Ακριβώς 15%. Εκεί κατέληγαν προσομοιώσεις και αλγόριθμοι, αναζητώντας στα τέλη του Νοέμβρη τις πιθανότητες του Ολυμπιακού να προκριθεί στα νοκάουτ του Champions League: update μετά την ήττα από τη Ρεάλ στο Φάληρο από το καρέ του Κιλιάν Εμπαπέ. Δύο βαθμοί σε πέντε ματς, μείον οκτώ στο goal average (5-13), ένας σωρός από αναποδιές και ατυχίες. Τα βάζεις όλα αυτά στην ευθεία, σήμερα ημέρα κλήρωσης για τους «24» της διοργάνωσης και περιμένοντας τα μαντάτα για το αν θα είναι Αταλάντα ή Λεβερκούζεν απέναντι για το εισιτήριο στους «16» συνειδητοποιείς το μέγεθος της επιτυχίας. Εκείνης που επανέφερε το ελληνικό ποδόσφαιρο στα νοκάουτ κάτω από τα άστρα έπειτα από δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Από τον Μίτσελ και τον Οlympiacos FC της 2013- 2014 εκδοχής.
Με την ευκαιρία; Η συναρπαστική τελευταία στροφή της league phase και τα πάνω – κάτω στη live βαθμολογία ως τη λήξη των αγώνων, προσέφερε εκ του ασφαλούς ένα ακόμη συμπέρασμα. Δεν έφτανε στον Ολυμπιακό η ισοπαλία. Οσο την είχε ήταν 27ος-28ος (αν έμενε το 1-1 θα ολοκλήρωνε ως 26ος) στο παζλ των 9 βαθμών που τελικά άφησε «εκτός» την Μαρσέιγ, την Πάφο και την Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ μιας και από το παράθυρό του τρύπωσαν μόνο η Μπόντο/Γκλιμτ και η Μπενφίκα. Γυρίζοντας λοιπόν στα τέλη του Νοέμβρη, καταλαβαίνεις ότι το γκρουπ του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είχε μόνο μια διαδρομή αν ήθελε να συνεχίσει. Εκείνη με 3 νίκες στα 3 τελευταία παιχνίδια της. Καϊράτ στην κατάψυξη της Αστάνα (1-0), Λεβερκούζεν (2-0) στο Φάληρο, Αγιαξ (2-1) στο Αμστερνταμ με τους Ολλανδούς να παίρνουν τα πάνω τους στο φινάλε και να έχουν δικό τους μεγάλο κίνητρο.
Ζόρικοι στα… ζόρικα
Πώς τα κατάφερε λοιπόν. Με μια σύνθετη διαδικασία που αξίζει τον κόπο να την παρατηρήσεις με προσοχή. Ποδοσφαιρικά αλλά και πνευματικά. Κυριαρχεί ως και σήμερα στο ρόστερ ο κορμός της ομάδας που κατέκτησε το Conference League προ διετίες. Τύποι σαν τον Ελ Κααμπί, τον Τσικίνιο, τον Ροντινέι, τον Ρέτσο, τον Τζολάκη, τον Εσε, τον Ποντένσε, τον Ορτέγκα που έκαναν την Πόλη να σιωπήσει με τη Φενέρ, που έριξαν το κάστρο του Μπέρμιγχαμ και νίκησαν τη Φιορεντίνα.
Ζόρικοι που αποδεδειγμένα ανταποκρίνονται στα ζόρικα! Και ο πιο ζόρικος από όλους κάθεται στον πάγκο και έναν χρόνο πριν απ’ το Conference, κέρδισε και το Europa League σε μια άλλη ιστορία για αουτσάιντερ έχοντας αποκλείσει με τη Σεβίλλη – που με το ζόρι έσωσε την κατηγορία εκείνη τη χρονιά – Γιουβέντους, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και αναγκάζοντας τον Ζοσέ Μουρίνιο (Ρόμα) στον πρώτο χαμένο ευρωπαϊκό τελικό της καριέρας του.
Ενα τη φορά
Δεν πανικοβλήθηκε κανείς με τους δύο βαθμούς. Δεν το παράτησε και κανείς σκεπτόμενος ότι ίσως θα πρέπει το βάρος να πέσει στην Ευρώπη. Είδαν άπαντες τρία βήματα μπροστά και δοκίμασαν να κάνουν ένα τη φορά. Μια τέλεια διαδρομή ως τη σημερινή (13:00) κλήρωση της Νιόν. Η νίκη με την Καϊράτ άναψε τη φλόγα. Η επικράτηση με τη Λεβερκούζεν έφερε έναν τελικό στο Αμστερνταμ. Και ο Ολυμπιακός είναι από τις ομάδες που τους τελικούς δεν τους παίζει. Τους κερδίζει.
Φυσικά δεν είναι όλα θεωρία. Και δεν ξεκίνησαν όλα στην Αστάνα. Οι Ερυθρόλευκοι συνολικά στην πρώτη τους παρουσία σε league phase Champions League, απέδειξαν τρομερή συνέπεια στα «γήινα». Και αν και ηττήθηκαν κατά κράτος στα εξωγήινα (1-6 από την Μπαρτσελόνα, 3-4 από τη Ρεάλ, 0-2 από την Αρσεναλ) όποιος τους είδε σε αυτές τις παρτίδες ξέρει ότι λεπτομέρειες, διαιτησία κ.λπ. δεν επέτρεψαν άλλο σενάριο.
Τα κρίσιμα πέντε
Στα πέντε ματς – Πάφος, Αϊντχόφεν, Καϊράτ, Λεβερκούζεν, Αγιαξ – που θα μπορούσαν να φέρουν την πρόκριση ο Ολυμπιακός στο μάξιμουμ των 15 βαθμών πήρε τους 11 και έχασε τους άλλους τέσσερις στο Φάληρο (0-0 με Πάφο, 1-1 PSV) σε δύο παρτίδες με συνολικά εκτελεσμένες 34 «τελικές». Σε αυτά τα πέντε παιχνίδια έβαλε 6 γκολ και δέχθηκε δύο (ένα με πέναλτι προχθές στο Αμστερνταμ και εκείνο στις καθυστερήσεις από την Αϊντχόφεν στο Φάληρο). Προηγήθηκε στα τέσσερα. Και είδε μια σειρά από ποδοσφαιριστές του να κάνουν υπερβάσεις την κατάλληλη στιγμή. Τα μισά από τα έξι γκολ τα πέτυχε ο Ζέλσον Μαρτίνς: Από ένα με PSV, Καϊράτ και Αγιαξ για τους 7 από τους 11 βαθμούς. Με τη Λεβερκούζεν ο Κωσταντής Τζολάκης έκανε τη σπουδαιότερη εμφάνιση της καριέρας του μέχρι την επόμενη. Ο Σαντιάγκο Εσε με τους Γερμανούς αλλά και προχθές στο Αμστερνταμ ήταν μια μπάντα του ενός που έπαιζε τα πάντα. Και ο Παναγιώτης Ρέτσος, στις επάλξεις για τη μυθική επέμβασή του στο 86΄ αρπάζοντας από τον Βέγκχορτ την μπουκιά της ισοφάρισης σε 2-2 κόντρα στον Αγιαξ.
Στο μεταξύ, σε αυτό το κρίσιμο διάστημα για τα 3Χ3 ο Μέντι είχε να λύσει και άλλα. Το ταξίδι του Αγιούμπ Ελ Κααμπί στο Μαρόκο για το Κόπα Αφρικα. Το ντεφορμάρισμα του Ποντένσε και του Τσικίνιο έπειτα από τους τραυματισμούς τους. Αυτό του Ντάνι Γκαρθία που έμεινε έξω από το rotation. Τα προβλήματα μικροτραυματισμών και του Λορέντσο Πιρόλα που και προχθές αντικαταστάθηκε στο 26΄. Και για αυτά είχε λύσεις ο Μεντιλίμπαρ.
Με ρίσκο ή με εκείνη την ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στις ιδέες του. Είδαμε ξανά Ροντινέι σε ρόλο δεξιού εξτρέμ (να δίνει τις ασίστ με τη Λεβερκούζεν). Τον Μεντί Ταρέμι να έρχεται από την… εξωτερική με ασίστ κόντρα στην Καϊράτ, γκολ με τη Λεβερκούζεν και ασίστ στο Αμστερνταμ. Τον Κοστίνια να γυρίζει στο δεξί άκρο της άμυνας, να ανοίγει το σκορ με τους Γερμανούς και να προσφέρει και προχθές όλα εκείνα τα αποθέματα ενέργειας. Τον Ζουλιάν Μπιανκόν και τον Λορέντσο Σιπιόνι να έρχονται από τον πάγκο σε δεύτερους ρόλους. Μια καλά συντονισμένη προσπάθεια σε μια περίοδο που ο Ολυμπιακός δεν διανύει δα και καμιά φόρμα.
Η αλεπού του Θαλδίβαρ
Εσπασε αβγά ο βάσκος προπονητής. Βγήκε ο ίδιος από τις συνήθειες ενδεκάδας (το προχθεσινό 4-4-2 με Ταρέμι – Ελ Κααμπί) ή από τη ζώνη ασφαλείας κάνοντας επιλογές σε πρόσωπα. Ξέρει καλά την ομάδα του όμως. Και έχει κερδίσει το δικαίωμα να νιώθεις ότι ξέρεις τι κάνει: Ακόμη και όταν με το σκορ στο 1-1 (71΄) αντικαθιστά με τον Αγιαξ τον Ελ Κααμπί για τον Τσικίνιο αλλάζοντας σχηματισμό ή όταν βλέπεις ότι το ρίσκο του ξεπερνά τις… αντοχές σου. Οι δικές του είναι αστείρευτες. Είναι χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο χθες το πρωί στο Αμστερνταμ με τον 65χρονο να έχει πάρει το φτυάρι για να καθαρίζει μόνος του το χιόνι από το γήπεδο που ο Ολυμπιακός έκανε την προπόνησή του πριν από το ταξίδι της επιστροφής. «Μια φωτογραφία χίλες λέξεις» για αυτόν τον φοβερό τύπο από το Θαλδίβαρ που ήδη έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ερυθρόλευκη ιστορία…
