Μαθητές και καταλήψεις

Άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου στα «ΝΕΑ», όπου επικρίνεται ο υπουργός
Παιδείας επειδή «νομιμοποίησε» το φαινόμενο των καταλήψεων, σχολιάζει εκ
μέρους του 12ου Λυκείου Αθηνών ο Χρήστος Σπηλιόπουλος. Την επιστολή του
ακολουθεί ανταπάντηση του Κ. Γεωργουσόπουλου.

«Ονομάζομαι Σπηλιόπουλος Χρήστος και γράφω στην εφημερίδα σας εκ μέρους του
12ου Λυκείου Αθηνών με σκοπό να κατακρίνω έντονα το άρθρο του κ. Κώστα
Γεωργουσόπουλου “Από την καφετέρια στην καφετζού”, που δημοσιεύτηκε την Τρίτη
22 Δεκεμβρίου 1998, στη στήλη σας “Τρίτη Άποψη”.

Στο συγκεκριμένο άρθρο, ο κ. Γεωργουσόπουλος επικρίνει τον υπουργό Παιδείας
Γεράσιμο Αρσένη καθώς, όπως λέει, “νομιμοποίησε” το φαινόμενο των καταλήψεων,
προσερχόμενος σε χώρο όπου τελούσε υπό κατάληψη και συζητώντας με καταληψίες,
ενώ ταυτόχρονα ανέχθηκε να εξελιχθεί ο δημοκρατικός του διάλογος με τους
μαθητές, σε μια ανούσια ανταλλαγή “γελοίων” ερωτήσεων και απαντήσεων που
τελικά κατέληξε σε μια άτυπη “δίκη” με κατηγορούμενο τον κ. Αρσένη και
κατήγορους τους “επιθετικούς” και “ασεβείς” μαθητές.

Στη συνέχεια ο κ. Γεωργουσόπουλος, συνεχίζοντας το δριμύ κατηγορώ του προς
όλους και όλα, στρέφεται εναντίον των “ιδιοτελών” μαθητών, που όλες τους οι
“γελοίες” και “ανόητες” ερωτήσεις αναφέρονταν σε “εξεταστικές βολεψιές”,
αδιαφορώντας τόσο οι ίδιοι οι μαθητές όσο και ο κ. Αρσένης να θίξουν
ουσιαστικά θέματα που σχετίζονται με το νέο νομοσχέδιο όπως είναι, σύμφωνα με
τον κ. Γεωργουσόπουλο πάντα, η ιδεολογία της μεταρρύθμισης, το περιεχόμενο των
σπουδών, η ποιότητα των βιβλίων, ο τρόπος επιλογής των διδασκόντων, οι νέοι
μέθοδοι διδασκαλίας και η σχέση της ελληνικής πολιτισμικής παράδοσης και της
ευρωπαϊκής προοπτικής μέσω της σχολικής φιλοσοφίας. Ο κ. Γεωργουσόπουλος
κλείνει το άρθρο του επιτιθέμενος αυτή τη φορά προς το Λάκη Λαζόπουλο με δριμύ
κριτική η οποία σαφώς μας αφήνει αδιάφορους αλλά στην οποία αφήνει να διαφανεί
η προσωπική του άποψη για το νέο νομοσχέδιο, υποστηρίζοντας ότι η εκπαιδευτική
μεταρρύθμιση που προωθεί ο κ. Αρσένης έχει σαν στόχο της τη διάσωση αξιών που
στις μέρες μας χάνονται.

Αυτή είναι, λοιπόν, η άποψη του κ. Γεωργουσόπουλου. Οι μαθητές αποτελούν άτομα
ανεύθυνα, πρόθυμα να συμβιβαστούν στο εξετασιοκεντρικό σύστημα με δέλεαρ την
υποσχόμενη επιείκεια, ενώ ο κ. Αρσένης, αν και έχει υποπέσει σε λανθασμένες
ενέργειες, αποτελεί το “σωτήρα” της σημερινής εκπαίδευσης.

Η απάντηση προς τον κ. Γεωργουσόπουλο δεν έρχεται από εμένα προσωπικά, αλλά
από τους εκπροσώπους του Συντονιστικού του Αγώνα Σχολείων Αθήνας ­ που
αντιπροσωπεύει το σύνολο των Αθηναίων αλλά, ακόμα, και επαρχιωτών μαθητών και
όχι κάποιο μικρό μέρος του, όπως κάποιοι υποστηρίζουν ­ που αποφάσισε τη
συνέχιση των κινητοποιήσεων μετά τις γιορτές, αδιαφορώντας για τις υποχωρήσεις
του κ. Αρσένη, οι οποίες αποτελούν σαφώς εξεταστικές βολεψιές.

Στις κινητοποιήσεις αυτές, βέβαια, εντάσσονται και οι καταλήψεις που αποτελούν
σύμφωνα με τον κ. Γεωργουσόπουλο πράξεις παράνομες και καταδικαστέες. Ωστόσο,
πριν τις καταδικάσει θα έπρεπε να λάβει υπόψη του ότι οι καταλήψεις αποτελούν
το μόνο ουσιαστικό όπλο των μαθητών. Αν οι μαθητές ακολουθούσαν το παράδειγμα
των Γάλλων νέων, σταματώντας τις καταλήψεις και κατεβαίνοντας συνεχώς σε
πορείες και διαδηλώσεις ­ κάτι το οποίο συμβαίνει εξάλλου και με τους Έλληνες
μαθητές ­ θα πετύχαιναν απλώς την ταύτισή τους με ομάδες που καταφεύγουν συχνά
στις διαδηλώσεις, όπως οι συνταξιούχοι και οι οικοδόμοι, οι οποίοι όμως
διεκδικούν περισσότερα από τα ήδη κεκτημένα δικαιώματά τους, σε αντίθεση με
τους μαθητές που διεκδικούν το ένα και μοναδικό δικαίωμά τους στη μόρφωση
χωρίς να απαιτείται για την ικανοποίησή του η καταβολή οποιουδήποτε χρηματικού
ποσού στο φροντιστήριο, στο οποίο οδηγούνται αναμφισβήτητα τόσο οι μαθητές που
στοχεύουν στην είσοδό τους σε οποιαδήποτε πανεπιστημιακή σχολή, όσο και οι
μαθητές που απλώς επιθυμούν να αποφοιτήσουν από το Λύκειο. Τέλος, όσον αφορά
τις “ανόητες” και “γελοίες” ερωτήσεις που έθεσαν οι μαθητές στον κ. Αρσένη, θα
πρέπει ο κ. Γεωργουσόπουλος να καταλάβει ότι το μόνο που ενδιαφέρει τους
σημερινούς μαθητές πλέον είναι η είσοδός τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Στη
σύγχρονη ελληνική κοινωνία, που το ποσοστό ανεργίας έχει ξεπεράσει το δέκα
τοις εκατό, το πτυχίο παρέχει σαφώς πολλές δυνατότητες επαγγελματικής
αποκατάστασης, η οποία στην ουσία αποτελεί τη βαθύτερη αιτία για τον ξεσηκωμό
των νέων. Όταν, λοιπόν, οι μαθητές βλέπουν ένα μεγάλο μέρος τους να
καταδικάζεται απλώς στο απολυτήριο του Γυμνασίου, τότε σαφώς οι ερωτήσεις που
θα κάνουν θα στρέφονται γύρω από τις εξετάσεις, τις απουσίες, τα τεστ και τις
επαγγελματικές προοπτικές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αδιαφορώντας παντελώς
για θέματα όπως είναι η ιδεολογία της μεταρρύθμισης και ο τρόπος επιλογής των διδασκόντων.

Στόχος της επιστολής αυτής δεν ήταν σαφώς το πρόσωπο του κ. Κώστα
Γεωργουσόπουλου. Στόχος της ήταν ήταν να φανερώσει τους πραγματικούς λόγους
που οδήγησαν τους νέους στις γνωστές κινητοποιήσεις και να κατακρίνει όλους
αυτούς που ως τρίτοι εκφέρουν γνώμη, η οποία αν και είναι σεβαστή, δεν έχει
κανένα δικαίωμα να κρίνει με οδυνηρό τρόπο τους μαθητές χωρίς τα απαραίτητα
βάσιμα επιχειρήματα.

Θα παρακαλούσαμε η επιστολή αυτή να φτάσει στα χέρια του δημοσιογράφου που
ασχολείται στην εφημερίδα με τα θέματα της παιδείας ώστε να δημιουργήσει
ξεκάθαρη άποψη για τα κίνητρα των κινητοποιήσεων».

* Η απάντηση του Κ. Γεωργουσόπουλου:

«Θα παρακαλούσα να δημοσιευθεί αυτούσια η επιστολή του κ. Χρήστου Σπηλιόπουλου
για ένα και μόνο λόγο. Για να διαπιστώσουν οι αναγνώστες την πλήρη σύγχυση
αφορμών, αιτιών και σκοπών, μέσων και στόχων που διαπιστούνται στην επιστολή
αυτή, αποτύπωση της πλήρους συγχύσεως που κυριαρχεί σε όλο το φάσμα του
εκπαιδευτικού κόσμου.

Δεν γνωρίζω αν ο επιστολογράφος είναι μαθητής ή καθηγητής αλλά καλό θα είναι
να μάθει ότι το επίθετο δριμύς έχει θηλυκό δριμεία για να συνοδεύσει το θηλυκό
ουσιαστικό κριτική…».