30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεν μας χαρίζουν τίποτε

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα το 1946

ΘΥΜΑΤΑΙ: Τα φοιτητικά του χρόνια

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Να είναι αντικειμενικός

ΔΙΑΦΩΝΕΙ: Με τις απόλυτες θεωρίες

ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ: Να αυξήσει το ποσοστό των Ελλήνων που θεωρούν τους εαυτούς τους
ενημερωμένους για τα ευρωπαϊκά θέματα

ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ: Πολλή δουλειά

Από την
Αθήνα περνάει ο δρόμος των βαλκανικών χωρών προς την Ευρώπη, αλλά η διεύρυνση
της Ε.Ε. «προς Ανατολάς» θα πάρει κάποιο χρόνο.Αυτό τονίζει σε συνέντευξή του
στα «ΝΕΑ» ο νέος διευθυντής του γραφείου αντιπροσωπείας της Κομισιόν στην
Αθήνα, κ. Μάριος Καμχής, επισημαίνοντας ότι δεν ξέρει τι περίμενε να βρει ο κ.
Σαντέρ στην Αθήνα, αλλά έφυγε πολύ ευχαριστημένος. Ο κ. Καμχής τονίζει ακόμη
ότι το βέτο διατηρείται για θέματα ζωτικής κυριαρχίας, ο ρυθμός απορρόφησης
του Β’ πακέτου έχει επιταχυνθεί και ότι με τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική
(ΚΑΠ) η ύπαιθρος θα γνωρίσει καλύτερες μέρες.

ΕΡ.: Και τώρα Άμστερνταμ;

ΑΠ.: Η Ευρώπη με μικρά ή μεγάλα βήματα θα προχωρήσει.

ΕΡ.: Που
σημαίνει ανατροπή του Μάαστριχτ;

ΑΠ.: Το Μάαστριχτ είχε πολλά θετικά
στοιχεία, δεν θα ανατραπεί, θα αναθεωρηθεί και θα συμπληρωθεί.

ΕΡ.: Η τάση
που διαμορφώνεται;

ΑΠ.: Αισιοδοξία για μια διευρυμένη, αποτελεσματική αλλά
και κατανοητή Ευρώπη.

ΕΡ.: Και μετά τις εκλογές στη Βρετανία;

ΑΠ.:
Θετική εξέλιξη: διάλογος, εταιρικότητα, εποικοδομητική θέση.

ΕΡ.: Οι
εργατικοί θα πουν τώρα «ναι»;

ΑΠ.: Σίγουρα ναι στον Κοινωνικό Χάρτη.

ΕΡ.: Είναι και η Γαλλία;

ΑΠ.: Που δείχνει πόσο παίρνουν όλοι την Ευρώπη
στα σοβαρά.

ΕΡ.: Μιλάμε για ριζικές αλλαγές;

ΑΠ.: Ελπίζω αρκετά επάνω
από τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή των εθνικών επιδιώξεων.

ΕΡ.: Και η
κατάργηση του βέτο;

ΑΠ.: Το βέτο δεν θα καταργηθεί για θέματα ζωτικής
εθνικής κυριαρχίας.

ΕΡ.: Και η συμμετοχή στην Κομισιόν;

ΑΠ.: Κάθε χώρα
θα έχει τον επίτροπό της.

ΕΡ.: Κάποιοι θα χάσουν έδαφος;

ΑΠ.: Όχι, αν
υπάρχει συνεχής αγώνας και παρουσία.

ΕΡ.: Και η Ελλάδα;

ΑΠ.: Έχει
γίνει συνείδηση πλέον ότι τίποτα δεν χαρίζεται.

ΕΡ.: Προοπτική κοινής
εξωτερικής πολιτικής;

ΑΠ.: Με μικρά ­ αλλά ουσιαστικά ­ βήματα.

ΕΡ.: Ο
κ. Σαντέρ βρήκε ό,τι περίμενε στην Αθήνα;

ΑΠ.: Δεν ξέρω τι περίμενε, ξέρω
ότι έφυγε πολύ ευχαριστημένος.

ΕΡ.: Άξονας τώρα Βρυξέλλες – Αθήνα –
Βαλκάνια;

ΑΠ.: Ο δρόμος των βαλκανικών χωρών προς την Ευρώπη περνά από την
Αθήνα.

ΕΡ.: Στην πράξη όμως;

ΑΠ.: Ως ένα βαθμό και στην πράξη.

ΕΡ.: Και η ένταξη της Κύπρου;

ΑΠ.: Θα σεβαστούμε τις αποφάσεις του Μαρτίου
1996.

ΕΡ.: Οι προτεραιότητες για τη Μεσόγειο;

ΑΠ.: Μια μεγάλη πρόκληση
που δεν θα πρέπει να την αγνοήσουμε.

ΕΡ.: Τα μεγάλα έργα με το Β’ πακέτο;

ΑΠ.: Έχουν πλέον στηθεί οι μηχανισμοί για την υλοποίησή τους.

ΕΡ.: Και
οι ρυθμοί απορρόφησης;

ΑΠ.: Η απορρόφηση δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά έχει
επιταχυνθεί.

ΕΡ.: Η εικόνα (για την απορρόφηση) στις Βρυξέλλες;

ΑΠ.: Η
Ελλάδα είναι στον μέσο όρο.

ΕΡ.: Έρχεται όμως και το «πακέτο Σαντέρ»;

ΑΠ.: Η στήριξη για τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες θα συνεχισθεί.

ΕΡ.: Με
μόνο κριτήριο το ύψος της ανεργίας;

ΑΠ.: Θα ληφθεί σίγουρα υπόψη το ΑΕΠ.

ΕΡ.: Εμείς όμως έχουμε και τους αγρότες μας…

ΑΠ.: Που παράγουν
προϊόντα ποιότητας. Ας κοιτάξουμε όμως και την εμπορία τους.

ΕΡ.: Μετά την
αναθεώρηση της ΚΑΠ;

ΑΠ.: Η ύπαιθρος θα γνωρίσει καλύτερες μέρες.

ΕΡ.:
Και η διεύρυνση της Ε.Ε. «προς Ανατολάς»;

ΑΠ.: Είναι μια διαδικασία που θα
πάρει κάποιο χρόνο.

ΕΡ.: Το «τίμημά» της όμως, φοβάμαι, πέφτει σε εμάς…

ΑΠ.: Η διαφορά ανάπτυξης είναι πολύ μεγάλη για να φοβόμαστε, χρειάζεται
όμως και εγρήγορση.

ΕΡ.: Ίσως επηρεάσει και τη σύγκλιση…

ΑΠ.: Η
πολιτική βούληση μόνο επηρεάζει τη σύγκλιση.

ΕΡ.: Η αντιπροσωπεία της Ε.Ε.
στην Αθήνα «βλέπει» τα προβλήματα;

ΑΠ.: Ρόλος μας είναι να μεταφέρουμε τις
ευαισθησίες της ελληνικής κοινωνίας προς τα κέντρα αποφάσεων των Βρυξελλών και
τα κοινοτικά δρώμενα προς την Αθήνα.

ΕΡ.: Η ελληνική περιφέρεια
ενημερώνεται για τις προοπτικές;

ΑΠ.: Όχι όσο θα έπρεπε, γι’ αυτό και
είναι μέσα στις προτεραιότητές μας.