Νέες ανθολογίες για Λαπαθιώτη και Σουρή
«Καμιά φωνή, κανένα τραγούδι!… Γαλήνη, σιωπή… όλα είναι βουβά, μαρμαρένια. Σπρώχνω τα κλωνάρια της ροδοδάφνης με τρελόν τρόμο… Μια μαύρη, ανάλαφρη σκιά πέφτει απότομα, παγωμένη, μ’ ένα τρίξιμο των φύλλων, από τα κλωνάρια κάτω, στη χλόη… Το φεγγάρι την κοιτάζει χλωμά, θλιμμένα… ακούω γύρω τους άφωνους ολολυγμούς των χρυσανθέμων… Σκύβω με αγωνία, με φρίκη προς […]

























