Tα Καίσαρος Καίσαρι: ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν πρωτομίλησε για την έννοια της «στρατηγικής αυτονομίας» της Ευρώπης στην αρχή της πρώτης του θητείας, και συγκεκριμένα στην περίφημη Ομιλία της Σορβόννης, τον Σεπτέμβριο του 2017. O Nτόναλντ Τραμπ είχε ήδη εκλεγεί πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών για πρώτη φορά. Και παρότι δεν είχε εξαπολύσει ακόμη τις επιθέσεις του εναντίον της Ευρώπης, ούτε είχε απειλήσει ότι θα φύγει από το ΝΑΤΟ, ο Μακρόν είχε διαβλέψει ότι η Ευρώπη πρέπει να αναπτύξει την αυτονομία της και ότι η Γαλλία πρέπει να παίξει αποφασιστικό ρόλο σ’ αυτό.
Με τη δεύτερη θητεία του να φτάνει στο τέλος της, και την Ευρώπη να ανησυχεί για το ποιος θα τον διαδεχθεί, η διαπίστωση του γάλλου προέδρου αποκτά σήμερα ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Και είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η επίσκεψη που θα πραγματοποιήσει την ερχόμενη εβδομάδα στην Αθήνα εντάσσεται σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο. Οπως γράφουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», η Γαλλία προσέρχεται στις συνομιλίες με την Ελλάδα με μια πρόταση που συνδυάζει την τεχνολογική αιχμή με τη γεωπολιτική ασφάλεια.
Η πρώτη υπηρετείται από την απόκτηση ενός υποβρυχίου που θα εγκαινιάσει τη νέα γενιά του ελληνικού Στόλου. Η δεύτερη συνδέεται με την ανανέωση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας, που προβλέπει άμεση στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης εναντίον του ενός εκ των δύο κρατών, αλλά και με την επέκταση της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής για την κάλυψη και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Ενα μέλλον της Ευρώπης χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες ανήκει βέβαια προς το παρόν στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Οπως έδειξαν και οι υπογραφές αυτής της εβδομάδας για τις εξορύξεις στο Ιόνιο, η χώρα μας διατηρεί, και ορθώς, στενές σχέσεις με τον αμερικανικό παράγοντα στον τομέα της ενέργειας, και όχι μόνο. Σε ένα περιβάλλον τόσο μεγάλης ρευστότητας όπως το σημερινό, αυτό που απαιτείται στην πραγματικότητα δεν είναι ρήξεις, αλλά μια διαφοροποίηση και επέκταση των συμμαχιών, όπου θα λαμβάνονται υπόψη η απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Ευρώπη, ο κίνδυνος από τον επεκτατισμό της Ρωσίας και η ενίσχυση του ρόλου της Κίνας.
