ΜΑΤΙΕΣ Υποτίμηση…

ΚΑΘΕ πρωί, με το που ανοίγω τα μάτια μου, τρέχω στην είσοδο του σπιτιού μου
και παίρνω την «Καθημερινή», που ‘χει πετάξει, από τις 7, κάτω απ’ την πόρτα,
ο ψιλικατζής. Την ώρα που βάζω τον καφέ στο μπρίκι, ρίχνω ένα κλεφτό βλέμμα
στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας. Και, συνήθως, μελαγχολώ. Γιατί το κεντρικό
θέμα της «Καθημερινής» είναι μονίμως, σχεδόν, οικονομικό. Και αφορά σε νέους
φόρους, σε απολύσεις, σε πιέσεις κατά της δραχμής. Μαύρα και άραχλα πράγματα,
δηλαδή. Που τεκμηριώνονται με στοιχεία.

Μια ματιά σε μερικά απ’ αυτά τα θέματα, για να πάρετε μια ιδέα: «Κρίση σε δύο
μέτωπα. Νέα απειλή για τη δραχμή». «Δραχμή: άμυνα και αντεπίθεση. Νέες εκροές
250 εκατ. δολ.». «Επτά μέτρα για τη δραχμή. Σχέδιο έκτακτης ανάγκης». «Σε νέο
ναρκοπέδιο η δραχμή. Δανειοληπτική υποβάθμιση και πρόσθετο νομισματοπιστωτικό
πρόβλημα». «Όλοι, πλην Λακεδαιμονίων… Λόγω πολιτικής υστέρησης η χώρα μας
παραμένει εκτός του Ευρώ». «Ευρώ: Δυσπρόσιτο και το 2001. Από τη θέση του
ουραγού επιδιώκουμε, τώρα, σύμφωνο ένταξης». Κ.λπ., κ.λπ.

Την περασμένη Πέμπτη, όμως, στην «Καθημερινή», με περίμενε μια ευχάριστη
έκπληξη. Κάτω από τον τίτλο «Ελληνικά ομόλογα σε Ευρώ» η εφημερίδα έγραφε
άκρως ενδιαφέροντα πράγματα για την ελληνική οικονομία. Αίφνης: «Τελευταίως η
συγκυρία είναι ιδιαιτέρως ευνοϊκή. Οι εκτιμήσεις φέρουν τον πληθωρισμό να
υποχωρεί τον τρέχοντα μήνα στο 4%, τα φορολογικά έσοδα κινούνται με απίστευτα
υψηλό ρυθμό, πάνω από 28% τον Φεβρουάριο και 18,5% στο πρώτο δίμηνο του έτους,
το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών δείχνει τάσεις συρρίκνωσης, τα επιτόκια
υποχωρούν, καθώς φαίνεται να απομακρύνονται οι πιέσεις στη δραχμή και η
χρηματιστηριακή αγορά αρχίζει να ζεσταίνεται...».

Την Παρασκευή το βράδυ, με τα μαντάτα της υποτίμησης, η ευφορία που είχα,
έγινε, φυσικά, απελπισία! Διαβάζοντας, ωστόσο, χθες και προχθές, όλες τις
εφημερίδες, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η ένταξη της δραχμής στον πανίσχυρο
Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, εφεξής την θωρακίζει. Άρα, θα μπορούσε να
πει, κανείς, «χαλάλι και οι νέες θυσίες, αφού πλέον θα ‘χουμε σταθερή δραχμή».
«Την ίδια στιγμή, όμως, θα εδικαιούτο να ρωτήσει την κυβέρνηση: αφού, πρώτον,
είχες στο νου σου την υποτίμηση, γιατί δανείσθηκες, μόλις πριν από 15 μέρες,
στην Αμερική, 1.250 εκατ. δολάρια, φορτώνοντας στον τόπο μια χασούρα 140 εκατ.
δολαρίων; Και δεύτερον, γιατί μας πιπίλαγες επί μήνες το μυαλό, με τη «σκληρή
δραχμή», που θα ήταν σταθερή ως το… 2000, εφ’ όσον ήξερες ότι δεν είναι
σκληρή, αλλά… πέτσινη;