ΡΙΠΕΣ Μήνυμα β’

ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ άραγε η κρυάδα του πρώτου γύρου…

ΓΙΑ να ανακαλύψει ο ένας υπουργός πως στις δημοτικές εκλογές ο κόσμος
του ΠΑΣΟΚ εκφράστηκε με ποικίλους τρόπους και όχι μόνο με τους επίσημους
συνδυασμούς του…

ΓΙΑ να πληροφορηθεί άλλος υπουργός πως όσοι υποψήφιοι τοπικοί άρχοντες
δεν είχαν λάβει την άνωθεν ευλογία δεν ήσαν, σώνει και καλά, «αποστάτες»…

ΓΙΑ να φανεί πως ακόμα και οι, μάλλον επιλεκτικά ­ γιατί όλοι δεν είχαν
τη μοίρα του κ. Μπέη ­, διαγραφέντες και κόσμο εκπροσωπούσαν και για τη μάχη
του δευτέρου γύρου χρειάζονταν…

ΓΙΑ να αποκαλυφθεί πως ακόμα και υπουργοί που φέρονται ως προσωπικοί
φίλοι του Πρωθυπουργού είχαν αντιστρατευθεί υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ για δικούς
τους λόγους τοπικών μικροκομματικών ισορροπιών…

ΓΙΑ να γίνει ολοφάνερο πως, εδώ και εκεί, υπήρχαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ
που καταπολεμούσαν κατ’ εξοχήν επιτυχημένους δημάρχους, επίσης του ΠΑΣΟΚ,
επειδή φοβούντο την απήχησή τους στις τοπικές κοινωνίες…

ΚΑΙ για να καταδειχθεί πως όλοι, ακόμα και εκείνοι που είχαν βαπτισθεί
«αιρετικοί», έπρεπε να στρατευθούν για τη μάχη του δευτέρου γύρου.

ΟΛΑ αυτά ασφαλώς και το μήνυμά τους εμπεριέχουν…

ΚΑΙ το δίδαγμα που μόνο εθελοτυφλούντες δεν έβλεπαν, περικλείουν, που
είναι πολύ απλά…

ΠΩΣ στο ΠΑΣΟΚ δεν περισσεύει κανείς…

ΚΑΙ πως μόνο ένα ΠΑΣΟΚ ενωμένο και χωρίς τεχνητές διαχωριστικές γραμμές
μπορεί ­ όπως και πρέπει ­ να παραμείνει…

ΤΟ πλειοψηφικό ρεύμα του προοδευτικού χώρου.