ΡΙΠΕΣ «Είπα – ξείπα»

ΤΗ μία ημέρα τα Ίμια «τελούν υπό ελληνική κυριαρχία»…

ΚΑΙ την επομένη «διαφιλονικούνται από Ελλάδα και Τουρκία»…

ΩΣΑΝ το νομικό καθεστώς των βραχονησίδων μας να καθορίζεται πότε από το
αμερικανικό Πεντάγωνο και πότε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ…

ΠΟΥ διαφωνώντας στις μεταξύ τους «ασκήσεις επί χάρτου», καταλήγουν να
συμφωνούν στην πολιτική των «ίσων αποστάσεων»!

ΚΑΙ βέβαια το «είπα-ξείπα» δεν αποτελεί καινοφανή τακτική για την αμερικανική πολιτική…

ΚΑΘΩΣ οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως αδιαφιλονίκητη υπερδύναμη, επιφυλάσσουν καθ’
έξιν στον εαυτό τους το δικαίωμα του επιδιαιτητή σε διεθνείς διαφορές.

ΚΑΙ αν όλα αυτά είναι γνωστά και απλώς από καιρού εις καιρόν επιβεβαιώνονται…

ΤΟ λάθος, από ελληνικής πλευράς, να θεωρούνται ως δεδομένες ­ και να
πανηγυρίζονται εν σπουδή ­ δηλώσεις που την επομένη μέλλει να αναιρεθούν…

ΜΑΛΛΟΝ δεν βοηθά στην ορθή εκτίμηση των δεδομένων…

ΚΑΙ αντιθέτως δημιουργεί ψευδαισθήσεις για τις δεσμεύσεις του αμερικανικού
παράγοντα και την πορεία των διαμεσολαβητικών πρωτοβουλιών.

ΚΑΙ όσο και αν κρίνεται ως «σημαντικό βήμα» το γεγονός ότι τα Ίμια αναφέρονται
στον χάρτη του Πενταγώνου με την ελληνική ονομασία τους…

Ή όσο και αν σε «κατ’ ιδίαν συνομιλίες» η ελληνικότητα των βραχονησίδων δεν αμφισβητείται…

Η ΠΕΙΡΑ ­ που κανείς δεν πρέπει να αγνοεί ­ διδάσκει πως και οι χάρτες
αλλάζουν εν μια νυκτί…

ΑΛΛΑ και πως οι επίσημες θέσεις ­ και όχι, βεβαίως, οι «κατ’ ιδίαν» ­ είναι
αυτές που τελικώς βαρύνουν.