[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΥΜΦΩΝΑ με την Αστυνομία ο αριθμός των φοιτητών και μαθητών κατα τη χθεσινή
πορεία ήταν 3.000. Οι διοργανωτές μιλούν ­ ίσως έχουν δίκιο ­ για περίπου
5.000 διαδηλωτές. Την ίδια ώρα βρίσκονται σε εξέλιξη δεκάδες καταλήψεις που
είναι σχεδόν βέβαιο ότι για μία ακόμη φορά θα καταλήξουν στο ίδιο αδιέξοδο.

Ωστόσο κανείς δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει ότι σε μια περίοδο φόβου και
εξατομίκευσης (τόσο των προβλημάτων όσο και των λύσεων) τέτοιες μαζικές
εκδηλώσεις ούτε αμελητέες είναι ούτε ως τέτοιες μπορούν να εκληφθούν.

Η κούραση όλων μας ­ και του καθενός ξεχωριστά ­ από τα συσσωρευμένα
προβλήματα αναμφίβολα αποτελεί μια απολύτως κατανοητή δικαιολογία για τον
τρόπο που συνήθως αντιμετωπίζονται τέτοιες νεολαιίστικες κινητοποιήσεις. Έτσι
φαίνεται λογική η άποψη του υπουργείου ­ «αφήστε τις καταλήψεις και τις
πορείες και στρωθείτε στη δουλειά».

Ακόμη και η άποψη των «πονηρών» ότι τέτοιες κινητοποιήσεις δεν είναι παρά
κατευθυνόμενες με στόχο το μικροκομματικό όφελος κάποιων αντιπολιτευόμενων
κομμάτων φαντάζει να στέκει ισχυρή.

Αλλά ας σταθούμε για λίγο στις πορείες αυτών των νέων πολιτών ξεκαθαρίζοντας
εξαρχής ότι η δεύτερη… πονηρή άποψη γίνεται σεβαστή μόνον όταν προέρχεται
από αναμάρτητους… Όσοι μιλούν για κομματικά καπέλα ας κοιτάξουν πρώτα στον καθρέφτη.

Οι κινητοποιήσεις τους λοιπόν χαρακτηρίζονται από τη ζωντάνια εκείνου που
παλεύει στη ζωή του, από την οργή εκείνου που πιστεύει ότι υπάρχει το άδικο
αλλά και το δίκαιο ως αξίες της κοινωνίας μας και τέλος (τα συνθήματά τους)
από τους τόσο γλυκούς ­ όσο και γνωστούς σ’ όλους μας ­ νεανικούς
αφοπλιστικούς αφορισμούς.

Μήπως πιστεύει κανείς ότι η κοινωνία μας δεν έχει ανάγκη από τέτοιους πολίτες;
Μήπως πιστεύει κανείς ότι αυτά τα δώρα αυτών των νέων ανθρώπων είναι άχρηστα
και ξεπερασμένα;

Πάντως μέχρι σήμερα αυτά τα δώρα μένουν στους δρόμους μαζί με τα αποκαΐδια των
λίγων επαγγελματιών της οργής και η κοινωνία μας άλλοτε με την επίσημη στολή
της (υπουργεία κ.λπ.) και άλλοτε με την ανεπίσημη δείχνει να τα περιφρονεί.

Και το χειρότερο; Η Πολιτεία δείχνει να προτιμά τη μετατροπή των σχολείων και
των πανεπιστημίων είτε σε ράθυμες παραιτημένες ΔΕΚΟ είτε σε αγχωτικές
ιδιωτικές εταιρείες..