ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Με την Αργεντινή (εκτός και αν με την Τζαμάικα)

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ να σας πείσω η πρόθεσή μου. Απλώς να εξηγήσω τους λόγους, όλους τους
λόγους που με κάνουν να στέκομαι στο πλευρό της Αργεντινής ­ τώρα που αρχίζουν
τα δύσκολα και φουντώνει το Μουντιάλ. Μετά μπορείτε και πάλι να επιστρέψετε
στην ομάδα σας και να υποστηρίξετε την Ιταλία, την Αγγλία και την Ολλανδία σας
­ ένα παιχνίδι είναι στο κάτω κάτω, μη σας μπερδεύουν οι φανέλες.

Με την Αργεντινή, λοιπόν, γιατί όλοι οι άλλοι είναι με τη Βραζιλία. Και
κάποιος πρέπει να πάρει θέση απέναντι, γιατί τι γούστο έχει να πανηγυρίζουμε
όλοι το γκολ του Ρονάλντο; Με την Αργεντινή, γιατί είναι τα «κακά παιδιά»,
γνωστά για τις αταξίες τους και, εντάξει, τους συμπαθούμε τους καλούς, αλλά
σκεφτείτε μια ταινία μόνο μ’ αυτούς και χωρίς κακά παιδιά, θα ήταν μια πλήξη.

Με την Αργεντινή, γιατί παίζουν καλό ποδόσφαιρο και γιατί έχουν ωραία εμφάνιση
­ αυτό το γαλάζιο – άσπρο το καλοκαιρινό το βρίσκω εξαιρετικό για μέσα και έξω
από το γήπεδο (και γιατί να μην κυκλοφορεί και σε small άραγε;) ­ να πώς
γίνονται οι μόδες.

Για τον Μπατιστούτα που έδειξε ήδη τον δρόμο. Για τον Ντιέγκο ντε! Τον
Μαραντόνα! Για το ταγκό τους. Με την Αργεντινή, για εκείνο το γκολ. «Εκείνο»,
ξέρετε, με το χέρι. Άδικο μεν, ιστορικό δε. Για το κύπελλο, που δεν πήγε
τελικά στην Αγγλία. Για το επόμενο γκολ του Μπατιστούτα. Για το Μπουένος
Άιρες, έτσι όπως μου το έχει περιγράψει ο θείος μου ο Αλέκος. Με την
Αργεντινή, που την τραγούδησε και η Μαντόνα. Γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στον
Ντανιέλ Πασαρέλα, που τον ξέρουμε άλλωστε από παλιά. Για τον Ρότσα και για τον
Μπορέλι (εκδηλωθήκαμε) και γιατί διόλου δεν αποκλείεται να σηκώσει η Αργεντινή
το κύπελλο ξανά. Με την Αργεντινή, λοιπόν, εκτός και αν είστε με την Τζαμάικα.