Eνας παλιός κανόνας της πολιτικής λέει ότι στις μεγάλες παγκόσμιες κρίσεις οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από την κυβέρνησή τους, καθώς αυτό τους παρέχει ασφάλεια. Ο κανόνας επιβεβαιώνεται σήμερα στη χώρα μας, όπου ο πόλεμος κατά του Ιράν, σε συνδυασμό με την αποφασιστική στήριξη που παρέσχε από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση στην Κύπρο, χαρίζει πόντους στο κυβερνών κόμμα και το φέρνει πιο κοντά στον εκλογικό του στόχο, που είναι η αυτοδυναμία. Ακόμη όμως κι αν αυτός ο στόχος δεν επιτευχθεί, οι πολιτικές ανακατατάξεις που θα προκαλέσει στην αντιπολίτευση μια νέα νίκη της Νέας Δημοκρατίας πιθανότατα θα διευκολύνουν τη σύναψη κυβερνητικών συμμαχιών, ιδιαίτερα αν το ΠΑΣΟΚ χάσει τη δεύτερη θέση.
Αυτή είναι η μία πλευρά – και προϋποθέτει έναν βαθμό ελεγχόμενης διαχείρισης αυτού του πολέμου. Αν, αντιθέτως, τα πράγματα ξεφύγουν, οι επιπτώσεις μπορεί να αποδειχθούν εκρηκτικές. Πράγματι, το Ιράν αποδεικνύεται πιο «σκληρό καρύδι» απ’ ό,τι περίμεναν πολλοί και ο «ενεργειακός εκβιασμός» στον οποίο επιδίδεται τις τελευταίες ημέρες με τον βομβαρδισμό εγκαταστάσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου στον Κόλπο φέρνει ήδη αποτελέσματα: οι τιμές της ενέργειας έχουν πάρει την ανηφόρα και μαζί μ’ αυτές αυξάνεται η δυσφορία των πολιτών στη Δύση, που καλούνται να πληρώσουν για έναν πόλεμο που δεν είναι «δικός τους». Ορισμένες κυβερνήσεις, όπως της Ιταλίας και της Ισπανίας, λαμβάνουν μέτρα για την προστασία των καταναλωτών. Αλλες, όπως της Γαλλίας και της Ελλάδας, διστάζουν, με κίνδυνο να εκμεταλλευτούν την κατάσταση οι λαϊκιστές.
Είναι έτσι προς το συμφέρον όλων να τελειώσει το ταχύτερο αυτός ο πόλεμος και να επέλθει μια συμφωνία για την αποκατάσταση των ζημιών που έχει προκαλέσει. Κάτι τέτοιο όμως δεν φαίνεται στον ορίζοντα: το Ισραήλ εξοντώνει τον έναν ιρανό ηγέτη μετά τον άλλον, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δείχνουν να έχουν καμιά στρατηγική και ο αριθμός των εμπλεκόμενων χωρών αυξάνεται διαρκώς. Στο ενεργειακό σοκ μπορεί να προστεθεί ένα προσφυγικό κύμα, ενώ υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αναβίωσης της τρομοκρατίας. Οι παράγοντες αυτοί εντείνουν την ανασφάλεια. Και αυτό αργά ή γρήγορα θα αποτυπωθεί στις δημοσκοπήσεις.
