Παιδιά με αλληλεγγύη

Της Πόπης Σπεντζούρη, 13 ετών από το Λαύριο, Ελλάδα

Η τρυφερότητα εναντίον της βίας; Κι όμως γίνεται! Παιδιά από πέντε χώρες
της Νότιας Ευρώπης (Ιταλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία) ένωσαν τις
ζωγραφιές τους εναντίον του ρατσισμού και της βίας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, μια πολύ όμορφη έκθεση που έγινε στη Ρώμη, στην Τραστέβερε, την
αγαπημένη γειτονιά του Παζολίνι. Την έκθεση οργάνωσε η CISP (Διεθνής Επιτροπή
για την Ανάπτυξη των Λαών), μη κυβερνητική οργάνωση, με την υποστήριξη της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ιταλικού υπουργείου Εξωτερικών.

Από ελληνικής πλευράς συμμετείχε η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής
Αλληλεγγύης, η οποία και ζήτησε από παιδιά σχολείων, αλλά και παιδιά που δεν
πηγαίνουν σχολείο, να φτιάξουν τις ζωγραφιές τους. Η χώρα μας εκπροσωπήθηκε
από 15 έργα, εκ των οποίων το ένα ξεχώρισε στα πέντε πρώτα ­ ένα από κάθε
χώρα. Είναι της Πόπης Σπεντζούρη, 13 ετών, μαθήτριας του Γυμνασίου
Λαυρίου. Απ’ το ίδιο Γυμνάσιο είναι και το έργο της δεκατετράχρονης
Χριστίνας Ντεζαγιάκομο, που επίσης ξεχώρισε στην έκθεση! Τα παιδιά των
οποίων τα έργα εκτέθηκαν είναι: Κώστας Γεωργαντάς, Παναγιώτης
Μπεν-Σαέμπ, Ηρακλής Σιαμίδης, Πέτρος Μινωγιάννης,
Θανάσης Κρητικός, Ειρήνη Μανιού, Εμμανουέλα Νικολάου,
Ηλίας Τζόγας και Ηλέκτρα Ψαλλίδα.

Της Elisa Zanirato, 17 ετών, από το Μιλάνο, Ιταλία

Τα έργα όλων των παιδιών, 15 από κάθε χώρα, τυπώθηκαν σε κατάλογο και τα πέντε
καλύτερα σε ημερολόγιο μαζί με αντιρατσιστικές αφίσες. Όλες αυτές οι
εκδηλώσεις στη Ρώμη έγιναν στα πλαίσια της ανακήρυξης του 1997 ως «έτους κατά
του ρατσισμού». Ελπίζεται ότι η έκθεση αυτή θα φθάσει και στην Αθήνα, ίσως τον Μάιο.

Συγκινητικές ήταν οι μικρές ομιλίες των πέντε μικρών δημιουργών, όταν
εξηγούσαν πώς αποτύπωσαν στον χάρτινο κόσμο της ζωγραφικής τον κόσμο της ψυχής
τους και τη σύγκρουσή του με τη σκληρότητα του πραγματικού κόσμου. Την βία και
τον παραλογισμό του καθημερινού ρατσισμού.

Ίσως, μάλιστα, ακριβώς για να επιβεβαιωθούν τα παιδιά σε όσα έλεγαν, την ίδια
ώρα η κυβέρνηση της Ελιάς στην Ιταλία έπαιρνε ειδικά μέτρα κατά της εισόδου
Κούρδων μεταναστών και πολιτικών προσφύγων στη χώρα. Θα ‘ταν μια ειρωνική
σύμπτωση, αν δεν ήταν μια διαρκής πραγματικότης…