ΣΗΜΑΤΑ

… μιας απεργίας: Ποιος κέρδισε στην Τζένεραλ Μότορς, ποιος έχασε; Έπειτα από
ενάμισυ μήνα απουσίας, οι 200.000 εργάτες της μεγαλύτερης βιομηχανίας
αυτοκινήτων του κόσμου γύρισαν στις αλυσίδες τους. Η εταιρία τούς διαμήνυσε
ότι αίρει την απαίτησή της από το συνδικάτο για 2,2 δισ. δολλάρια διαφυγόντος
κέρδους. Και τους υποδέχτηκε ευχαρίστως μόλις και αυτοί αποδέχτηκαν την
προσωρινότητα της αναβολής (για ενάμισυ χρόνο) της μεταφοράς δύο εργοστασίων
από τις ΗΠΑ στο Μεξικό. Και οι δύο πλευρές λοιπόν μιλούν για νίκη αλλά δεν
το πιστεύουν. Η βιομηχανία έχασε κέρδη, οι εργάτες τους μισθούς τους. Ωστόσο,
η σκληροτράχηλη UAW (Ένωση Εργατών Αυτοκινήτου) είχε μια ιδιαίτερη
ικανοποίηση: Η αμερικανική κοινή γνώμη, συνήθως αρνητική στις απεργίες,
στάθηκε κοντά της. Στο τελευταίο γκάλλοπ, το 46% τάχθηκε υπέρ της απεργίας
στην GM, και μόνο το 37% δήλωσε κατά.
… μιλά για απόλυτη επιτυχία, παρ’ όλο που το Ταμείο Αλληλεγγύης της UAW θα
γονατίσει. Όσο για το ερώτημα αν το καλοκαίρι είναι καλή εποχή για να κάνεις
απεργία (μερικοί επέμεναν να γίνει το φθινόπωρο), η πείρα λένε στην UAW
δείχνει ότι έχουν και οι ζέστες τη χάρη τους. Για τρεις λόγους: (1) Το κόστος
της απεργίας είναι μικρότερο για τον απεργό και την οικογένειά του. (2) Η
απεργία «πονάει» περισσότερο την εταιρία, γιατί το θέρος οι δουλειές είναι ήδη
πεσμένες. (3) Τα μέσα ενημέρωσης καλύπτουν πρόθυμα κάθε κίνηση ή δήλωση των
απεργών. Το καλοκαίρι είναι φτωχό σε θέματα, και υπάρχει πολύς ελεύθερος χώρος
ή χρόνος στον Τύπο και στην τηλεόραση.
… τηλεόραση ζει μεγάλες δόξες. Έπειτα από δεκαετίες κουραστικών ομιλιών και
σήριαλ για τις κατακτήσεις του σοσιαλισμού, τα κρατικά κανάλια της Συρίας
εισχωρούν σ’ ένα τομέα που εθεωρείτο ως τώρα ειδικότητα της Αιγύπτου: τις
ψυχαγωγικές εκπομπές. Σήριαλ ζωηρά, «μοντέρνα», με χιούμορ, μεταδίδονται κάθε
βράδυ από τη Δαμασκό, και μέσω των δορυφόρων τα βλέπει όλος σχεδόν ο αραβικός
κόσμος. Πολλά απ’ αυτά βέβαια διατηρούν πατριωτικό τόνο. Η «πολιτική ορθότητα»
των Σύρων σκηνοθετών τούς ωθεί στην παραγωγή σειρών με θέμα τη γαλλική
αποικιοκρατία που περιγράφεται με πολύ γκρίζα χρώματα. Άλλες εκπομπές είναι
αφιερωμένες στον τουρκικό ζυγό που υπέστησαν οι Σύροι. (Ένα τέτοιο σήριαλ είχε
προκαλέσει το 1996 την οργή της Άγκυρας, που έκανε επίσημη διαμαρτυρία προς τη
Δαμασκό). Αλλά η επιτυχία της χρονιάς είναι ένας μεταποιημένος «Μάκβεθ».
Πρόκειται για «ιστορική φαντασία», δηλώνει ο ραγδαία ανερχόμενος σκηνοθέτης
Μαμούν Μπουν. Δημοφιλέστατη δε, κι ας απέχει αρκετά από το πρωτότυπο.
![]() |
… έγραφε στη δεκαετία του ’30 «ελαφρά» σχόλια για λογοτεχνία και άλλα θέματα
σ’ ένα αργεντίνικο γυναικείο περιοδικό, την «Εστία» (El Hogar), που ήταν τότε
πολύ της μόδας μεταξύ των κυριών της εποχής. Τώρα, κυκλοφόρησαν σε τόμο. Οι
αναλύσεις του Μπόρχες είναι διαυγείς και σπινθηροβόλες αλλά όχι πάντοτε
απροκατάληπτες. Κάποια μέρα ήταν 24 χρόνων καταπιάστηκε και με τον Όμηρο.
«Η “Ιλιάδα” γράφει προβάλλει σε όλες τις μεταφράσεις ως έργο απόμακρο,
περίπλοκο, σχεδόν αφιλόξενο. Ο Ράουζ, στη δική του μετάφραση, το κάνει
διασκεδαστικό, εύπεπτο, ελαφρό, και μάλλον ασήμαντο. Ίσως να έχει δίκιο».
Λέγεται ότι είναι συχνά άδικο για ένα μεγάλο συγγραφέα να εκδίδουν οι
μεταγενέστεροι σε βιβλίο κείμενά του που ο ίδιος δεν είχε επιλέξει για έκδοση.
Ίσως και αυτοί να έχουν δίκιο.














