Στην ανάλυση του Γιώργου Ψυχογιού, πολλές από τις σημερινές προτάσεις που καταθέτουν οι αριστεροί στον δημόσιο διάλογο αποτελούν συνέχεια της πολιτικής την οποία ακολούθησαν στην κυβερνητική τους περίοδο (2015-2019), «που, παρά τους περιορισμούς των μνημονίων, απέδειξε ότι μπορεί να δίνει λύσεις». Χωρίς να θέλω να πικράνω τους συντρόφους, αν συνεχίσουν να επαναλανσάρονται με τέτοια επιχειρήματα, θα θυμίζουν το χασάπικο που για λόγους μάρκετινγκ βάζει αρνάκια άσπρα και παχιά πάνω από τη βιτρίνα με τα σφαχτά.
Παρέμβαση
«Ηταν μια πολιτική παρέμβαση της κυρίας Κοβέσι, πολιτική παρέμβαση. Γιατί όταν έρχεσαι και λες στους Δελφούς “αυτά που κάνατε εδώ θα σταματήσετε να τα κάνετε”, αυτό δεν είναι εισαγγελική τοποθέτηση, είναι πολιτική τοποθέτηση» αποφάνθηκε ο Μάκης Βορίδης. «Και», συνέχισε, «έχει ανοίξει ποιο ζήτημα; Της σχέσης βουλευτή – πολίτη, βουλευτή – δημόσιας διοίκησης» – διαπιστώνοντας ότι αυτό πρέπει να το λύσουν γιατί είναι θεσμικό. Η αυριανή συνεδρίαση της ΚΟ θα είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσουν την απόπειρα επίλυσής του. Αν είναι παλικάρια.
Νομιμότητα
Το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου ενημέρωσε το πανελλήνιο πως ο Θάνος Πλεύρης έδωσε εντολή στις υπηρεσίες του να εξετάσουν την άρση του καθεστώτος νομιμότητας για τους αλλοδαπούς που κατηγορούνται για αξιόποινες πράξεις στη Σύμη και για τον ντελιβερά στην Κηφισιά. Υπενθύμισε επίσης ότι αυτό γίνεται κάθε φορά που αλλοδαπός εμπλέκεται σε αξιόποινες πράξεις οι οποίες συνιστούν απειλή για τη δημόσια τάξη «κατά πάγια εντολή του υπουργού». Μα δεν χρειαζόταν. Κανείς δεν ξεχνά – για να το πω με έναν ευφημισμό – πόσο θέλει να τους «ταράξει στη νομιμότητα».
Οξυδερκής
Γιατί είπε το περίφημο «μόλις σκότωσες την τρόικα» στον εμπνευστή της διαπραγμάτευσης με δημιουργική ασάφεια; Κατά τα λεγόμενα του ίδιου του Γερούν Ντάισελμπλουμ, επειδή καθόταν δίπλα σε έναν τύπο που ανέτρεπε την προσπάθειά του να ηρεμήσει όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Φεύγοντας από την Αθήνα, συμπλήρωσε, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως «δεν ήταν αρκετά έξυπνος και οξυδερκής». Με την ασφάλεια που προσφέρει η χρονική απόσταση απ’ τα γεγονότα, τολμώ να εικάσω ότι μέχρι κι εκείνοι που ανατρίχιαζαν με το «Γερούν γερά», μπορεί να συμφωνούν σήμερα μαζί του.
