Για να καταλάβει κανείς πόσο σημαντική (έως και εντυπωσιακή) είναι όχι τόσο η πρόκριση του Ολυμπιακού στην ενδιάμεση φάση του Τσάμπιονς Lιγκ αλλά η 18η θέση του στην τελική κατάταξη της league phase αρκεί να προσέξει κάτι απλό: από τις 17 ομάδες που έχει μπροστά του ο Ολυμπιακός, οι 14 έχουν αγωνιστεί σε τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ (όχι προϊστορικά, τα είκοσι τελευταία χρόνια), ενώ από τις τρεις που δεν έχουν αγωνιστεί σε τελικό της μεγαλύτερης διοργάνωσης οι δύο (η Αταλάντα και η Σπόρτινγκ Λισαβόνας) έχουν κατακτήσει ευρωπαϊκό τρόπαιο! Η μόνη που δεν έχει είναι η Νιούκαστλ, μια εκπρόσωπος της Πρέμιερ Λιγκ με μπάτζετ τεράστιο.
Ο Ολυμπιακός ξεπέρασε έστω και στο νήμα σχεδόν όλες τις ομάδες που έχουν ευρωπαϊκά κυβικά ανάλογα με τα δικά του και βρέθηκαν στην κορυφαία διοργάνωση. Από την οποία αποκλείστηκαν ηδη οι πρωταθλήτριες Ιταλίας (Νάπολι), Ολλανδίας (PSV), Βελγίου (Ουνιόν), αλλά και ομάδες πάμπλουτες και με συμμετοχές σε ευρωπαϊκούς τελικούς όπως η Μαρσέιγ, η Αϊντραχτ Φρανκφούρτης και η Αθλέτικ Μπιλμπάο. Αν η αξία του ηττημένου δίνει λάμψη στον νικητή, η αξία όσων αποκλείστηκαν κάνει την πρόκριση του Ολυμπιακού αποτέλεσμα ιστορικό για το ποδόσφαιρό μας. Και γιατί η δυσκολία του Τσάμπιονς Λιγκ με το νέο format δεν συγκρίνεται με αυτή που υπήρχε στο προηγούμενο. Την Τετάρτη ο Ολυμπιακός ήταν 28ος στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου και 18ος στο τέλος της αγωνιστικής.
Τάιμ άουτ
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ρωτήθηκε στην εκπομπή του MEGA για το τι έγινε στα αποδυτήρια στη διάρκεια του ημιχρόνου. Απάντησε διπλωματικά – με κάποιες γενικότητες. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι κάτι έγινε γιατί η τεράστια μεταμόρφωση του Ολυμπιακού στο δεύτερο ημίχρονο δεν δικαιολογείται διαφορετικά. Ο Ολυμπιακός ήταν κακός στα πρώτα 45 λεπτά και πολύ κακός στα δέκα τελευταία λεπτά του πρώτου ημιχρόνου! Ο Αγιαξ είχε ευκαιρίες, πέτυχε ένα γκολ που ορθά δεν μέτρησε, ζήτησε ένα πέναλτι που ορθώς δεν του δόθηκε, είχε στρατοπεδεύσει στην εστία του Τζολάκη που ήταν ξανά πολύ χρήσιμος. Η διακοπή του ημιχρόνου ήταν κάτι σαν ένα γιγάντιο τάιμ άουτ που ήρθε την καταλληλότερη στιγμή. Δεν ξέρω αν οι παίκτες του Ολυμπιακού πληροφορήθηκαν τότε ότι η ισοπαλία δεν αρκεί καθώς τα αποτελέσματα στα άλλα ματς δεν ήταν βολικά. Ισως να ήταν αυτή η γνώση ο λόγος της αλλαγής στο δεύτερο ημίχρονο. Ισως να ήταν οι φωνές του Μεντιλίμπαρ που δεν ήταν ευχαριστημένος από την εικόνα.
Ισως οι παίκτες να είπαν και μια κουβέντα παραπάνω μεταξύ τους: συμβαίνει όταν το ματς δεν πάει καλά. Μπορεί η μεταμόρφωση να μην οφείλεται σε τίποτα από αυτά, μπορεί και σε όλα. Αλλά σημασία έχει πως στο δεύτερο ημίχρονο ο πρωταθλητής άλλαξε εντελώς προς το καλύτερο. Και η αγκαλιά όλων και ο όρκος νίκης μπροστά στον πάγκο του Μεντιλίμπαρ μετά το 0-1 του Ζέλσον (μια εντυπωσιακή σκηνή που δεν έδειξε ο ολλανδός τηλεσκηνοθέτης) ήταν το ωραιότερο σημάδι ότι ο Ολυμπιακός είχε καταλάβει την αποστολή του. Ο Ολυμπιακός με το ίδιο σχήμα και την ίδια ενδεκάδα που ταλαιπωρήθηκε στο πρώτο ημίχρονο έβαλε στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου τις βάσεις για τη νίκη του. Κι όταν μπήκαν ο Σιπιόνι και ο Τσικίνιο και η μεσαία γραμμή απέκτησε δυναμισμό και ποιότητα πήρε και τη νίκη με το γκολ του Εσε.
Δεκατρείς
Πολλοί στέκονται στα σπουδαία που έχει κάνει ο Ολυμπιακός τα τρία τελευταία χρόνια: την κατάκτηση του Conference League διαδέχτηκε η παρουσία της ομάδας στην τελική πρώτη οκτάδα της league phase του Γιουρόπα Λιγκ πέρυσι και φέτος η πρόκριση στην ενδιάμεση φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Ολα αυτά πιστώνονται και δικαίως στον Μεντιλίμπαρ, αλλά είναι λίγο εντυπωσιακότερη η μεγάλη εικόνα: τα τελευταία 16 χρόνια που βρίσκεται ο Βαγγέλης Μαρινάκης στην ηγεσία του Ολυμπιακού η ομάδα έχει περάσει 13 φορές τον όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης στον οποίο έχει βρεθεί και έχει συμμετοχή σε νοκάουτ ματς που ακολουθούν.
Δεν υπάρχει καμία ανάλογη περίοδος τόσο σταθερής παρουσίας ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη. Για αυτό και την Τετάρτη το βράδυ στην ερώτηση ποια ομάδα προτιμάνε στον Ολυμπιακό ανάμεσα στην Μπάγερ Λεβερκούζεν και την Αταλάντα ήταν από όλους «καλώς να έρθει όποια προκύψει». Θα είναι μια ακόμα μέρα στη δουλειά. Δύσκολη. Αλλά όχι κάτι που να προκαλέσει πονοκεφάλους, άγχος, φοβίες κ.λπ. Οπως λέει κι ο Βάσκος μόνο «μούτσο τραμπάχο».
Πάγκος
Ο Ολυμπιακός εξασφάλισε από την Τετάρτη το βράδυ κάτι σημαντικό: πως αν κερδίσει το πρωτάθλημα θα είναι και πάλι στον μεγάλο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς να χρειαστεί να δώσει καλοκαιρινά προκριματικά. Επομένως το κυριακάτικο ντέρμπι με την ΑΕΚ γίνεται ακόμα πιο σημαντικό. Ενα πέρασμα με νίκη από την «Opap Arena» βοηθά τον Ολυμπιακό να βρει τους βαθμούς που έχασε όταν έφερε ισοπαλία με την Κηφισιά στο Καραϊσκάκη: οι βαθμοί στα ντέρμπι μετράνε παραπάνω. Αλλά το πράγμα δεν είναι καθόλου απλό.
Γιατί ο Ολυμπιακός, που χθες προπονήθηκε στο Αμστερνταμ μέσα στα χιόνια, πάει στην έδρα της ΑΕΚ κουρασμένος αρκετά: τα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ απαιτούν ένα τεράστιο ξόδεμα ενέργειας. Ο Μεντιλίμπαρ θα πρέπει να αξιοποιήσει τον μεγάλο πάγκο του, αλλά δεν είναι κι απίθανο να ξαναδούμε τους βασικούς του. Εχει ξεκαθαρίσει πως αυτούς ξέρει, αυτούς εμπιστεύεται. Και για αυτό άλλωστε, αντίθετα με τον κόουτς της ΑΕΚ Μάρκο Νίκολιτς, δεν ζητά μεταγραφές. Μάλλον να φύγουν μερικοί που κρίνει ότι δεν μπορούν να τον βοηθήσουν απαιτεί. Χθες βέβαια υποδέχτηκε τον ψηλό εξτρέμ Αντρέ Λουίζ που ήρθε από τη Ρίο Αβε και όλα δείχνουν πως θα είναι στην αποστολή, αν και θα μου κάνει εντύπωση να τον δούμε γρήγορα στο γήπεδο.
Δύσκολα
Κακά τα ψέματα πάντως την υποχρέωση για νίκη την έχει η ΑΕΚ. Το ματς δεν είναι τελικός καθώς υπάρχουν πολλά ακόμα στο πρόγραμμα – μεταξύ των δυο κυριακάτικων αντιπάλων θα υπάρχουν σίγουρα δυο στα play offs. Aλλά η ΑΕΚ είναι ξεκούραστη, ο Νίκολιτς είχε μια ολόκληρη εβδομάδα χρόνο να προετοιμάσει το ματς, η ομάδα του έρχεται από δυο συνεχόμενες νίκες και θέλει τη νίκη για να σταματήσουν τα συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματά της στα ματς με τον Ολυμπιακό. Η ΑΕΚ για να κατακτήσει το πρωτάθλημα πρέπει να κερδίσει τον Ολυμπιακό – αλλιώς είναι απίθανο. Κι άλλη ευκαιρία να τον βρει τόσο κουρασμένο, δύσκολα θα έχει…
