Απόγνωση καθηγητριών

Πέντε αναπληρώτριες καθηγήτριες Γαλλικών, οι κυρίες Ευθαλία Ησαΐα, Βασιλική
Γούλα, Ολυμπία Μελίσση, Κωνσταντίνα Κοκοτσή και Αναστασία Λογοθέτη (Αθήνα) μας γράφουν:

«Είμαστε αναπληρώτριες καθηγήτριες Γαλλικών και απευθυνόμαστε σε σας και μέσω
υμών στο υπουργείο Παιδείας, για να εκφράσουμε την απόγνωσή μας και την πικρία
μας για την άδικη μεταχείριση που μας γίνεται. Βάσει του νομικού πλαισίου που
ίσχυε επί δεκαετίες, σπουδάσαμε Γαλλική Φιλολογία και από αγάπη προς το
εκπαιδευτικό έργο επιλέξαμε να δουλέψουμε στο δημόσιο σχολείο, ως
αναπληρώτριες. Υπηρετήσαμε την πολιτεία, όπου αυτή μας καλούσε, αψηφώντας
χιλιομετρικές αποστάσεις, μακριά από τις οικογένειές μας, ενώ θα μπορούσαμε να
ασχοληθούμε σε άλλους επαγγελματικούς τομείς μόλις είχαμε αποφοιτήσει από το
Πανεπιστήμιο. Μέσα στα 10 ή και παραπάνω χρόνια της αναμονής μας για τον
πολυπόθητο διορισμό μας, προσανατολίσαμε όλη μας τη ζωή προς το σχολείο και το
εκπαιδευτικό έργο. Πώς έρχεται λοιπόν τώρα το υπουργείο Παιδείας, με τόση
σκληρότητα, μετά τόσα χρόνια και μας ανατρέπει όλα τα δεδομένα, όταν είμαστε
ήδη 32 ή 35 ετών; Πώς μπορείς σ’ αυτήν την ηλικία να χτίσεις τη ζωή σου από
την αρχή; Ποιος θα μας δώσει πίσω όλα αυτά τα χαμένα χρόνια; Έχοντας χρόνια
προσφέρει στην εκπαίδευση, έρχεται σήμερα η πολιτεία και μας ανταμείβει με
ανεργία και αβεβαιότητα για το μέλλον μας.

Πού είναι το κράτος δικαίου που έπρεπε να δείξει στους νέους ότι σέβεται τους
δασκάλους του για να το σεβαστούν κι αυτοί; Το υπουργείο Παιδείας ισχυρίζεται
ότι με το νέο νομικό καθεστώς γίνεται αξιολόγηση και των αναπληρωτών. Υπάρχει
καλύτερη και πιο έγκυρη αξιολόγηση από την επί χρόνια διδασκαλία μέσα στις
σχολικές αίθουσες, με την κρίση και τη βαθμολόγηση, με τη χορήγηση ενδεικτικών
και απολυτηρίων από τους αναπληρωτές, οι οποίοι ταυτόχρονα κρίνονται από
διευθυντές σχολείων, γονείς και μαθητές; Η αξιολόγηση σε έναν τρίωρο
διαγωνισμό είναι δυνατόν να συγκριθεί με πολυετή διδασκαλία και πρακτική
εξάσκηση του εκπαιδευτικού έργου μέσα στη σχολική τάξη; Γιατί αυτή η σκληρή
συμπεριφορά της πολιτείας απέναντι σε ανθρώπους που την υπηρέτησαν; Ζητάμε από
το υπουργείο Παιδείας να ξαναεξετάσει το πρόβλημά μας. Τι θα κάνουμε στο
μέλλον, εμείς που εμπιστευθήκαμε την επαγγελματική μας μοίρα στο κράτος και
σήμερα αυτό μας στερεί τη δουλειά μας και μας πετάει στον δρόμο σαν άχρηστα
αντικείμενα; Ο υπουργός Παιδείας είχε δεσμευθεί δημόσια ότι μέσα στον Οκτώβριο
θα έκανε ειδική ρύθμιση για τους αναπληρωτές. Είμαστε στα μέσα Νοεμβρίου και
δεν έγινε τίποτε. Τον παρακαλούμε να δώσει τέλος στην αγωνία μας και να
αποδείξει ότι ένα κράτος δικαίου ανταμείβει και σέβεται εκείνους που το υπηρέτησαν».