Αμνηστία… στην Τουρκία

«Οι μεταρρυθμίσεις δεν έχουν καταφέρει ακόμη να φτάσουν τα διεθνή πρότυπα,
εφόσον επιτρέπουν τη συνέχιση της πρακτικής της κράτησης χωρίς επαφή με τον
έξω κόσμο, η οποία, όπως είναι γενικά αποδεκτό, ευνοεί την εφαρμογή βασανιστηρίων».

Με ΑΥΤΗΝ την ­ τουλάχιστον ­ περίεργη διατύπωση «καλύπτει» στη φετινή της
έκθεση η Διεθνής Αμνηστία τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην
Τουρκία. Στην έκθεση, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα με ταυτόχρονες
συνεντεύξεις Τύπου (στην Αθήνα μίλησαν ο πρόεδρος του ελληνικού τμήματος Κ.
Παπαϊωάννου και η γενική γραμματέας Άντα Παύλου), αναφέρεται βέβαια ότι τα
βασανιστήρια ήταν και πέρυσι ευρέως διαδεδομένα σε τμήματα της αστυνομίας και
της χωροφυλακής. Προστίθεται όμως ότι «ένας νέος νόμος που μείωσε από 30 σε 20
μέρες τον μέγιστο χρόνο κράτησης σε αστυνομικά τμήματα είχε θετικές
επιπτώσεις». Και σε ένα άλλο σημείο, υπάρχει μια αόριστη αναφορά σε 13
«αυθαίρετες δολοφονίες» (sic) πολιτών και κρατουμένων από «ενόπλους
αυτονομιστές, αριστερούς και ισλαμιστικές οργανώσεις».

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι παρ’ όλο που εισήχθη
νέα νομοθεσία που αναγνωρίζει το δικαίωμα της άρνησης στράτευσης για λόγους
συνείδησης, φυλακίστηκαν πέρυσι 250 αντιρρησίες συνείδησης που αρνούνται να
υπηρετήσουν τη θητεία τους για θρησκευτικούς λόγους. Αναφέρονται επίσης η
περίπτωση της Χαράς Καλομοίρη, η οποία καταδικάστηκε «για την ίδρυση και
λειτουργία χωρίς κρατική άδεια ενός χώρου ιδιωτικής λατρείας για μια κοινότητα
Βουδιστών στη Χαλκιδική», καθώς και η δίκη μελών του κόμματος «Ουράνιο Τόξο»
για «πρόκληση και υποκίνηση αμοιβαίου μίσους μεταξύ των πολιτών».

Κατά τα άλλα, επισημαίνει η οργάνωση, πενήντα χρόνια μετά την υιοθέτηση της
Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η αγριότητα και η αδικία
εξακολουθούν να αποτελούν συχνό φαινόμενο.

Η έκθεση, η οποία βασίζεται σε στοιχεία του 1997, κατηγορεί 141 χώρες για
παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, 117 για βασανισμούς και 31 για
εξαφανίσεις. Με βάση την ίδια έκθεση, κρατούμενοι συνείδησης είναι
φυλακισμένοι σε 87 χώρες ενώ σε 55 γίνονται εκτελέσεις χωρίς δίκη.

Η Διεθνής Αμνηστία καταγράφει περιπτώσεις βασανισμού ή κακομεταχείρισης από
τις δυνάμεις ασφαλείας σε 28 ευρωπαϊκές χώρες στη διάρκεια του 1997. Σε
τουλάχιστον πέντε ευρωπαϊκές χώρες κρατούμενοι πέθαναν στη διάρκεια
βασανιστηρίων, ενώ σε τρεις άλλες οι δραστηριότητες ενόπλων αντιπολιτευτικών
οργανώσεων είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 41 ατόμων.