ΜΑΤΙΕΣ Θεσσαλονίκη (2)

ΕΙΧΑ ΠΟΛΛΑ χρόνια να ‘ρθώ στη Θεσσαλονίκη με αυτοκίνητο. Μπορεί και είκοσι.
Και το σκυλομετάνιωσα: το ταξίδι ­ δεν είμαστε, πια, παιδιά… ­ δεν είναι
μόνο κουραστικό. Είναι και επικίνδυνο: έτσι και χαλαρώσεις μια στιγμή, σίγουρα
θα πας από νταλικέρη. Γιατί ένας νταλικέρης, που τιμά την νταλίκα του, τρέχει
πάντοτε στην Εθνική με 120, προσπερνάει όποτε γουστάρει και έχει «γραμμένο
κανονικά» τον ΚΟΚ.

Για το οδικό δίκτυο στη χώρα μας, ας μη μιλάμε καλύτερα. Σε 20 σημεία,
εκτελούνται έργα. Σε 10, υπάρχουν επικίνδυνες στροφές. Κι από κει και πέρα,
έχουμε και λέμε: φθαρμένο οδόστρωμα σε 10 σημεία. «Σαμαράκια» σε 8. Ολισθηρή
άσφαλτος σε 11. Αντικανονική κλίση σε 4. Καθιζήσεις σε 4. Κατολισθήσεις σε 2.
Διαβάσεις πεζών σε 3. Και στένωση του δρόμου σε 2!

Αυτή τη φορά, δεν ταξίδεψα με αεροπλάνο, γιατί ­ άνθρωπος είμαι κι εγώ ­
επηρεάσθηκα από τα απανωτά αεροπορικά δυστυχήματα, που έγιναν τον τελευταίο
καιρό. Είπα, λοιπόν, να ταξιδέψω με τρένο. Με την πολυδιαφημισμένη
«υπερταχεία». Έτρεξα, μια και δυο, στον ΟΣΕ, στην οδό Σίνα, έκατσα στην ουρά
και έβγαλα εισιτήρια για τις 23/12. Τρία εισιτήρια: για τη γυναίκα μου, την
κόρη μου και μένα.

Στις 20, όμως, του μηνός ή στις 19, συνέβη το κακό: έπεσαν βράχοι, ως γνωστόν,
στη σιδηροδρομική γραμμή, εκτροχιάστηκαν δύο βαγόνια και παραλίγο να γίνει
μεγάλη ζημιά. Στις 22/12 ώρα 11 πήγα στον ΟΣΕ, στον προϊστάμενο, στη Σίνα, και
ρώτησα αν απομακρύνθηκαν οι βράχοι και διεξάγεται η συγκοινωνία κανονικά. Μου
δόθηκε η απάντηση ότι «το πρόβλημα δεν έχει λυθεί ακόμη, αλλά θα λυθεί…».

«Είναι ντροπή», φώναξα, «τέσσερις μέρες μετά την κατολίσθηση, να μην έχουν
αποκατασταθεί τα πράγματα» και κατέβηκα στο ισόγειο για να εξαργυρώσω τα
εισιτήριά μου. Μόλις έφτασα στο υπ’ αριθμόν 2 γκισέ, η υπάλληλος άφησε τη θέση
της και μου έγνεψε να πάω στο διπλανό γκισέ, όπου εξυπηρετείτο ένας άλλος
πελάτης! Διαμαρτυρήθηκα, αλλά παρενέβη ο προϊστάμενος και με επιτίμησε: «Τι
λέτε, κύριε; Δεν θα πάει η κοπέλα ούτε στην τουαλέτα;».

Δεν είπα τίποτα και πέρασα στο υπ’ αριθμόν 1 γκισέ. «Να μιλάτε πιο ευγενικά!»,
μου έκανε… «μάθημα» η υπάλληλος. Και ύστερα, με ύφος δέκα καρδιναλίων,
φώναξε: «Προϊστάμενε, δεν θα γίνει κράτηση στα χρήματα που πρέπει να πάρει ο
κύριος, λόγω ακύρωσης των εισιτηρίων;». «Μα, τα δρομολόγια δεν γίνονται…»,
τόλμησα να ψελλίσω. «Γίνονται!» μου πέταξε στα μούτρα η κυρία, με το ίδιο
τουπέ. Και τελικά, εδέησε να μου επιστρέψει τα λεφτά μου, γιατί αυτή την
εντολή της έδωσε ο προϊστάμενός της.

Μάλιστα. Και τουπέ και ψευδής δήλωση ότι διεξάγονται κανονικά τα δρομολόγια
και «μάθημα» αγωγής και διάθεση να μη μου επιστραφεί ολόκληρο το ποσόν που
είχα πληρώσει! Ελπίζω ότι οι αρμόδιοι του ΟΣΕ δεν θα αφήσουν την ιστορία αυτή
να περάσει έτσι…