Δείχνει το εδώλιο για αρεοπαγίτη

Για πρώτη φορά εισαγγελέας Εφετών προτείνει την παραπομπή σε δίκη ενός
αρεοπαγίτη για σοβαρότατες κατηγορίες που σε καμία περίπτωση δεν συνάδουν με
την ιδιότητα του λειτουργού της Θέμιδος, ο οποίος έχει υποχρέωση να εφαρμόζει
και όχι να παραβιάζει τον νόμο.

Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Κωνσταντίνος Ανδρουτσόπουλος, ο οποίος έχει τεθεί σε αργία,
φέρεται ότι με τη συνδρομή τριών ακόμη ατόμων κατήρτισε πλαστή διαθήκη
συγγενικού του προσώπου με την οποία καθιστούσε κληρονόμους τον εαυτό του και
δύο από τους συγκατηγορουμένους του.

Ωστόσο, το Συμβούλιο Εφετών, παρά την παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα, κ.
Δημήτρη Μαλακάση, διατάσσει με το υπ’ αριθμόν 1833/1998 βούλευμά του την
διενέργεια περαιτέρω κύριας ανάκρισης, πριν να αποφανθούν για την τύχη του
συναδέλφου τους.

Το κίνητρο που ώθησε τον ανώτατο δικαστικό λειτουργό να περάσει στην αντίπερα
όχθη, από τη νομιμότητα στην παρανομία ­ όπως τουλάχιστον κατηγορείται ­ είναι
κατά την άποψη του εισαγγελέα η μεγάλη περιουσία ενός μακρινού συγγενή του,
του Δημήτρη Παπαστόφα, που η αξία της ξεπερνούσε το ένα δισεκατομμύριο δραχμές.

Ο Δημήτρης Παπαστόφας πέθανε στις 6 Μαΐου 1994. Σύμφωνα με την κατηγορία, ο
Κων. Ανδρουτσόπουλος, η Αλίκη Παπαπαύλου, θετή κόρη του Σωτήρη Παπαστόφα και ο
Κωνσταντίνος Φίλης κατήρτισαν την πλαστή διαθήκη του Δημητρίου Παπαστόφα, ο
οποίος δεν είχε άλλους στενότερους συγγενείς και υπό κανονικές συνθήκες θα
έπρεπε «κληρονόμος» να ήταν το ελληνικό δημόσιο. Οι κατηγορούμενοι φέρονται
ότι έπεισαν τον Κωνσταντίνο Σκούρτη να εμφανιστεί στο Πρωτοδικείο της Αθήνας
και να δημοσιεύσει την πλαστή διαθήκη.

Ο κ. Μαλακάσης στηρίζει την πρότασή του περί παραπομπής σε γραφολογικές
εκθέσεις, που αναφέρουν ότι η επίμαχη διαθήκη είναι πλαστή και ότι σε καμία
περίπτωση δεν έχει γραφτεί διά χειρός Παπαστόφα. Και προσθέτει ότι «από την
αρχή οι κατηγορούμενοι έκαναν προφυλακτικές, αποσιωπητικές ενέργειες, όπως
ήταν η μεταφορά του Δημ. Παπαστόφα από κλινική σε κλινική, η μη δημοσιοποίηση
του γεγονότος του θανάτου του, καθώς και ο μη ενταφιασμός του στο
προκαθορισμένο μέρος».

Οι κατηγορούμενοι, από την πλευρά τους, επικαλούνται πραγματογνωμοσύνες άλλων
γραφολόγων, οι οποίοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η διαθήκη είναι γνήσια.

Η διαφωνία μεταξύ των γραφολόγων είναι το κρίσιμο σημείο, στο οποίο
στηρίχθηκαν οι δικαστές και ζητούν την περαιτέρω κύρια ανάκριση. Στο πλαίσιο
της συμπληρωματικής έρευνας θα ληφθούν απολογίες των κατηγορουμένων και θα
διαταχθεί νέα γραφολογική πραγματογνωμοσύνη.