ΜΑΤΙΕΣ Τα μνημεία

ΕΒΑΛΕ ένα πολύ σοβαρό θέμα ­ κι ας φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, όχι και τόσο ­
πριν από μερικές ημέρες, στο «ΒΗΜΑ», ο συνάδελφος κ. Πέτρος Ευθυμίου. Το θέμα
των μουσείων. Που, μόλις μεσημεριάσει, κλείνουν τις πόρτες τους στους
επισκέπτες! Πράγμα που δεν συμβαίνει, φυσικά, σε άλλες χώρες. Και πολύ
περισσότερο στην Ιταλία. Όπου αποφασίσθηκε στην αιχμή της τουριστικής περιόδου
να μένουν τα μουσεία ανοιχτά έως τα μεσάνυχτα!

Ο κ. Ευθυμίου παραθέτει επιστολή που έλαβε από ξένο τουρίστα κάποιος
μεγαλοξενοδόχος. Στην επιστολή, ανάμεσα στα άλλα, σημειώνεται: «… Έμεινα στο
ξενοδοχείο σας, προκειμένου ­ συν τοις άλλοις ­ να μπορέσω να επισκεφθώ το
Μουσείο και το Μινωϊκό ανάκτορο του Νέστορος στην Πύλο, καθώς έχω σπουδάσει
αρχαιολογία και ήθελα να δω τα ανασκαφικά ευρήματα. Δυτυχώς, άργησα στο δρόμο
και όταν έφθασα εκεί μου είπαν ότι μόλις είχε κλείσει (στις 3 μ.μ.). Αυτό ήταν
μεγάλη απογοήτευση, καθώς η επίσκεψη και η επιστροφή σήμαιναν 500 άδικα
χιλιόμετρα για μένα. Θα ενημερώσω γι’ αυτήν την κατάσταση το ειδικό γραφείο
του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, αλλά και τον ΕΟΤ… Πιστεύω ότι η
κατάσταση αυτή είναι ένα δείγμα φτώχειας για την Ελλάδα…».

Μένω στην Ακρόπολη ­ πολύ κοντά. Και βλέπω, κάθε μέρα, τις χιλιάδες των
τουριστών που ανηφορίζουν, με πούλμαν ή με τα πόδια, τη Διον. Αρεοπαγίτου και
την Απ. Παύλου, για να επισκεφθούν το μνημείο. Οι περισσότεροι είναι
Γιαπωνέζοι. Με τις φωτογραφικές μηχανές τους, την πειθαρχία τους, τις
ανέκφραστες φάτσες τους. Θυμάμαι τρεις Γιαπωνεζούλες, πριν από δύο(;) χρόνια.
Είχαν κάτσει στα σκαλοπάτια του Ηρωδείου κι έκλαιγαν. Σιγαλινά. Με
αξιοπρέπεια. Τις πλησίασα. «Γιατί κλαίτε; Θέλετε βοήθεια;» ρώτησα. Με κοίταξαν
με παράπονο. Η πιο μεγάλη μού απάντησε: «Ήρθαμε από την άλλη άκρη της γης για
να δούμε την Ακρόπολη. Και μας είπαν ότι είναι κλειστή, γιατί έχουν απεργία οι φύλακες…».

Κάθησε ποτέ κανείς να λογαριάσει πόσα λεφτά φέρνει κάθε χρόνο στην Ελλάδα ο
Παρθενώνας; Πόσες χιλιάδες ξένοι έρχονται, για χάρη του, κυρίως, στην Αθήνα
και πόσα χρήματα ξοδεύουν ­ χρήματα που εισπράττουμε όλοι εμείς ­ για ναύλα,
ξενοδοχεία, ταβέρνες, ταξί, πούλμαν, εισιτήρια; Αν κάνουμε αυτόν το λογαριασμό
­ αφού τα πάντα με λεφτά, πλέον, τα μετράμε ­ θα δούμε ότι αξίζει γι’ αυτό το
μνημείο (όπως και για όλα τ’ άλλα) να ‘χουμε όσους φύλακες χρειάζονται, ώστε
να μπορούν να το επισκέπτονται οι ξένοι και το απόγευμα. Τα χρήματα που θα
δώσουμε για τους φύλακες είναι σίγουρο πως θα τα πάρουμε πίσω. Στο πολλαπλάσιο.