ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Τοπίο στην ομίχλη

Αιφνιδιαστικά και ενώ μόλις ένας μήνας έχει συμπληρωθεί από την υποτίμηση, το
οικονομικό τοπίο αρχίζει και πάλι να γίνεται θολό και νέα σύννεφα αβεβαιότητας
να προβάλουν στον ορίζοντα.

Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι οι αβεβαιότητες αυτή τη φορά δεν
προκύπτουν από τις οικονομικές εξελίξεις, αλλά από την πολιτική εξουσία, η
δύναμη της οποίας να εφαρμόζει όσα προγραμματίζει αμφισβητείται από πολλές πλευρές.

Η υποτίμηση συνοδεύεται ως γνωστόν από πολλές παρενέργειες, και οικονομικές
και κοινωνικές, που έχουν σχέση με το κρίσιμο μέγεθος του πληθωρισμού.

Αφ’ εαυτής η υποτίμηση συνοδεύεται από ανατιμήσεις, αφού αυξάνει ο εισαγόμενος
πληθωρισμός.

Όμως, παρ’ ότι τον Μάρτιο ο πληθωρισμός ανέβηκε στο 4,6% και τον Απρίλιο θα
αγγίξει το 6%, δεν υπάρχει μεγάλη ανησυχία και όλοι οι αρμόδιοι, αλλά και οι
οικονομικοί παράγοντες είναι πεπεισμένοι ότι από το καλοκαίρι ο πληθωρισμός θα
επανέλθει σε πτωτική πορεία και μέσα στο 1998 θα έχουν απορροφηθεί οι
επιπτώσεις του.

Παρ’ ότι στο συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας υπάρχει μία έκρυθμη κατάσταση και
οι φόβοι για την παράταση της λιτότητας έχουν αγκαλιάσει όλες τις
συνδικαλιστικές παρατάξεις, κανείς δεν βλέπει κοινωνική αναταραχή και μάλλον
μετά το Πάσχα το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ θα επικυρώσει μια συμφωνία για την
Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που θα προβλέπει αυξήσεις γύρω στο 4,5%,
δηλαδή συμβατές με τη γενικότερη οικονομική πολιτική.

Από την άλλη πλευρά οι αγορές, εγχώριες και ξένες, αντιδρούν θετικά και η
ελληνική οικονομία μετά την υποτίμηση, αντιμετωπίζεται από επενδυτές,
αποταμιευτές, καταναλωτές κ.λπ. με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη. Συνεπώς, παρά τους
κινδύνους που συνόδευαν το σοβαρό εγχείρημα της υποτίμησης, η κρίση δείχνει να
έχει ξεπερασθεί χωρίς μάλιστα κοινωνικούς κραδασμούς, ενώ όπως δείχνουν και
όλες οι δημοσκοπήσεις η πλειοψηφία της κοινωνίας επικροτεί τις κυβερνητικές
προθέσεις για αλλαγές και εκσυγχρονισμό στις ΔΕΚΟ.

Αν όμως ούτε η πορεία της οικονομίας εμπνέει ανησυχίες, αν τίποτε δεν
προοιωνίζεται κοινωνική αναταραχή, γιατί τότε υπάρχει αυτό το θολό τοπίο και
γιατί πολλαπλασιάζονται οι αβεβαιότητες για τα επόμενα βήματα της κυβέρνησης;

Προφανώς, διότι ποτέ άλλοτε δεν υπήρχε αυτή η κακή εικόνα μιας κυβέρνησης, τα
μέλη της οποίας αλληλοκαταγγέλλονται για άστοχους χειρισμούς, ανεπάρκειες και
αναποτελεσματικότητες, ενώ ταυτόχρονα όλο και περισσότεροι υπουργοί μιλάνε για
έλλειψη σχεδιασμού και συντονισμού στο κυβερνητικό έργο.

Ακόμη χειρότερη εμφανίζεται η κατάσταση μέσα στο κυβερνών κόμμα, όπου από τις
σκόπιμες απουσίες κατά την ψήφιση νομοσχεδίων έχουμε περάσει στην οργανωμένη
σε ομάδα εσωκομματική αντιπολίτευση.

Αν τα προβλήματα αυτά ενότητας δεν λυθούν, αν οι αμφισβητήσεις δεν ξεπερασθούν
γρήγορα, είναι φανερό ότι θα αρχίσει να επηρεάζεται και η πορεία της
οικονομίας.

Διότι αν μέχρι στιγμής οι αγορές αντιδρούν θετικά, είναι διότι είναι
πεπεισμένες ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην εφαρμογή
του προγράμματος δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής.

Αν όμως τώρα με τον πολλαπλασιασμό των διαφωνιών, που μάλιστα δημοσιοποιούνται
με πρωτοβουλία των ίδιων των διαφωνούντων, αρχίσει να περνά στις αγορές η
εντύπωση ότι η κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός τελεί υπό πολιτική
ομηρεία και δεν έχει τη δύναμη να πραγματοποιήσει τις υποσχόμενες αλλαγές,
είναι προφανές ότι θα υπάρξουν αρνητικές αντιδράσεις και η οικονομία θα
αντιμετωπίσει προβλήματα.

Ο Πρωθυπουργός ασφαλώς και αντιλαμβάνεται τους κινδύνους αυτούς, γι’ αυτό
άλλωστε και στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή το περασμένο Σάββατο είπε
ότι: «Χρειάζεται η συνδυασμένη δύναμη όλων μας μέσα στο κόμμα, από τη βάση ώς
την κορυφή για να πάμε μπροστά στους στόχους μας.

Χρειάζεται η ενότητά μας σαν μία γροθιά για να πείσουμε την κοινωνία ότι οι
μεγάλες τομές και οι μεταρρυθμίσεις είναι ο μόνος δρόμος για μια ισχυρή και
ευημερούσα Ελλάδα».

Θα πρέπει να παραδεχθεί κανείς ότι όσα λάθη χειρισμών και τακτικής και να
έγιναν ­ και ασφαλώς έγιναν ­ θα ήταν λάθος να διακυβευθεί μία πορεία για την
κατεύθυνση της οποίας δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μέσα στο κυβερνών κόμμα.