Πολιτική ευθύνη

Είναι τρελοί εκεί στη ΝουΔου, και είναι, φευ, πολλοί! Πληροφορούμαι εγκύρως, με την έννοια ότι με ενημέρωσε σχετικά κυβερνητικός παράγων, ότι λόγω του τραγικού σιδηροδρομικού δυστυχήματος στην Ισπανία, επεξεργάζονται θέση, με την οποία προφανώς προτίθενται να εφοδιάσουν τα στελέχη που βγαίνουν στα κανάλια, για την… ειδοποιό διαφορά της δικής τους κυβέρνησης, με εκείνη του Πέδρο Σάντσεθ.

Οτι σ’ εμάς εδώ, λίγες ώρες μετά το δυστύχημα των Τεμπών, παραιτήθηκε ο αρμόδιος υπουργός Κώστας Καραμανλής, ενώ στην Ισπανία παραμένει ακλόνητος (!) στη θέση του, δηλώνοντας μάλιστα ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί, ο υπουργός Μεταφορών Οσκαρ Πουέντε!!! Οπως παρέμεινε και μετά το προηγούμενο σιδηροδρομικό δυστύχημα, τον Ιανουάριο, όταν έχασαν τη ζωή τους άλλα 17 άτομα.

Και πως αυτή η διαφορά, αποδεικνύει την ενσυναίσθηση που διακατέχει την ελληνική κυβέρνηση απέναντι σε τέτοια κορυφαία ζητήματα που «αγγίζουν» την κοινωνία, σε αντίθεση με το τι συμβαίνει αλλού.

Βρήκα το ίδιο το επιχείρημα έως και… τραγικό, και ελπίζω να μην το ακούσουμε και διά ζώσης. Απορώ ποιος τα σκέφτεται όλα αυτά, αλήθεια.

– Εγκέφαλοι που τα επεξεργάζεστε, μην μπερδεύεστε, και μην κάνετε το μαύρο – άσπρο. Ανεξάρτητα από το αν ο Καραμανλής παραιτήθηκε μόνος του ή του υποδείχτηκε να παραιτηθεί, η ουσία παραμένει: 57 νεκροί. Κάποιος έπρεπε να αναλάβει την πολιτική ευθύνη.

Το Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ

Επιταχύνει τις οργανωτικές διαδικασίες το κόμμα ΕΛΑΣ-Τσίπρα, σε μια προσπάθεια πρώτον να αποδείξει ότι υπάρχει κόμμα, και δεν είναι αυτό το άυλο πράγμα που πλασαρίστηκε μέσω του Διαδικτύου, και δεύτερον να αποδείξει ότι η δημοσκοπική κάθοδος είναι προσωρινή, και όπου να ‘ναι θα πάρει πάλι την… ανηφόρα. Αν και δεν το βλέπω, εντούτοις οφείλω να καταγράψω κι εγώ εδώ, μήπως και κάποιος από τους φίλους αναγνώστες έχει τίποτε αγωνίες που του χαλάνε τη διάθεση, ότι το διήμερο 21-22 Νοεμβρίου, η προεδράρα συγκαλεί το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος, το οποίο, ως γνωστόν, περιλαμβάνει 400 νοματαίους, που εκείνος διόρισε. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, μας ενημέρωσαν έγκυρα περί αυτά, ΜΜΕ, θα δημοσιοποιηθεί ένας πρώτος, μεγάλος αριθμός υποψηφιοτήτων για τις εθνικές εκλογές σε όλη την περιφέρεια, και θα γίνει προσπάθεια «να εκπροσωπείται το κόμμα παντού».

Για τον λόγο αυτό από το κόμμα έχουν ενημερώσει τους «ενδιαφερόμενους» πρώην βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ, ότι μέσα στο επόμενο 15ήμερο, θα πρέπει να παραιτηθούν από το βουλευτικό αξίωμα αν θέλουν να συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια – όπως έκανε προχθές ο Μιλτιάδης Ζαμπάρας και στις αρχές της εβδομάδας ο Διονύσης Καλαματιανός. Διαφορετικά θα μείνουν εκτός, και θα τους «φάει» το κρύο…

Οι μεταγραφές και ο… δήμαρχος

Στο διάστημα αυτό, θα παραιτηθεί από βουλευτής και η εξ Αρτης ορμωμένη, Ολγα Γεροβασίλη, που θεωρείται και η ηγερία του «τσιπρισμού» (θυμάστε εκείνες τις «ομορφιές» που είχαν γίνει με τον Στέφανο Κασσελάκη στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ), προκειμένου και αυτή να παραιτηθεί και να υποβάλει αίτηση… εγγραφής στο νέο κόμμα. Αδιευκρίνιστο είναι – ακόμη! – τι θα κάνει εκείνος ο φουκαράς ο Σωκράτης Φάμελλος, για τον οποίο ο πρόεδρος «ή εμείς ή κανείς» Τσίπρας δεν είναι και ιδιαίτερα θετικός, καθότι όταν ερωτάται σχετικά, δηλώνει ότι παίρνει στο κόμμα όσους έχουν να προσφέρουν κάτι.

Ο Σωκράτης καλό παιδί είναι, αλλά δεν βλέπω σε τι μπορεί να μας βοηθήσει. Ορισμένοι κακεντρεχείς υποστηρίζουν – παίζουν τα ρέστα τους δηλαδή – ότι ο Φάμελλος θα μείνει εκτός νυμφώνος, και το πολύ πολύ το ’28 να τον δούμε υποψήφιο δήμαρχο στη Θέρμη Θεσσαλονίκης!

Αντιθέτως, νομίζω ότι αυτός που έχει πάρει ήδη το ΟΚ για την ένταξή του στο κόμμα είναι ένας άλλος «πρόεδρος», ο Αλέξης Χαρίτσης, ο οποίος είναι σε απευθείας επαφή με τον Τσίπρα, και ο οποίος τον εκτιμάει, γενικά.

«Υποψήφιοι τελευταίας στιγμής»

Ειδική κατηγορία, καθότι δεν εντάσσονται στα ισχύοντα για τους πρώην συριζαίους ανεξάρτητους βουλευτές και στελέχη, είναι κάτι πρώην («τελειωμένοι») πασόκοι, του τύπου Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, Χάρης Καστανίδης κ.λπ. οι οποίοι αναμένεται να ενταχθούν στα ψηφοδέλτια κοντά στον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών. Υποθέτω ότι δεν απαιτείται ιδιαίτερη γνώση της πολιτικής για να αναλύσει κάποιος το γιατί: προκειμένου να τους χρησιμοποιήσει ο αρχηγός για να αποδείξει ότι διαθέτει ρεύμα στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Μ’ αυτούς; Λυπάμαι που θα τον απογοητεύσω τον πρόεδρο Τσίπρα, αλλά δεν…

Τα παλικάρια είχαν πάρει διαζύγιο από τον χώρο, καιρό τώρα.

(Παρεμπιπτόντως, μου λένε, ότι «παίζει» στην ίδια κατηγορία, «υποψήφιοι τελευταίας στιγμής», και η περίπτωση ενός εν ενεργεία ανώτατου δικαστικού, ο οποίος θα τοποθετηθεί υποψήφιος στη Θεσσαλονίκη. Και πως οι σχετικές συζητήσεις είναι (;) σε προχωρημένο στάδιο. Αν δεν πρόκειται για πλάκα, από αυτές που κατασκευάζονται στα καφενεία πέριξ της γνωστής πλατείας Κολωνακίου, και συμβεί αυτό πάντως, θα είναι σατανικό, δεδομένης και της υποψηφιότητας του Γιώργου Φλωρίδη στην ίδια περιφέρεια…)

Το μαρτύριο της σταγόνας

Και το ΠΑΣΟΚ πού είναι σε όλα αυτά; Το ΠΑΣΟΚ ενημερώνω ότι έχει βάλει σε μια σειρά τούς υπό προσχώρηση πρώην συριζαίους (που πριν ήταν πασόκοι οι περισσότεροι), στη βάση μιας στρατηγικής που προσομοιάζει με το «μαρτύριο της σταγόνας» για τον ΣΥΡΙΖΑ και την υπόλοιπη Αριστερά. Στο πλαίσιο αυτό, σειρά – προς ένταξη – έχουν η Νίνα Κασιμάτη, η Γιώτα Πούλου, η Μαρίνα Κοντοτόλη, και ίσως και η Κυριακή Μάλαμα. Κι υπάρχει πάντα το «αγκάθι» με τη Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία θέλει πολύ (να ενταχθεί), αλλά αναζητείται η φόρμουλα για να  επιτευχθεί η προσχώρηση στο Κίνημα, δεδομένου ότι υπάρχει η καταστατική απαγόρευση για τις συνεχόμενες θητείες στη Βουλή. Το καινούργιο στην υπόθεση «διεύρυνση» είναι ότι θα επιχειρηθεί να είναι αμφίδρομη, και προς τον χώρο της Κεντροδεξιάς, και πρέπει να αναφέρω ότι έχει εκδηλωθεί ένα ενδιαφέρον από αυτή την «περιοχή» της πολιτικής σκακιέρας.

Η προσπάθεια είναι να εμφανιστεί το ΠΑΣΟΚ ως ένα πλατύ, πολυσυλλεκτικό ρεύμα στον χώρο του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς, ικανό να επιτύχει την πολιτική αλλαγή…

Δύσκολο το στοίχημα…

Για τους λάτρεις της ποίησης

Το βιβλίο που θα εισηγηθώ στην κατά Σάββατο πρότασή μου αφορά την ποίηση. Αυτή την υπέροχη τέχνη όπου λέξεις και φράσεις σοφά συνταιριασμένες, δημιουργούν πίνακες, συναισθημάτων, χρωμάτων, καταστάσεων, οραμάτων. Γιατί η ποίηση, κατά τον… ποιητή, είναι «ο ψίθυρος της ψυχής που βρήκε το θάρρος να μιλήσει δυνατά, το καταφύγιο εκείνων που νιώθουν τον κόσμο λίγο πιο βαθιά από τους άλλους». Επιγράφεται «Αυτό που διαλέγω», και πρόκειται για ανθολογία ποίησης, μόνο που την ανθολογία αυτή την έχουν κάνει, προσωπικότητες της πολιτικής, της τέχνης, του πολιτισμού, της κοινωνίας.

Πάνω από 150 ποιήματα ελλήνων ποιητών φιλοξενούνται στην καλαίσθητη συλλογή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πανός, και το ωραίο πόνημα, το οφείλουμε στον ακαταπόνητο Θανάση Νιάρχο που είχε και την έμπνευση, και στον στενό συνεργάτη του επί δεκαετίες, Τάκη Ντούμα. Από τα ατού του έργου, ίσως το κορυφαίο, τα έργα 35 ελλήνων ζωγράφων, που φιλοτεχνήθηκαν ειδικά για την έκδοση, και συνοδεύουν ορισμένα εμβληματικά ποιήματα που συμπεριλαμβάνονται στο ανθολόγιο.