ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εκπαιδευτικοί

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Γ. Τζιμογιάννης, Λ. Ακρίτα 14, Ιωάννινα, γράφει:
«Στη χώρα της προχειρότητας και της επιπολαιότητας, όπου ζούμε, βλέπουμε,
εκτός των άλλων παράδοξων, ότι πολλές λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους. Ο
λόγος για τον διαγωνισμό των υποψήφιων εκπαιδευτικών, που διεξήχθη μέσα σε
κλίμα πολεμικής ατμόσφαιρας και αντιπαράθεσης, με όλες τις γνωστές επιπτώσεις.
Θα σταθώ στα αποτελέσματα του διενεργηθέντος διαγωνισμού, ανεξάρτητα αν ή όχι
συμφωνώ με τον τρόπο που έγινε.
Οι πίνακες των επιτυχόντων αναρτήθηκαν στις Νομαρχίες και οι διαγωνισθέντες
έτρεξαν με αγωνία να πληροφορηθούν αν συμπεριλαμβάνεται και το όνομά τους.
Εκεί τους περίμενε άλλη απογοήτευση! Τι θα γίνει; Θα διοριστούν μέσα στη
διετία ή όχι; Αλήθεια, ποιος “φαεινός νους” συνέλαβε το περιεχόμενο αυτού του
νομοσχεδίου; Είναι δυνατόν να είσαι επιτυχών και επειδή υπολείπεσαι λίγα
εκατοστά της μονάδας να επανέλθεις μετά 2 χρόνια σ’ έναν άλλο διαγωνισμό, με
αβέβαιο αποτέλεσμα και έπεται η συνέχεια; Κι αυτή η αγωνία, αυτό το
καρδιοχτύπι, αυτή η ψυχική αναστάτωση και υπερένταση με τους αλλεπάλληλους
διαγωνισμούς (Πανελλήνιες, Πανεπιστήμιο, Διαγωνισμοί ΑΣΕΠ) πώς αντιμετωπίζονται;
Κανείς μας, δυστυχώς, δεν σκέφτεται αυτούς τους νέους, που από τα παιδικά τους
χρόνια οραματίζονται να φτάσουν κάπου. Και προσπαθούν! Και προσπαθούν! Και
κρίνονται στο Πανεπιστήμιο επί πέντε συνεχή χρόνια, ώσπου να πάρουν το πτυχίο
τους. Όμως ο βαθμός του πτυχίου ούτε καν λαμβάνεται υπόψη… Τάχα, ο βαθμός
επιτυχίας στο διαγωνισμό και μόνο αυτός διασφαλίζει την πρόσληψη των αρίστων;
Εδώ την ευθύνη την έχουν ακέραιη οι Ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών, γιατί
αρνήθηκαν το διάλογο. Θα έπρεπε να λάβουν μέρος στη συζήτηση που προηγήθηκε
και να πουν: Ναι, οι εκπαιδευτικοί δεν τον “φοβούνται” τον διαγωνισμό.
Προκειμένου όμως να καταρτιστούν οι πίνακες επιτυχίας, οι οποίοι πρέπει να
ισχύουν μέχρι που να διοριστεί και ο τελευταίος, να λαμβάνεται υπόψη: α) Ο
βαθμός επιτυχίας στο διαγωνισμό, β) Ο βαθμός του πτυχίου, γ) Οι μεταπτυχιακές
σπουδές και δ) Ο χρόνος λήψης του πτυχίου.
Τώρα έχουμε το παράδοξο: Συμμετέχεις στο διαγωνισμό, επιτυγχάνεις, αλλά… δεν διορίζεσαι.
Να γιατί οι λέξεις έχασαν τη σημασία τους».













