[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Καλά λένε «μη σηκώσεις τηλέφωνο τη νύχτα ­ δεν είναι για καλό…». Ο Κώστας
Σημίτης, εκεί στο Κάρντιφ της Ουαλίας όπου βρισκόταν, αγνόησε αυτή την λαϊκή
παραδοχή και σήκωσε το τηλέφωνο μέσα στην άγρια νύχτα, λίγο πριν από τις 2 τα
ξημερώματα χθες.

«Ο Μπιλ είμαι», άκουσε τον πρόεδρο Κλίντον από την άλλη πλευρά του ακουστικού
(και του Ατλαντικού). Μόνο που δεν του τηλεφώνησε για να πληροφορηθεί τα της
υγείας του, αλλά για να του αναγγείλει ορθά – κοφτά ότι εάν η Ελλάδα δεν
συγκατανεύσει στην έναρξη της ενταξιακής διαδικασίας για την Τουρκία ­ και δεν
υποχωρήσει στις πιέσεις των Ευρωπαίων εταίρων της ­ «(προ)βλέπει ένταση»…
Και όταν ο πλανητάρχης «βλέπει» κάπου ένταση, αυτή είναι αδύνατον να μην
εμφανισθεί ­ καθώς όλα αυτά είναι αλληλένδετα. Μάταια ο Κώστας Σημίτης
προσπάθησε να του εξηγήσει ότι οι ευθύνες ανήκουν αποκλειστικά στην Τουρκία. Ο
πρόεδρος Κλίντον επέμενε, και μάλιστα φορτικά. Όπως αναφέρεται από τη
Βρετανία, ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αποστεί της
πολιτικής της. Το θέμα είναι τι είπε ο Κλίντον αφού έκλεισε το τηλέφωνο.

(Σελ.

8-9).

Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, πάντως, δεν δείχνουν να ιδρώνει το αυτί τους. Από
την πίσω πόρτα έβαλαν θέμα ενταξιακής διαδικασίας για την Τουρκία, καθώς στο
σχέδιο απόφασης επιχείρησαν ­ ανεπιτυχώς ­ να αναφερθούν σε δώδεκα υπό ένταξη
χώρες. Τις ένδεκα γνωστές, και την Τουρκία δωδέκατη. Κατά τα λοιπά, εμείς
θέσαμε και πάλι βέτο σε κάθε απόπειρα να περάσουν με τον ίδιο ή άλλο τρόπο και
την χρηματοδότηση των γειτόνων μας από τα κοινοτικά ταμεία.

* Στο Διδυμότειχο, χθες, στην εσχατιά της ελληνικής επικράτειας συνεδρίασε,
για προφανείς λόγους, εν ολομελεία η Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της
ελληνικής Βουλής. Δύο είχαν την τιμητική τους: ο Άκης Τσοχατζόπουλος ο οποίος
δήλωσε αποφασισμένος να εφαρμόσει τη διάταξη που προβλέπει την εννεάμηνη ή και
δεκάμηνη υποχρεωτική θητεία στα σύνορα και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που με
παρρησία πρότεινε την υποχρεωτική στράτευση των γυναικών. Εν αναμονή των
αντιδράσεων των φεμινιστικών και άλλων οργανώσεων, να επισημανθεί ότι ο Α.
Τσοχατζόπουλος απέρριψε την πρόταση. Γι’ αυτό άλλωστε έχει κερδίσει προ πολλού
την αφειδώλευτη συμπάθεια των κυριών και δεσποινίδων.

(Σελ. 8-9).

* Η επομένη της ολοκλήρωσης του διαγωνισμού για τους εκπαιδευτικούς που θα
προσληφθούν στο Δημόσιο βρίσκει την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ να κάνουν τον
απολογισμό τους για τον χειρισμό της υπόθεσης. Λάθη και παραλείψεις, αλλά και
ηχηρή σιωπή από μέρους τόσο της εσωκομματικής αντιπολίτευσης όσο και των
κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ συνθέτουν το σκηνικό της κρίσης.

Παράλληλα, βρίσκουν και το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα των καθηγητών να
αναλογίζεται πώς έφθασαν τα πράγματα ώς εκεί ­ ώς τον πρωτοφανή ξυλοδαρμό του
προέδρου της ΟΛΜΕ Ν. Τσούλια, ο οποίος εξακολουθεί να νοσηλεύεται στο
νοσοκομείο. Είναι μια υπόθεση που οφείλει να αντιμετωπίσει πρωτίστως το ίδιο
το συνδικαλιστικό κίνημα.

(Σελ.

23).

* Το ΔΗΚΚΙ, που έχει πάρει τα πάνω του τον τελευταίο καιρό, σχεδιάζει την
τακτική του για τις δημοτικές εκλογές. Και φαίνεται να επιλέγει σε πολλές
περιπτώσεις την υποστήριξη των «αντάρτικων» ψηφοδελτίων που προέρχονται από
την παράταξη του ΠΑΣΟΚ.

(Σελ. 5).