ΡΙΠΕΣ Ψύχραιμα

ΑΚΟΜΗ και όλο το δίκαιο με το μέρος τους να έχουν οι νοσοκομειακοί γιατροί…

ΑΚΟΜΗ και αν ­ κατ’ αυτούς ­ «ο κόμπος έφτασε στο χτένι»…

ΚΑΙ από την άλλη, όσο και αν τους αναγνωρίζεται ­ ποιος, τάχα, έχει
αντίρρηση ­ το δικαίωμα της διαμαρτυρίας όπως σε κάθε εργαζόμενο…

ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ πρέπει και αυτοί να κατανοήσουν πως τη συμπαράσταση του
κοινού που ασφαλώς επιθυμούν…

ΔΕΝ θα την έχουν όσο οι μέθοδοι διαμαρτυρίας τους θα συγκρούονται με το
δικαίωμα στην υγεία…

ΤΟΣΟ βασικό – ζωτικό, θα έλεγε κανείς ­ που δεν επιδέχεται εκπτώσεις.

ΚΑΙ αν οι ίδιοι δεν έχουν ­ όπως θα έπρεπε ­ αντιληφθεί όλες αυτές τις
ημέρες της απεργίας τους…

ΤΗΝ εικόνα που έχει αποκομίσει το κοινό από τις κινητοποιήσεις τους…

ΚΑΙ αν πάλι πιστεύουν πως νομιμοποιούνται να μην εξυπηρετούν ασθενείς
με κριτήρια επισφαλέστατα…

ΚΑΙ με σκηνές απερίγραπτης τραχύτητας στις εισόδους των νοσοκομείων…

ΑΣ μπουν στον ­ ελάχιστο, μπροστά στα όσα διαδραματίζονται ­ κόπο να
δουν ψυχραιμότερα τη στάση τους…

ΛΟΓΟΥ χάριν σαν να είχαν οι ίδιοι κάποιον δικό τους με ανάγκη των
υπηρεσιών τους στο νοσοκομείο.

ΙΣΩΣ τότε κατανοούσαν πως με την επιλογή τους επιτυγχάνουν την
καταταλαιπώρηση ασθενών…

ΚΑΙ τη δυσφήμηση των όποιων υπηρεσιών τους στο σύστημα υγείας.

ΚΑΙ δεν διανοείται κανείς πως αυτό μπορεί και να το θεωρούν επιτυχία…

ΑΦΟΥ εναντίον τους τελικά στρέφεται.