Όλα παίζονται στις Βρυξέλλες

Μία αναφορά των 14 που θα επιβεβαιώσει ότι η Ελλάδα προσπαθεί να μπει στην ΟΝΕ
με τη δεύτερη ομάδα χωρών το 2001, θα είναι ο στόχος της ελληνικής
αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες στις 2 Μαΐου, όταν δηλαδή θα κυρωθεί και επίσημα
η συμμετοχή των 11 χωρών στην πρώτη ζώνη του ευρώ και θα κλειδώσουν οι
ισοτιμίες τους.

«ΣΤΟ τελικό ανακοινωθέν μπορεί να υπάρχει μία αναφορά και για τη θετική πορεία
της ελληνικής οικονομίας, καθώς και για την προσπάθεια που γίνεται ώστε να
συμμετάσχει και η Ελλάδα στην ΟΝΕ», δήλωνε χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» παράγων
του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, ο οποίος μάλιστα επισήμανε ότι μία
τέτοια διαπίστωση και εφικτή μπορεί να είναι, αλλά και το κυριότερο αποτελεί
την καλύτερη διαπίστευση στις διεθνείς αγορές για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.

ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΓΙΑ ΦΗΜΟΛΟΓΙΑ

Η θετική αυτή προοπτική μπορεί να έχει άμεσες επιπτώσεις στην οικονομία, αφού
ουσιαστικά ενισχύει την εμπιστοσύνη στο εθνικό νόμισμα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί
να επηρεάσει άμεσα και τις υπόλοιπες αγορές, όπως είναι το Χρηματιστήριο και η
αγορά του χρήματος.

Πάντως στην Αθήνα, αρμόδια στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης
κουνούν με δυσαρέσκεια το κεφάλι όταν ακούν τη φημολογία που θέλει την
ισοτιμία της δραχμής να υποχωρεί μέχρι τις 2 Μαΐου σε χαμηλότερα επίπεδα από
τα σημερινά.

«Η ισοτιμία της δραχμής έχει κλείσει με τη συμφωνία που έγινε σχετικά με την
ένταξή της στον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών. Οι αγορές μάλιστα με την
εμπιστοσύνη που έχουν δείξει ουσιαστικά οδήγησαν στο να ανατιμηθεί η δραχμή
κατά 3,5% περίπου, σε σχέση με την ισοτιμία αυτή. Επομένως, η φημολογία αυτή
μόνον ως αστειότητα μπορεί να χαρακτηριστεί», τόνιζαν τα ίδια στελέχη τα οποία
μάλιστα όταν ρωτήθηκαν για το αν στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι τις 2 Μαΐου
μπορούν να επαναφέρουν τη δραχμή στα επίπεδα της ισοτιμίας που είχαν
συμφωνηθεί στη συνεδρίαση της Νομισματικής Επιτροπής της 14ης Μαρτίου, έλεγαν
χαρακτηριστικά ότι «το πιθανότερο είναι η 2α Μαΐου να βρει τη δραχμή ακόμα πιο ισχυρή».

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ Η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ

Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι η υπόθεση της ένταξης της δραχμής στο ευρώ
συνδέεται άμεσα με τη σταθερότητα της ισοτιμίας του νομίσματος για 2 χρόνια
στα επίπεδα που προέβλεψε η Νομισματική Επιτροπή στις 14 Μαΐου. «Αυτό αποτελεί
προϋπόθεση», έλεγε χαρακτηριστικά τεχνοκράτης του οικονομικού επιτελείου, ο
οποίος διευκρίνιζε ότι «ναι μεν τυπικά υπάρχει το όριο της διακύμανσης που
είναι 15%, αλλά άτυπα αυτό το ποσοστό περιορίζεται στο 3,5%».

Σημειώνεται ότι η διατήρηση της σταθερής ισοτιμίας είναι το ένα από τα
μεταβλητά κριτήρια που θα εξετασθούν όταν το 1999 θα κριθεί το κατά πόσον η
ελληνική οικονομία δικαιούται να συμμετάσχει στην ΟΝΕ.

ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ – ΕΠΙΤΟΚΙΑ

Τα δύο μεταβλητά κριτήρια που αποτελούν ουσιαστικά και έναν πονοκέφαλο για το
οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, είναι ο πληθωρισμός και τα επιτόκια.
Συγκεκριμένα, όσον αφορά τον πληθωρισμό τη στιγμή που θα εξετασθεί η ελληνική
οικονομία θα πρέπει να είναι το πολύ 1,5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερος από
τον μέσο όρο που έχουν οι τρεις χώρες που συμμετέχουν στην ΟΝΕ με τον
χαμηλότερο πληθωρισμό.

Όσον αφορά τώρα τα επιτόκια θα πρέπει να είναι υψηλότερα κατά 2 μονάδες σε
σύγκριση με αυτά που ισχύουν στις προαναφερόμενες χώρες (το κριτήριο αφορά τα
μακροχρόνια 10ετή επιτόκια). Αντίθετα, τόσο για το δημοσιονομικό έλλειμμα όσο
και για το χρέος, το όριο του 3% και του 6% του ΑΕΠ αντίστοιχα που ισχύουν
έχουν μια ελαστική ερμηνεία, αφού ουσιαστικά κρίνεται η πτωτική τους τάση.

Η δήλωση για την πορεία και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας αποτελούν
φυσικά στοιχείο διαπραγμάτευσης σε επίπεδο Συμβουλίου Κορυφής.

«ΠΑΡΑΚΙΝΔΥΝΕΥΜΕΝΗ»

Έτσι αν και υπάρχει από την ελληνική πλευρά αισιοδοξία ότι οι στόχοι τελικά θα
επιτευχθούν, εν τούτοις τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονται εξαιρετικά
φειδωλά στις δηλώσεις τους για το θέμα αυτό αρνούμενα να τοποθετηθούν επωνύμως
και δεν παύουν να τονίζουν ότι είναι επικίνδυνο να προεξοφλεί κανείς την
ύπαρξη μίας τέτοιας δήλωσης. «Μία τέτοια δήλωση δεν είναι εξασφαλισμένη με
κανέναν τρόπο», τόνιζε χαρακτηριστικά αρμόδιος παράγων και συμπλήρωνε «ότι με
δεδομένο το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί για την επιλογή του διοικητή της
Κεντρικής Τράπεζας μεταξύ Γάλλων, Γερμανών και Ολλανδών και για το ύψος του
δημόσιου χρέους της Γαλλίας και του Βελγίου, είναι παρακινδυνευμένη η
προεξόφληση μιας τέτοιας δήλωσης».