Νόμιμη η απόλυση εγκύου όταν ο εργοδότης έχει λόγους

Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ προστασία των εγκύων δεν είναι απόλυτη. Μία έγκυος εργαζόμενη δεν
μπορεί να απολυθεί λόγω μειωμένης απόδοσης και αλλεπάλληλων απουσιών κατά την
διάρκεια της εγκυμοσύνης της, αλλά η απόλυσή της είναι νόμιμη εφόσον έχει
κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό της από την πλευρά της εργοδοσίας.

Αυτό τονίζει ο Άρειος Πάγος, κρίνοντας ότι νομίμως απολύθηκε εργαζόμενη σε
αγροτικό συνεταιρισμό στη Θεσσαλία, παρά το γεγονός ότι διεκόπη η σύμβαση
εργασίας της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Το πολιτικό τμήμα του
Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε την εφετειακή απόφαση που είχε προηγηθεί,
κρίνοντας επίσης νόμιμη την απόλυση, καθώς δέχθηκε ότι η απόλυση δεν
σχετίζεται με την εγκυμοσύνη της, αλλά με άλλον σοβαρό λόγο που έχει σχέση με
τη παραβίαση από την πλευρά της υπαλλήλου των υποχρεώσεών της.

Όπως προκύπτει από τη σχετική απόφαση, η υπάλληλος είχε συνάψει σχέσεις (και
στη συνέχεια παντρεύτηκε) με επιχειρηματία που διατηρούσε στην ίδια περιοχή
ανταγωνιστική επιχείρηση προς τον συνεταιρισμό. Και θεωρήθηκε υπεύθυνη για την
παροχή πληροφοριών στο σύζυγό της που ζημίωναν τους εργοδότες της, με
αποτέλεσμα να κλονιστεί η εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό της.

Η ίδια προσέφυγε στα δικαστήρια, υποστηρίζοντας ότι η απόλυσή της είναι
καταχρηστική επειδή ήταν έγκυος. Αλλά, τελικώς, ο Άρειος Πάγος δικαίωσε τον
συνεταιρισμό, επισημαίνοντας ότι η σχετική νομοθεσία προβλέπει ότι μία έγκυος
προστατεύεται και δεν μπορεί να απολυθεί ακόμη και ένα χρόνο μετά τον τοκετό
εκτός κι αν υπάρχει «σπουδαίος λόγος» που να δικαιολογεί την απόλυσή της. Και
αυτός ο λόγος μπορεί να είναι ένα ποινικό αδίκημα εις βάρος της επιχείρησης,
στο οποίο υπέπεσε η εργαζόμενη ή ο κλονισμός της εμπιστοσύνης του εργοδότη,
όπως συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση.