ΡΙΠΕΣ

ΚΑΙ ο διάλογος είναι, παντού και πάντα, αναγκαίος…

ΚΑΙ η ευρύτερη δυνατόν συναίνεση πρέπει, και αυτή, πάντα να επιδιώκεται.

ΟΤΑΝ όμως έρχεται η ώρα των αποφάσεων…

ΕΚΕΙΝΟΙ που έχουν την ευθύνη τους, πρέπει και να τις λαμβάνουν…

ΧΩΡΙΣ να τρέφουν την ψευδαίσθηση πως κάθε μέτρο εκσυγχρονισμού του τόπου πρόκειται…

ΝΑ γίνεται κάθε φορά αμέσως ­ και από όλους ­ αποδεκτό.

ΚΑΙ όταν η συζήτηση παρατείνεται για μήνες είναι φυσικό…

ΝΑ καλλιεργείται η εντύπωση πως οριστική απόφαση δεν πρόκειται να ληφθεί…

ΑΛΛΑ πως θα αναβληθεί ­ ίσως και επ’ αόριστον.

ΑΥΤΟ τώρα συμβαίνει και με το σχέδιο «Καποδίστριας».

ΕΙΝΑΙ φυσικό για μια τόσο βαθιά μεταβολή στη διοικητική διάρθρωση της χώρας…

ΝΑ υπάρχουν πολλές απόψεις, ακόμα και αντιρρήσεις…

ΛΙΓΟΤΕΡΟ, απ’ ό,τι φαίνεται, για την ίδια την αρχή της…

ΚΑΙ περισσότερο, όπως είναι εύλογο, για τις λεπτομέρειες της πραγμάτωσής της.

ΓΙ’ αυτό και η κυβέρνηση θα έπρεπε τούτη την ώρα…

ΑΠΟ τη μια να ξεκαθαρίσει, με όσο γίνεται μεγαλύτερη σαφήνεια, τη βούλησή της…

ΚΑΙ από την άλλη να μην οχυρωθεί δογματικά σε έναν απόλυτο αριθμό…

ΑΛΛΑ να αφήσει περιθώρια ώστε, όταν το νομοσχέδιο έλθει για συζήτηση στη
Βουλή, να υπάρξει δυνατότητα…

ΝΑ μην οδηγηθούμε μεν σ’ έναν αδικαιολόγητα υψηλό αριθμό νέων δήμων…

ΑΛΛΑ και να ανταποκριθούν οι αρχές της αλλαγής…

ΣΤΙΣ πραγματικές ανάγκες και ευαισθησίες των τοπικών κοινωνιών.