Αντιρρήσεις για ποινή

ΑΣΕΛΓΗΣΕ σε κοριτσάκι 13 ετών, με ειδικά προβλήματα υγείας, καταδικάστηκε σε
ποινή φυλάκισης 16 μηνών. Όμως ο καταδικασθείς άσκησε έφεση και αφέθηκε
ελεύθερος. Με αφορμή αυτήν την είδηση, που δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 12
Νοεμβρίου, ο κ. Κωνσταντίνος Μαζαράκης σημειώνει: «Μήπως οι δικαστές δεν
σκέφθηκαν ότι αφήνοντάς τον ελεύθερο μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, αυτός θα
συνεχίσει χωρίς διακοπή το βρωμερό του έργο; Η ποινή, απ’ όσα γνωρίζω, έχει
την έννοια του σωφρονισμού. Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση η ποινή που του
επεβλήθη, νομίζω ότι είναι χάιδεμα. Αναγκάζομαι να γράψω αυτό το γράμμα από
αγανάκτηση για το μέγεθος της επιβληθείσης ποινής και να ρωτήσω τον πρόεδρο
του Αρείου Πάγου, που ξέσπασε εναντίον του υπουργού Δικαιοσύνης ότι επεμβαίνει
με τις δηλώσεις του στο έργο των δικαστών, αν για τέτοιες αποφάσεις ζητάει την
προστασία τους από κρίσεις που αναγκαία γίνονται. Αν η ασέλγεια, ο βιασμός και
η εν γένει σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου δεν χαρακτηρίζεται ειδεχθές έγκλημα
και ως τέτοιο να επιβάλλεται η ανάλογη ποινή, τότε ποιο είναι έγκλημα (μόνο ο
φόνος); Τα παιδιά, έστω και χωρίς ειδικά προβλήματα υγείας, ηλικίας τεσσάρων,
πέντε, έξι κ.λπ. ετών, που δεν έχουν την κρίση ή την μυϊκή δύναμη να
αντιμετωπίσουν τα ανθρωπόμορφα αυτά τέρατα που ασελγούν με διάφορους τρόπους
επάνω τους και τις περισσότερες φορές τα καθιστούν ανάπηρα ψυχικά ή σωματικά
για την υπόλοιπη ζωή τους, τα σκέπτονται οι δικαστές την ώρα που επιβάλλουν
τέτοιες ποινές όπως την προαναφερθείσα, και μάλιστα όταν έχουν πεισθεί για την
ενοχή των κατηγορουμένων;».