Αιρμπάς – Μπόινγκ: 1-0

Η Ευρώπη δεν νίκησε απλώς. Σάρωσε. Με κατεβασμένα αυτιά, η Αμερική κατάπινε
την πίκρα της. Γιατί η μεγαλύτερη εμπορική παραγγελία από καταβολής κόσμου, ή
μάλλον αεροπλάνου, δεν δόθηκε στη μεγάλη και αγέρωχη Μπόινγκ, των Εμ Ντι και
των Τζάμπο, αλλά στη σχετικά αθόρυβη και «χαμηλού προφίλ» ευρωπαϊκή εταιρεία
των Αιρμπάς.

Η ΕΙΔΗΣΗ ότι η Μπρίτις Αίργουεϊς (Μπι Εϊ) παρήγγειλε όχι ένα και δύο αλλά 188
αεροπλάνα Αιρμπάς μαζεμένα έπεσε σαν βόμβα στα χρηματιστήρια και στους
βιομηχανικούς κύκλους της Ευρώπης και της Αμερικής.

Ως την τελευταία στιγμή, η Μπόινγκ ήλπιζε ότι την παραγγελία θα την έπαιρνε
αυτή. Ο Τόνι Μπλερ δεν μπορεί παρά θα υπολόγιζε τους «παραδοσιακούς δεσμούς»
Βρετανίας – ΗΠΑ ή, τουλάχιστον, την ποιότητα των αμερικανικών μοντέλων.

ΤΟ ΚΟΝΣΟΡΤΣΙΟΥΜ

Αλλά ο Μπλερ σκέφθηκε και το συμφέρον της χώρας του. Μαζί με τη γαλλική
Αεροσπασιάλ, η βρετανική Αεροσπέις, είναι οι δύο μεγαλύτερες αεροπορικές
βιομηχανίες της Ευρώπης που συνεργάζονται στην παραγωγή του Αιρμπάς.

Το κονσόρτσιουμ περιλαμβάνει επίσης τη γερμανική Ντόιτσε Αιρμπούς και την
ισπανική Κάσα. Γάλλοι, Άγγλοι, Γερμανοί και Ισπανοί έχουν αντίστοιχα, σε
ποσοστά, μερίδιο 43%, 14%, 38% και 5% στο Αιρμπάς.

Οι κυβερνήσεις και των τεσσάρων χωρών, εννοείται, πανηγυρίζουν ­ όχι μόνο
γιατί τα χρήματα μένουν στην Ευρώπη, αλλά και γιατί η παραγωγή του κολοσσιαίου
αυτού αεροπορικού στόλου θα τονώσει την οικονομία και των τεσσάρων και θα
δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Το ύψος της πρωτοφανούς παραγγελίας της Μπρίτις φτάνει τα 6 δισεκατομμύρια
δολάρια. Είναι «ό,τι καλύτερο συνέβη στο Αιρμπάς στα 30 χρόνια της ιστορίας
του», δήλωσε ένα στέλεχος του κονσόρτσιουμ στη γαλλική Τουλούζη, όπου και το
μεγαλύτερο από τα εργοστάσια κατασκευής και συναρμολόγησης ­ με 12.000 υπαλλήλους.

Εκτός όμως απ’ αυτούς τους 12.000, άλλοι 40.000 Γάλλοι απασχολούνται στην
κατασκευή του Αιρμπάς, εργαζόμενοι σε εταιρείες προμήθειας υλικού ή υπηρεσιών.
Στην Αγγλία, οι άμεσα εργαζόμενοι στην Αεροσπέις είναι 6.000 αλλά μαζί με τους
προμηθευτές κλπ., το σύνολο των απασχολουμένων για το Αιρμπάς στην Αγγλία
ξεπερνά τους 19.000.

Στη Γερμανία, η Ντόιτσε Αιρμπούς απασχολεί 12.000 εργαζομένους. Υπερδιπλάσιοι
εργάζονται σε συμπληρωματικές εταιρείες. Αρκετές χιλιάδες Ισπανοί συμπληρώνουν
τον στρατό των περίπου 100.000 Ευρωπαίων που παράγουν το καύχημα της ηπείρου
για τις εναέριες μεταφορές.

ΟΙ ΔΑΠΑΝΕΣ

Στιγμές ευφορίας. Άνοιξαν σαμπάνιες στην Τουλούζη: Ο Γάλλος πρόεδρος της Αιρμπάς, Νοέλ Φορζάρ, ο Βρετανός πρωθυπουργός, Τόνι Μπλερ, ο πρόεδρος της Μπρίτις Αιργουέις, Μπομπ Έιλινγκ και ο Γάλλος υπουργός Μεταφορών Ζαν Κλοντ Γκεσό

Δεν ήταν βέβαια πάντοτε τα πράγματα ρόδινα για το Αιρμπάς. Η κοινοπραξία είχε
συσσωρεύσει ζημίες 8 δισ. δολαρίων ώσπου ν’ αρχίσει να αναφέρει ετήσια κέρδη
(το 1995 ήταν 80 εκατομμύρια δολάρια). Αλλά οι δαπάνες του κονσόρτσιουμ για
έρευνα είναι ιλιγγιώδεις. Τα εργαστήρια του Αιρμπάς, όπου γίνονται τα τεστ και
του παραμικρού εξαρτήματος και οι μελέτες για νέες συσκευές, έχουν
καταβροχθίσει μέχρι στιγμής πάνω από 12 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η εισροή χρημάτων από την παραγγελία της Μπι Εϊ θα επιτρέψει τώρα στην
κοινοπραξία του Αιρμπάς να επιταχύνει τα σχέδια για την κατασκευή του «Γολιάθ»
των ουρανών, του νέου μοντέλου Α3ΧΧ, που μεταφέρει πάνω από εξακόσιους
επιβάτες και θα στοιχίσει (ως την ημέρα κατασκευής του πρωτοτύπου) τουλάχιστον
10 δισεκατομμύρια δολάρια…