηθούν ανισότητες, δηλαδή ποιον άνεργο θα
απορροφήσουμε… Χρειάζεται προσοχή.

Ένα δεύτερο σημαντικό θέμα είναι η ανάγκη μιας συνοχής. Δηλαδή να συνεχισθεί
μια πολιτική που θα στηρίξει τις φτωχότερες περιοχές.

Το τρίτο σημαντικό είναι, ότι τίθενται πολιτικά πια ζητήματα. Ανοίγει ένα
ζήτημα δημοκρατίας. Πώς επιλέγονται τα όργανα εκπροσώπησης των πολιτών στην
Ε.Ε., πώς ακούγεται η φωνή της κοινωνίας, κ.λπ.

Είναι μία δημοκρατική πρόκληση. Ανοίγεται ένα νέο πεδίο, όπου η Ελλάδα έχει
λόγο, έχει θέσεις…

Πιστεύουμε σε μια Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας, χωρίς ανισότητες, με
ειρήνη, μία Ευρώπη του πολυπολιτισμού. Πιστεύουμε στο δικαίωμα στον πολιτισμό
κάθε λαού, αλλά και στον σεβασμό όλων των διαφορετικών πολιτισμών.