Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Αθήνα και η ομιλία του σε ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής είχε τους υψηλούς συμβολισμούς της και ειδικά στον χρόνο και τον τόπο που έλαβε χώρα.
Η σταθερή πολεμική του κατά όλων των φονταμενταλιστών για παράδειγμα ως αλλοτριωμένη όψη της πίστης έχει την σημασία της σήμερα που και οι φανατισμοί αναζωπυρώνονται και συχνά υποτιμούμε την θρησκευτική διάσταση των συρράξεων. Παράλληλα οι διαστάσεις που έθεσε για την αναγκαιότητα ενός νέου συλλογικού πνευματικού προσανατολισμού με κέντρο τον άνθρωπο και την ισοτιμία, χωρίς ίχνος διακρίσεων, είναι μια πυξίδα για την περιπλεγμένη πραγματικότητα που μια φωτισμένη Εκκλησία οφείλει να αναδεικνύει.
Καθόλου τυχαία η αναφορά του στα οικολογικά προτάγματα. Εχει εξάλλου ο ίδιος τεράστια διαδρομή και συμβολή στο εν λόγω πεδίο και πολύ πριν γίνει στερεοτυπική εκφώνηση διαφόρων. Η δε σύνδεση που ο Βαρθολομαίος έκανε, σε σχέση με την οικονομία και τα νέα μοντέλα που πρέπει να δούμε, αποτελεί μια σοβαρή διαπίστωση και ενθάρρυνση και πολύ περισσότερο όταν διατυπώνεται χωρίς πολιτική φόρτιση αλλά με όρους οικουμενισμού.
Οι αναφορές του στην πίστη και τη σημασία του διεθνούς δικαίου ως αναγκαία συνθήκη συνύπαρξης των λαών επίσης εξέπεμψαν ειδικό συμβολισμό σε μια ρευστοποιημένη στιγμή στα γεωπολιτικά. Τα όσα είπε αποκτούν μια ιδιαίτερη βαρύτητα και λόγω συγκυρίας και λόγω του ίδιου του προσώπου που τα εκφώνησε. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει την ισχύ και την ικανότητα να συνθέτει πάνω από γραμμές.
