Ο φόβος ενώνει δίκτυα!

Όταν άγριοι ανταγωνιστές αποφασίζουν βιαστικά να συμμαχήσουν, σίγουρα κάτι
φοβούνται. Αυτό είναι το κίνητρο πίσω από τις συνεργασίες British Telecom –
ΑΤ&Τ και Bell Atlantic – GTE, που αλλάζουν το τοπίο στις παγκόσμιες τηλεπικοινωνίες.

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ συμφωνία συνεργασίας ανάμεσα στη British Telecom και την ΑΤ&Τ,
ύψους 10 δισ. δολαρίων, προκάλεσε την άμεση αμερικανική αντίδραση. Χθες, η
Bell Atlantic ανακοίνωσε την εξαγορά της GTE έναντι 55 δισ. δολαρίων. Με τη
συγχώνευση των δύο αμερικανικών εταιρειών θα προκύψει ένας τηλεπικοινωνιακός
γίγαντας που θα είναι δεύτερος σε μέγεθος μετά την ΑΤ&Τ στην αμερικανική
αγορά. Η νέα εταιρεία θα διαθέτει 62 εκατομμύρια τηλεφωνικές συνδέσεις και θα
έχει κύκλο εργασιών ύψους 53 δισ. δολαρίων.

Η Bell Atlantic έχει το μονοπώλιο στις τοπικές τηλεφωνικές συνδέσεις στις
βορειοανατολικές ΗΠΑ. Η GTE διαθέτει τοπικά δίκτυα σε 28 αμερικανικές
Πολιτείες, αλλά παρέχει και υπηρεσίες υπεραστικής και κινητής τηλεφωνίας.

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΙΣΟΝ ΑΜΕΡΙΚΗ!

Οι δύο συνεργασίες αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα του φόβου που
διακατέχει τις τηλεπικοινωνιακές βιομηχανίες, μήπως η τεχνολογική πρόοδος
προκαλέσει μια «αιματηρή» επανάσταση στον κλάδο.

Έτσι, οι περισσότερες ευρωπαϊκές εταιρείες φαίνεται να υιοθετούν μια σχετικά
απλή στρατηγική: αναζητούν την ασφάλεια στους μεγάλους αριθμούς και
συγχωνεύονται κατά προτίμηση με έναν «μεγάλο αδελφό» από την Αμερική.

British Telecom. Το Κέντρο Διαχείρισης Παγκόσμιου Δικτύου εντοπίζει και λύνει τα προβλήματα πριν φτάσουν στον καταναλωτή

Οι Deutsche Telecom, France Telecom και Americas Sprint ένωσαν ήδη τις
δυνάμεις τους για να σχηματίσουν την Global One, ενώ, απορρίπτοντας το
συνοικέσιο με τη British Telecom, η ισπανική Telefonica προτίμησε τον αρραβώνα
με τις αμερικανικές MCI και WorldCom. Μια εταιρεία που μένει ακόμη έξω από τον
χορό είναι η βρετανική Cable & Wireless, που αγωνίζεται να κρατήσει
ζωντανή την επισφαλή συμμαχία της με την Telecom Italia.

ΖΗΤΗΜΑ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ

Είναι πολλοί οι λόγοι για τους οποίους οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών
αισθάνονται την ανάγκη να αναζητήσουν συνεταίρους. Τα διευθυντικά τους στελέχη
προέβαλλαν πάντα τους εαυτούς τους σαν οραματιστές που θα αλλάξουν τη ζωή μας
με την αμφίδρομη τηλεόραση, το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις τηλεσυνδιασκέψεις.
Όμως, η υπεραισιοδοξία τους, που εν πολλοίς τη δανείστηκαν από τα «ξαδέλφια»
τους της πληροφορικής βιομηχανίας, δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με τον νόμο του Μουρ, τον οποίο διατύπωσε ο ιδρυτής της Intel Γκόρντον
Μουρ, η ταχύτητα των μικροτσίπ των ηλεκτρονικών υπολογιστών θα διπλασιάζεται
κάθε 18 μήνες. Όμως, η ταχύτητα των περισσότερων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών
παραμένει αμετάβλητη εδώ και είκοσι χρόνια.

Τα περισσότερα νοικοκυριά προσπαθούν ακόμη να αποκτήσουν πρόσβαση στα δίκτυα
με πεπαλαιωμένα χάλκινα καλώδια. Η πρόσβαση στο Ίντερνετ παραμένει μία
απελπιστικά αργή διαδικασία, ενώ οι αμφίδρομες ηλεκτρονικές υπηρεσίες, όπως οι
τραπεζικές συναλλαγές κατ’ οίκον, είναι ουσιαστικά αδύνατες.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΙΜΩΝ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΙ

Οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών ισχυρίζονται ότι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να
οδηγήσει σε μια επανάσταση στις αγορές, είναι η άμεση και φθηνή δημιουργία
νέων δικτύων, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με συνεργασίες. Κάτι τέτοιο
θα προκαλούσε βέβαια κορεσμό και ο συνεπακόλουθος πόλεμος τιμών θα έσπρωχνε
τις μικρότερες εταιρείες εκτός αγοράς, ενώ οι παραδοσιακές τηλεφωνικές
εταιρείες έχουν να αντιμετωπίσουν και τον εντεινόμενο ανταγωνισμό από την
αναπτυσσόμενη καλωδιακή βιομηχανία.

Σήμερα, η Βόρεια Αμερική είναι το μέρος όπου όλοι σπεύδουν να αναζητήσουν
συνεταίρους. Εκεί, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες βρίσκονται δυο τρία χρόνια
μπροστά από τις βρετανικές, ενώ οι πλούσιες πολυεθνικές δείχνουν ακόρεστη
όρεξη για επέκταση.

ΑΣΤΑΘΕΙΣ ΣΥΜΜ1ΑΧΙΕΣ

Ένα μεγάλο πρόβλημα με τις συμμαχίες είναι ότι χρειάζονται νομοθετική έγκριση
(η British Telecom και η ΑΤ&Τ μπορεί να χρειαστεί να περιμένουν ένα
χρόνο). Γι’ αυτό το λόγο, οι συμμαχίες είναι εξαιρετικά ασταθείς.

Επίσης, σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική βιομηχανία, οι εταίροι δεν
συνεργάζονται πάντα αρμονικά, ενώ ο πόλεμος των τιμών είναι αναπόφευκτος. Όπως
σε κάθε επανάσταση, έτσι και στην επανάσταση της πληροφορικής είναι μοιραίο να
πέσουν μερικά κεφάλια. Βέβαια, καθένας μπορεί να ελπίζει ότι ανάμεσα σε αυτά
δεν θα είναι το δικό του.