ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο κ. Μπερνς

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Λεων. Παπαμερκουρίου, Δικαιάρχου 6, Αθήνα, γράφει:

«Ο κ. Μπερνς αποδεικνύεται πολύ ειλικρινής και έξυπνος. Παραδέχθηκε το “λάθος”
των ΗΠΑ να στηρίξουν τη χούντα το 1967 και γενικεύει μάλιστα το θέμα: “Οι ΗΠΑ
θα πρέπει να υποστήριζαν την προώθηση της δημοκρατίας στον κόσμο κι όχι τη
δικτατορία” (“ΤΑ ΝΕΑ” 14-4-98, σελ. 5).

Ας πάμε όμως στην αρχή του κειμένου: “Πραγματικά περίεργο χαρακτηρίζει ο
Αμερικανός πρέσβης Ν. Μπερνς το γεγονός ότι αν και η 17 Νοέμβρη δρα στην
Ελλάδα από το 1975, κανένα μέλος της δεν έχει συλληφθεί”. Εδώ θα του
υπενθυμίσουμε ότι εκτός από τη CIA, που δρα μόνιμα και ανενόχλητη, είχε έλθει
και το FBI, για να κάνει έρευνες στην Ελλάδα. Μήπως είναι αλήθεια αυτό που
γράφτηκε σε ξένες εφημερίδες, ότι εάν δεν υπήρχε τρομοκρατία στον κόσμο οι
Αμερικανοί θα έπρεπε να την εφεύρουν;

“Έχουμε μια σχέση ισότητας με την Ελλάδα”, δήλωσε επίσης ο κ. πρέσβης. Αυτό θα
ήταν πολύ ωραίο εάν δεν υπήρχε δίπλα μας η Τουρκία με τις επιθετικές και
επεκτατικές διαθέσεις εναντίον μας. Επειδή ασφαλώς έχουν οι ΗΠΑ και μ’ αυτή τη
χώρα “μία σχέση ισότητας”, εάν ζυγίσουμε τις δύο “ισότητες”, ο ζυγός θα
βαρύνει προς την Τουρκία και αυτό γίνεται τόσα χρόνια τώρα.

Ο κ. Μπερνς χαρακτηρίσθηκε ως “νέος Πιούριφοϊ”. Γι’ αυτό είναι επίκαιρο να
θυμηθούμε τι είχε συμβεί στην αρχή της δεκαετίας του ’50, όπως το περιγράφει
με ντοκουμέντα ο Αλ. Παπαχελάς στο βιβλίο του “Ο βιασμός της Ελληνικής
Δημοκρατίας” (από τον αμερικανικό παράγοντα 1947-1967), που προλογίζει ο
διευθυντής των “ΝΕΩΝ” κ. Λ. Β. Καραπαναγιώτης.

Σελίδα 36: “Ο Πιούριφοϊ πληροφορήθηκε ότι (ο Σοφοκλής Βενιζέλος) τον
παρομοίαζε με “Γκαουλάιτερ” και του ζήτησε εξηγήσεις. Ο Κρητικός πολιτικός
παραδέχθηκε ότι έκανε αυτό το σχόλιο σε στιγμές οργής, πρόσθεσε όμως πως ήταν
βέβαιος ότι και ο Πιούριφοϊ θα είχε χρησιμοποιήσει ανάλογες σκληρές φράσεις
εναντίον του. Πράγματι ο πρέσβης τού αποκάλυψε ότι τον είχε αποκαλέσει πολλές
φορές “μικρό μπάσταρδο…”.

Τι συνέβαινε όμως τότε μ’ εμάς τους Έλληνες και το κατεστημένο μας;
Περιγράφεται με λίγες λέξεις στην αρχή του βιβλίου (σελ. 17): “Επειδή
συνειδητοποιούν πως η Ελλάδα μπορεί να σωθεί μόνο με εξωτερική βοήθεια, πολλοί
Έλληνες σηκώνουν τους ώμους και αποποιούνται τις ευθύνες τους… Αφήστε τους
Αμερικανούς να μας κυβερνήσουν, αν πάει τίποτα στραβά το λάθος είναι δικό
τους”, λένε. Δεν ζούμε βέβαια σ’ εκείνη την εποχή, αλλά είμαστε σε θέση να το
απο δείχνουμε αυτό στους Αμερικανούς; Τα χιλιάδες “μικρά” στραβά πράγματα που
υπάρχουν στον τόπο μας από έλλειψη λογικής και όχι χρημάτων και επίσης η
αλλοπρόσαλλη πολιτική (εσωτερική και εξωτερική) όλων των ελληνικών
κυβερνήσεων, είναι γνωστά στους Αμερικανούς, εμείς όμως αντιλαμβανόμαστε την
εικόνα που δείχνουμε;».